plan A, B of C

Gisteren ben ik voorlopig voor het laatst bij m'n fysiotherapeut geweest. We hebben vooral gekeken naar hoe een plan van aanpak eruit zou kunnen zien.

De fysio gaf aan veel te zien in periodiseren. Op internet kom je vaak schema's tegen van 3 à 4 weken opbouwen (telkens 10% van het weekvolume erbij) en vervolgens een rustweek. Zo deelde ik m'n weken in m'n marathonjaren ook in. Waarschijnlijk heeft dat geholpen, omdat ik juist in deze jaren niet geblesseerd raakte. Nu zijn we uitgekomen op een opbouw van 5 weken (telkens 10% in tijd erbij) en een relatieve rustweek (van -15% in tijd). En dan 3 van dergelijke blokken achter elkaar. Dat zijn al 18 weken. Week 19 en 20 zijn taperweken naar een vooraf te plannen wedstrijd (marathon?) toe.
Gelopen tijd (ipv kms) bij elkaar optellen. Dus 5 weken +10%. Week 6 is -15%.
Wk1 = 180', wk2 = 198', wk 3 = 217', wk 4 = 239', wk 5 = 263', wk 6 = 224'.
Overigens maakt het volgens mij niet veel uit of ik in minuten of in kilometers tel.
Wk1 = 37km, wk 2 =  41km, wk 3 =  45km, wk 4 =  49km, wk 5 =  54km, wk 6 =  46km.
Omdat ik in mijn marathonjaren uitging van 3 opbouwweken gevolgd door een rustweek en omdat dat toen heel goed beviel, ben ik van plan om nu toch die wijze van periodiseren aan te houden:
Wk1 = 180', wk2 = 198', wk 3 = 217', wk 4 = 198'.

Tot zover is het niet zo spannend.
Hoe zagen en zien de weken en trainingen er uit?

• Bij Dem ging ik uit van 2x trainen op de baan, 1x een tempoloop (d3) en 2x een duurloop (1 kortere in d2 en 1 langere in d1à2). 
• Tijdens de baantrainingen veel dribbelen in de pauzes (w,dr,w,dr). En de tempo's niet te hard. Beheersbare tempo´s en een minder groot verschil tussen de tempo´s en de pauzes.
• Één baantraining is langer (bijv 1000-tjes) en één korter (bijv 400-tjes).
• De tempoloop verdeeld in blokken, bijv. 6*5' (p=2').

• Met de fysio heb ik het volgende besproken: 2x trainen op de baan, 1x een tempoloop (d3) en 2x een duurloop (1 kortere in d2 en 1 langere in d1à2). Tot zover hetzelfde. De uitvoering is anders:
• Tijdens de baantraining veel wandelen (dr,w,w,dr) in de pauzes. Na een tempo "uitbollen". Voor een nieuw tempo "er weer in rollen". Ertussenin wandelen. Liever snel wandelen dan dribbelen. En de tempo's zelf mogen juist lekker hard gaan. Zo ontstaat er een (veel) groter verschil tussen de tempo´s en de pauzes. En dat laatste is juist de bedoeling: je wilt immers aan snelheidstraining doen. Daarom is het zo belangrijk om na een snelheidsstukje de pauze echt als pauze te benutten en het lichaam weer klaar te maken voor het volgende snelheidsstukje.
• Liever 2 intervaltrainingen met korter werk. Bijvoorbeeld 1x 200-tjes en 1x 400-tjes. De 1000-tjes zijn eigenlijk al te lang.
• De tempoloop niet verdeeld in blokken, maar in 1 stuk, bijv. inlopen, 20'à 30' tempo "volle bak", uitlopen.

Hoe komt een week er dan uit te zien, wat hardlopen betreft? Bijvoorbeeld als volgt:

• Ma:  korte dl volle bak (d3), 12' à 30'.
• Di:   baantraining. Bijv 5*1000. Of zelf een 200-tjes training uitvoeren!
• Do:  baantraining. Bijv 10*400.
• Vr:   langere dl 10-12 km (d2).
• Za:  lange dl. "Gewoon" lekker lopen.

Wellicht is dit een goed idee:

• Ma:  zelf een 200-tjes training uitvoeren op de weg [15à20*200(p=200w)].
• Di:   korte dl volle bak (d3), 12' à 30'.
• Do:  baantraining. Bijv 10*400.
• Vr:   langere dl 10-12 km (d2).
• Za:  lange dl. "Gewoon" lekker lopen.

Waarom heb ik het schema C genoemd? Nou, omdat ik waarschijnlijk zelf m'n weg moet zien te vinden tussen Dem en de fysio. Ieder mens is anders en het wordt een kwestie van goed letten op wat er bij mij het beste past.

En wat te doen op de rustdagen? Nou ... rusten of fietsen! Fietsen is volgens de fysio prima voor de conditie om erbij te blijven doen! Mooi!

En hoe zit het nu met de linker achillespees? Ik vroeg aan de fysio hoe het toch kwam dat de klachten vroeger of later tóch telkens maar weer terugkwamen. Waarschijnlijk heb ik de pees nooit volledig laten herstellen. Daar staat een half jaar voor. Dus ... wat nu? Nou, de peest lijkt aan de betere hand te zijn. Nu moet ik ervoor zorgen dat ik qua belasten zodanig rekening met de pees houd en blijf houden, dat de klachten af blijven nemen (en zeker niet meer erger worden). Een half jaar lang! Wanneer ik het op kan brengen om dit proces een half jaar de tijd te gunnen, kan er écht sprake zijn van volledig herstel. Dat betekent óók een half jaar lang m'n oefeningen blijven doen!  Een wellicht niet onverstandig om dat daarna ook gewoon te blijven doen. Goed nieuws voor een marathon in oktober! Mag ik ondertussen ook meedoen aan kleinere wedstrijden? : Ja, hoor, waarom niet!", was het antwoord. Afstanden tot een HM.

Bij twijfel (en dan de situatie wel op tijd aanvoelen), even gas terug. Bijvoorbeeld teruggrijpen naar de minutenloopjes:
X*1'(p=1'w), X*2'(p=1'w), X*3'(p=2'w). Binnen dat wandelen wel uitbollen na een tempo en vlak voor een nieuw tempo er weer in rollen.

Volgens de fysio heb ik nog steeds het lijf (en dus ook benen) met mogelijkheden. Bijvoorbeeld om een gooi te doen naar het verbeteren van m'n eigen tijden. Op naar nieuwe PR's!

DCD 2017

Jacco op Facebook:
"Gisteren heeft Project2uur59 deelgenomen aan de DCD-Loop. Deze loop wordt georganiseerd door de eigen atletiekvereniging DEM en het parcours loopt ook nog eens door de Broekpolder, de wijk waar een aantal atleten (Jacco, Frank, Dave, Rowdy en Bazz) wonen. Een echte thuiswedstrijd dus."

Voor mij was het m'n derde DCD-loop. En voor de derde keer kwam ik op het podium terecht.
In 2013 werd ik derde: dcd-ole-ole in 36'48".
In 2016 werd ik tweede: dcd-loop-2016 in 36'46".
In 2017 werd ik weer derde in 36'26", wat een nieuw PR op de 10 km betekende.

Dan zou je denken dat ik super heb gelopen, maar dat was verre van waar. Ik heb helemáál niet lekker gelopen.
Gisterochtend werd ik al niet fit wakker met hoofd- en buikpijn. 's Morgens en 's middags wat paracetamollen naar binnen gewerkt. En ook voelde ik dat de lies nog niet geheel 100% was. Toch wel dingetjes waar ik me wat zorgen om maakte.

Jacco op Facebook:
"Namens Project2uur59 stonden Martin, Dave, Rowdy, Johan, Frank, Rowdy en Jacco aan de start. Vooraf was te verwachten dat Ralph Apeldoorn, Ronald Poel en Johan er bij de start gelijk vandoor zouden gaan samen met de snelste 5km lopers. De 5 en 10km startten nl tegelijkertijd."

Naast Ralph en Ronald deden er geen snelle lopers mee aan de 10 km. Ralph en Ronald zouden gaan strijden om de plekken 1 en 2. Daardoor kon ik me op de derde plek gaan richten.

Na de start ging het snel. Ralph en Ronald liepen (samen met de eerste 5 km lopers) direct bij me weg. daardoor kwam ik meteen alleen te lopen. Na 1 km schoot het in m'n linkerkuit, waardoor het soepele lopen er meteen vanaf ging. Toch kon ik wel in een prima tempo doorlopen. Ook al omdat we het eerste deel wind mee hadden. Na 2 km zag ik m'n moeder met Piet. En na 2,5 km (bij het keerpunt) stonden Marco, Rina, Jort en Lars. Na het keerpunt hadden we, terug naar Dem, wind tegen. Ik merkte nu hoe moeizaam het ging. Niet alleen had ik last van de wind, maar ook van de warmte. Ik voelde me zelfs weer misselijk worden. En ik liep maar alleen. Maar goed ... toch maar verder. Terug naar Dem: daar stonden Hans, Lous, José, Robin en Kane op me te wachten.
Bij Dem zag ik dat ik de 5 km in 17'59" liep. Dat was een verbetering van de 18'01" die ik in 2014 op de 5000m liep. En met nog zo'n ronde zat een tijd van rond de 36'00" er in. En dat was mijn doel. Maar ik voelde aan alles al dat ik dat niet zou halen. Kilometer 6 en 7 gingen wat minder moeizaam, maar toch ook niet echt van harte. En ... grrrr ... ik begon m'n lies ook weer wat te voelen. Ik had geen energie meer om naar m'n moeder, Piet, Marco, Rina, Jort en Lars te zwaaien. Maar de wetenschap dat zij er stonden, gaf met het gevoel van: "wel doorzetten, hè!" Ralph en Ronald waren voor mij buiten bereik en ik zag dat ik buiten bereik voor nummer 4 Jacco op de derde plek liep.
Vanaf het keerpunt was het nog 2,5 km terug naar de basis. Meer dat misselijke. Het tempo zakte wat, maar een nieuw PR zat er nog wel in. Dat en de derde plek en m'n "fans" zorgden ervoor dat ik het kon opbrengen om door te zetten. Ik stortte niet helemaal in en kwam bij dem over de finish in 36'26". Ronde 2 ging in 18'27": een verval van een kleine halve minuut ten opzichte van ronde 1 dus.

In het verslag van Jacco op Facebook is goed te lezen dat ik niet de enige was die het een zware editie vond:
"Ralph en Ronald waren gelijk vertrokken en Johan liep daar een meter achter. Daarachter ontstond een groepje met namens Project2uur59 onder andere Martin, die vandaag de 5 km liep, Frank, Dave en Jacco. Na 2 km moest Dave helaas lossen en na 3 km kreeg Martin het ook zwaar. Jacco en Frank konden mooi samenwerken en kwamen na het eerste rondje van 5 km samen terug op de baan na 18.20. Een tijd van < 37.00 lonkte.
Johan liep daar 20 seconden voor en kwam door in 17.59 na 5 km.
Bij het ingaan van het tweede rondje nam Jacco weer de kop voor de wind en liep ongemerkt iets weg bij Frank. Even kort overleg maar Frank gaf aan dat Jacco in zijn eigen tempo door moest lopen. Na 7.5 km kwam het keerpunt waarnaar de mannen nog ruim 2 km tegen de wind in terug moesten richting de atletiekbaan. Net zoals in de eerste ronde is het lastig om je tempo vast te houden en de km tijden gaan dan toch iets omhoog. Dit resulteerde voor Jacco en Frank dat hun sub 37 helaas net niet lukte en ze finishte in respectievelijk 37.12 en 37.42.
Hiervoor liep Johan een prachtig nieuw PR van 36.26. Zo langzamerhand mag hij gaan dromen van de magische 35 minuten grens.
Dave liet de klok stil staan op 38.40.
Rowdy is op de weg terug na zijn liesoperatie en kwam over de streep in een keurige 41.15.
Bazz is helaas uitgestapt na 5 km omdat hij zich niet helemaal lekker voelde en zich niet over de kop wilde lopen. Verstandig besluit.
Al met al een prachtige avond en een mooie opmaat naar meer prachtige uitslagen de komende maanden."

In echt goede doen had ik een poging willen (en kunnen) wagen om onder de 36'00" te lopen, maar dat zat er deze keer verre van in. Maar dit was vast niet mijn laatste 10 km, hè!
Na afloop met Maarten, Rowdy, Jacco, Dave, Frank en Ralph gezellig nagezeten in de kantine!

Lycurgus Run 10 EM

Onderstaand verslag heb ik op Facebook gepost:
Frank, Dave, Jacco en Johan vertrokken vanmorgen om 9.15u op de fiets naar Lycurgus, om daar de 10 EM te lopen (16,1 km). 
Op ongeveer hetzelfde parcours als waarop we afgelopen december nog de halve marathon tijdens de Snertloop liepen. 
In onze eigen polder. Een thuiswedstrijd dus, bij de "grote concurrent" van ons aller Dem.
De weersvoorspellingen waren slecht: regen (zelfs met kans op onweer) en véél wind!
Maar dat viel allemaal reuze mee. Er stond wel wind, maar het was droog en aangenaam qua temperatuur. Zelfs de zon liet zich af en toe zien! Prima hardloopweer.

Pang! En ... weg zijn ze!

Aan de start stond onder anderen Dirk Klaassen. Johan dacht dat hij maar het beste in zijn spoor mee zou kunnen gaan om een pr te kunnen lopen. 
Dirk spurtte vanaf de start meteen met de 3 koplopers mee. Dat ging héél hard, toch probeerde Johan mee te gaan. 
Ook Dave startte snel, maar liet zich vrijwel direct terugzakken naar Frank en Jacco die wat ingetogener van start gingen.
De openingskilometer van Dirk en Johan ging in 3'29"! Gelukkig liet Dirk de 3 anderen gaan en kon Johan samen met hem kop over kop verder op de plekken 4 en 5. 
Nu met "normale" kilometers van 3'45" à 3'49". Johan zat er inmiddels lekker in. Toen hij de kop weer eens overnam, zou dit voor de rest van de race zijn. 
Hij bleef zo rond de 3'46" à 3'52" per km lopen. Tijdens het zigzaggen op en af de eerste brug over de snelweg, konden de mannen van Project2uur59 elkaar mooi even zien. 
Dave, Frank en Jacco zaten keurig bij elkaar. Samen met een medeloper, liepen ze op de plekken 6 t/m 9.
De route liep over het schelpenpad in de Broekpolder naar de volgende brug over de snelweg (terug naar de andere kant van de polder). 
Tegen het einde van dat stuk, na zo'n 7 km, moest Dirk er plotseling af bij Johan en kwam Johan alleen te lopen. 
Daar was ie niet zo blij mee, want de kilometers met tegenwind (10 t/m 14) moesten nog komen.
Na 9 kilometer was er een keerpunt. Daar kwamen Johan, Frank en Dave elkaar tegen. Even oogcontact: "hoe lopen de maatjes erbij?" Nou, de mannen waren nog best fris. 
Jacco was op dat moment wat achterop geraakt bij Dave en Frank.
Gelukkig kon Dirk na 9 km weer aansluiten bij Johan. Helaas zat overnemen er niet in, zodat Johan tegen de wind in evengoed de kilometers vol in de wind moest lopen.
De kilometers 10 t/m 12 gingen in 3'53": lekker constant tegen de wind in. 
Frank en dave konden elkaar wat aflossen tegen de wind in. heerlijk, die steun aan elkaar. Ook zij wisten de kilometers keurig op of net onder de 4'00" per kilometer te houden.
Johan probeerde in kilometer 13 wat te versnellen (naar 3'47") en dat werd Dirk net even te veel. Het werd nu voor iedereen toch wel zwaar, hoor. En daardoor werd het "ieder voor zich".
Toen kwam de bevrijdende afslag naar rechts en hadden de lopers gedurende de laatste 2 kilometers wind mee. Daardoor kon Johan kilometers maken van 3'42" en 3'38" en finishen in 1:00:42.
Dat betekende een nieuw PR op de 10 EM. En een prima 4e plaats.
Dirk kwam een paar tellen later in 1:00:56 als 5e over de finish. 
En Frank wist er nog een slotkilometer van 3'35" uit te persen, wat hem naar een eindtijd van 1:02:48 bracht. Geen PR, maar wel een prima resultaat: 6e plaats.
Dave moest Frank laten gaan, finishte als nummer 7 in 1:03:08 en dat betekende voor hem een nieuw PR.
Jacco sloot de rij als 11 met een eindtijd van 1:05:55. Hij komt er weer aan, hoor! Deze wedstrijd kwam nog even te vroeg, maar in mei stáát hij er weer bij de DCD loop! Ook Dirk zal daar z'n mannetje staan! En als Martin Bronder dan óók van de partij zal zijn, kan het een mooie strijd worden!
Geen tijd binnen het uur, maar met de huidige vorm ben ik daar volgens mij niet ver vanaf. Voor nu was ik dik tevreden! En een prima 4e plaats all over.

Snertloop

Vanmorgen op de fiets met Frank en Jacco naar Lycurgus gegaan. Om daar deel te nemen aan de Snertloop (halve marathon). Toch wel voor een soort thuiswedstrijd. Het parcours lag namelijk als het ware tussen het speelveld van Lycurgus en Dem in. Jacco en Frank lopen op 31 december nog een wedstrijd in Castricum, maar voor mij zou het de laatste wedstrijd van 2016 zijn.

Het deelnemersveld op de halve was niet groot. Geen punt, we hadden toch elkaar voor de nodige steun onderweg.
De temperatuur bij de start was prima. Het was wat fris, maar daarvan weten we dat dat tijdens het lopen geen enkel punt is. Wel was er iets meer wind dan verwacht.

De start was hard. Jacco en Frank probeerden met Frank vd Sluis (de latere winnaar), Dirk Klaassen en Willem van 't Veer mee te gaan. Ik koos "het wiel" van Frank en Jacco. Binnen een km bleek al dat het tempo van de andere 3 mannen te hoog voor ons lag en dus trokken wij als eigen groepje verder op de plaatsen 4, 5, 6. Jacco was de hele week ziek geweest en staakte na 5 km de strijd. Hij had gehoopt iets langer van betekenis voor Frank te kunnen zijn, maar helaas. Slim als hij is, stak hij door naar km 17 om daar te wachten op Frank. Zo kon hij er in de laatste 4 kilometers alsnog zijn voor Frank en diens PR-poging.
Frank en ik trokken ondertussen samen verder. We liepen, met wind tegen tot aan 12 km, zo'n 3'58"/km. Ik kon Frank dus mooi uit de wind houden, ondanks mijn 1.74m, haha! Maar Frank had jammer genoeg niet die vorm van de afgelopen weken en riep iets te vaak "ga jij maar" naar me. Na 11 km werden we bijgehaald door 3 andere mannen. Op zo ongeveer het keerpunt en vanaf nu was het lopen met de wind in de rug. Ik kon wat versnellen (richting 3'50"/km) en Frank liep met de andere mannen mee. Voor hem werd onder de 1.24 nu een lastig verhaal. Met het tempo dat ik nu liep, zou ik zelf wel richting een mooie eindtijd kunnen gaan, wellicht zelfs onder de 1.23. Dat lukte: ik finishte in 1.22.41 en dat betekende een nieuw PR. Ook Frank liep een PR, toch nog: 1.24.39. Niet de gehoopte tijd onder de 1.24, maar dat gaat 'm echt nog wel een keer lukken!
https://connect.garmin.com/modern/activity/1487591851

Vlnr Jacco, Frank, Johan. Onderweg, na 1/3 deel, op de plekken 4, 5, 6.

marathon'16 2.54.42 YES!!

Zóóó, wat een marathon!
Plan A was 2.57.14, plan B was 2.59.59 en plan C was de schade zo beperkt mogelijk houden.
Máár ... het werd 2.54.42. Niet normaal!
Na een fantastische voorbereiding was dit toch echt de kroon op het werk!

Vandaag, 16 oktober 2016, ben ik 42 jaar geworden.
En wat heb ik mezelf op deze dag 42 km lang een geweldig mooi verjaardagscadeau gegeven!

(Zie ook de post nog-even-nagenieten voor nog wat foto's).

Toen ik zaterdag naar bed ging, was ik wat verkouden. Zal ongetwijfeld al wedstrijdspanning zijn geweest. Voor de zekerheid toch 2 paracetemolletjes ingenomen. M'n tas stond inmiddels klaar en broodjes voor de volgende dag had ik gesmeerd.

Vlak voor de start, met Frank en Jeroen.

Gisterochtend ging de wekker al om 5.30u. Van de verkoudheid was niets meer over: ik voelde me goed. Heel goed eigenlijk. Ontbijt, koffie en douchen. Om 6.30u zat ik klaar, want om 6.45 uur werd ik opgehaald door Frank, Jacco en Jeroen. Man, ik had flink ontbeten (zie voedingsdagboek) en had een heel vol gevoel, haha! Later zou dat (gelukkig) wegtrekken!
Op naar Amsterdam! We konden terecht in de VIP-ruimte van Le Champion, had Jeroen geregeld! Daar konden we ons rustig en relaxed omkleden. Hier ontmoetten we ook de anderen: Rowdy, Dave, Robert en Bazz.
Ik voelde me niet nerveus, maar vooral heel gefocust. Dit werd dé race waar ik me een jaar op heb voorbereid. En dat gold voor onze gehele groep.

vlnr: Johan, Jacco, Frank

Om 8.30u liepen we naar het Olympisch stadion, waar de start was. Het was prima weer: zo'n 10 graden en onbewolkt. Voor nu was het wat fris, dus had ik een oud trainingspak aangetrokken, maar om te rennen perfect! Het zou 's middags 17 graden worden, maar dan waren wij allang binnen. Buiten het stadion konden we onze tassen inleveren. Toen gingen we het stadion binnen en liepen meteen door naar het startvak. Géééén warming-up dus!! Nog even naar de wc en om 9.00u stonden we klaar: in het tweede vak, strak tegen de lijn, vlak achter de toppers. Prima positie. Nog even wat drinken voor de start en een eerste gelletje naar binnen werken. Oude trainingskleren uitgetrokken en (jammer maar helaas) in de container naast het vak gegooid. En toen ... shit! ... ik moest alweer plassen. Maar ik wilde nu het vak niet meer uit! Maar zien hoe dit zou gaan.

De weersomstandigheden waren perfect; lekker zonnetje, weinig wind en de temperatuur was zelfs ideaal. En om 9.30u begon ie dan eindelijk: onze marathon! De groep Project2uur59 was gestart! Rowdy, Dave en Bazz besloten om ieder in hun eigen tempo te gaan lopen. De rest (Jacco, Frank, Jeroen, Robert en ik) liep meteen als groep bij elkaar. Cool! De start was beheerst km 1 ging in 4'18". Mooi! Maar, o jee, wat trokken Jacco en Frank daarna meteen hard door, zeg! Km 2 t/m 6 ging in gemiddeld 4'07"/km! Pfff ... als dat maar goed gaat! Jeroen is druk bezig de mannen wat terug te fluiten, maar ondertussen willen Jeroen, Robert en ik niet nu al afhaken. Het is voor mij wel reden om niet op kop te gaan lopen. Na deze stormachtige kilometers, kwamen we in een goed ritme van gemiddeld 4'11"/km tot halverwege.

vlnr: Robert, Jacco, Johan, Jeroen

Na 5 km kregen Jacco en ik een flesje drinken aangereikt van Jacco's vader. Op km 13 stonden José, Eegje en onze kinderen. Robin stond te fotograferen en Kane gaf het drinken aan. Een fantastisch moment. Dit herhaalde zich op km 25.
Na 13 km kwam het lange stuk langs de Amstel heen en weer. Er stond niet veel wind, maar de wind die er stond hadden we hier tegen. Dit bleek achteraf het zwaarste stuk te zijn, was goed te zien in onze tijden. Maar ook hier ging de langzaamste km in 4'14"! Het ging zóóó goed! Langs de Amstel stonden opeens een teamgenoot van Kane (Gijs) en zijn vader en 10 km later aan de overkant weer. Leuk. En ... ik had er oog voor, dat was een goed teken. Ik kon echt genieten van de loop. En zo liepen we naar het halve marathonpunt. We liepen goed, sterk en een tikje snel. Tijd halverwege: 1.28.33.
Zou het lukken om het tweede deel zo steady te blijven lopen als het eerst? Dan zouden we uit kunnen komen op 2.57.06. Precies zoals ons hoofdplan! Het kan! Het tempo is goed, maar niet té. Inmiddels werd het wat warmer (achteraf bleek dat het rond 11.00 à 12.00u al 13 graden was), maar nooit werd het té warm. De wind zou in deel 2 in ons voordeel zijn. Maar ... het is wel de marathon hè: tweeënveertig komma twee kilometer. En daar dienen we wel respect voor te hebben. Dus we moeten onze koppies erbij blijven houden.

Goed, we liepen inmiddels met de sterke Frank op kop langs de Amstel terug richting de stad. Eerst was de wind helemaal nog niet gunstig, maar na 2 flauwe bochten hadden we 'm niet meer tegen. Met de wind nu wat in de rug ging het tempo licht omhoog.
En Frank trok echt lekker door, hoor! We doken zelfs weer onder de 4'10"km! Jeroen en Robert besloten om liever de 4'12"/km proberen vast te blijven houden. Frank, Jacco en ik gingen met z'n drieën verder. In een straf tempo.
Na het wat saai stuk tussen de 25 en 30 km met lange rechte wegen, liepen we de stad weer in. Deze kilometers gingen in 4'07"/km. De benen waren nog goed.
Leuk detail: Op 16 oktober 1974, om 11.25u werd ik geboren. Vandaag startte ik de marathon als 41 jarige, maar finishte ik als 42 jarige. Mooie dag om een wedstrijd van 42 km te lopen, toch? Om 11.25u (het verjaardagsomslagpunt (leuk woord voor galgje)) had ik er inmiddels 27 km opzitten.
Terug naar de marathon zelf: vanaf 30 km begint de marathon pas echt, hè! Ik dacht terug aan vorige week zondag, toen ik samen met Jacco 12 sterke kilometers had gelopen. "Kom op Johan, nog maar 12 km!" Dat was voor mij het teken om de kop over te nemen: 4'07" en 4'02".Jacco riep: "Rustig, Artmanni!" Ik hield iets in: 4'11". Maar ... ik kon me steeds moeilijker inhouden, ik had mezelf niet meer in bedwang. Dus, hup, terug naar de 4,06"! En nu was het nog 'maar' 9 km. Inwendig schreeuwde ik tegen mezelf dat dit niet meer mis kon gaan! Twee keer 4'08" nu. Jacco vond dat ik moest gaan: "Als je je nog zo sterk voelt, dan ga je, Jo!" En dat deed ik dan maar. Eerst wat voorzichtig, 4'05". Jacco kon nog net mee. En toen ... ik zette gewoon aan. Helaas kon Jacco niet mee. Ik liep opeens 3'53", wow! Nog 6 km! En nog een 3'54". Ik voelde me helemaal los nu. En ja, m'n bovenbenen deden pijn. Nou en!! Nog 5 km. kom op, man, dit wordt de marathon van je leven!
Geregeld hoor ik onbekenden naar me roepen: "Kom op, Johan!" Zo leuk: komt natuurlijk omdat onze namen op onze startnummers stonden.
Het Vondelpark in. Daar zag ik Tracy. Ze riep iets als: "Keep smiling, Johan!" Tuurlijk, kon ook nog wel! Zeker met weer een 3'53". Nog 3 km!! Toen langs Bert (we hadden hem na 10 km ook al gezien). Hij riep: "Dit wordt een supertijd. Het mag nu echt wel pijn doen!" Nou, dat deed het nu wel. Het soepele raakte er nu wel vanaf. Ik voelde dat ik meer op m'n hakken ging landen. Maar het ging nog steeds goed!

Yes! I did it!

Langs m'n schoonouders, aan het einde van het Vondelpark. Met een spandoek met 2.59 erop. Ik balde m'n vuist: deze marathon gaat vet onder de 2.59! Ik ging in 2.55 en zelfs 2.54 geloven. Dat kon toch niet waar zijn? Maar het was waar, wéér een km onder de 4 minuten: 3'56"! Het park uit, naar links. Nog 2 km en een beetje. Oei, wat gingen m'n benen nu zeer doen. KOM OP MAN!! REN ZOALS JE NOG NOOIT HEBT GEREND!! Nou .. dat deed ik. Onder de 4 minuten lukte me niet meer, maar wel 4'00" rond. Prachtig! Nog iets meer dan één kilometer! Daar was het stadion al. En ik was al kilometers lang alleen maar lopers aan het inhalen. Slalommend zelfs. Ik beukte in de laatste km bijna iemand omver. "Sorry!" Rechtsaf, naar de poort van het stadion. Km 42 in 4'04". Het stadion in. Nog twééhonderd meter. Geschreeuw vanaf de tribune: m'n moeder met Piet, Arend en Willy. En vlak daarnaast m'n vaders neef Henny met zijn vrouw. "Yes!", schreeuwde ik hier al met gebalde vuist. Ik bleef nog steeds inhalen in de laatste bocht. En toch ook weer aanzetten. Dan die klok. Die stond op 2.54.30. "Dit wordt 'm, dit wordt 'm, dit wordt 'm!" En ja, die finishlijn over. In 2.54.54 bruto! Daar zou nog een paar tellen vanaf gaan (netto eindtijd was 2.54.42). Wow!! Onder de 3 uur. Wat ... onder de 2.55!!

Wat een blijdschap met Jacco!

José, Robin en Kane zoekend. Ik zag ze niet. Wachten op Jacco. Daar kwam hij: een sublieme 2.55-er! En de manier waarop hij finishte: kippenvel! Juichend!! We vielen elkaar als winnaars in de armen! Wachten op Frank nu. Ook hij onder onze droomtijd van 2.57.14. Een giga 2.56-er! En toen Robert: 2.58! Te gek, zeker omdat hij de afgelopen 3 dagen buikgriep had! En toen Jeroen: 3.01. Net niet onder de 3 uur, maar wel een prima tijd. Met de wetenschap dat hij in Rotterdam al 2.59 had gelopen.
Ik wilde José en de kinderen zien, maar ik zag ze niet! Pas minuten later. Ze zaten op een ander plekje dan gepland. Ik hoorde ze schreeuwen naar me! Hèhè, eindelijk gevonden. Helaas heb ik daardoor de finish van Rowdy en Dave gemist. Gelukkig nog wel Bazz gezien! De groep was gefinisht en er zijn geen gekke dingen gebeurd!
I did it!! We did it!

Ik ging het stadion uit, naar José, Robin, Kane, m'n moeder, Piet, Hans, Lous, Arend en Willy. Gaaf dat zij hier allemaal bij waren!
En toen ... naar huis. Douchen, omkleden en naar de Waterakkers. Om daar met de hele groep met vrouwen en kinderen te gaan eten. Ook Bert en zijn vrouw waren daar bij en Ronald Schröer met zijn vriendin. Uiteraard werd dit een heerlijke avond. Met hoe dan ook bier en bitterballen! En hét gespreksonderwerp? Tja ... was er iets anders mogelijk dan napraten over deze marathon? Over de prachtige eindtijden (Jacco, Frank, Robert en ik), over de behaalde doelen van Rowdy en Bazz, over over teleurstellingen (de eindtijden van Jeroen en Dave), over het verloop van de marathon, over het ideale weer, over tóch wel wat wind, over het afgelopen jaar, over de vriendschap die is ontstaan (van loopmaatjes naar vrienden), over komende week even helemaal niets, over de mensen naast/achter ons, over hoe graag Martin Bronder met ons mee had willen doen, en toch ook over andere zaken (werk, kinderen, etc).

De cijfertjes:
00. Gel nr.1 innemen en drinken. Ik moet plassen (en ik ben nét geweest).
Start om 9.30 uur.
01. 4'18". Rustig gestart. Ben ik blij om!
02. 4'01". In het ritme komen. Het is nog wat zoeken. Deze km was wat te snel.
03. 4'10". Het is druk, maar het ritme lijkt gevonden.
04. 4'08". Eerste gelletje nemen. We kunnen het 4'10"/km tempo aardig doortrekken.
05. 4'06". Flesje van Martin. Het gaat toch wat te snel, hoor.
5 km in 0.21.04 (5 km in 4'13"/km). Doordat wij pas 12 seconden na de start over de lijn liepen.
06. 4'08". Jacco loopt sterk. Wéér een (te?) snelle km.
07. 4'12". Jeroen fluit Jacco terug. Duidelijk zichtbaar in de km.tijd.
08. 4'16". Jacco, Frank dicteren, Jeroen controleert. Robert en ik volgen. Niet inzakken nu.
09. 4'09". Tempo terug naar 4'10". Tweede gelletje.
10. 4'05". Jacco en Frank zijn zeer sterk. Wéér zo'n supersterke km.
10 km in 0.41.57 (5 km in 4'11"/km). Volgens plan.
11. 4'13". Ik heb een goede focus. Maar ooo, wat moet ik plassen.
12. 4'08". Ik ben tevreden over het verloop en voel me comfortabel. Gel nr.3.
13. 4'10". Flesje van José, Robin en Kane.
14. 4'10". Langs de Amstel. Wind schuin tegen. Tempo keurig op 4'10"/km.
15. 4'08". Nu lopen we echt in een soort marathon-flow.
15 km in 1.02.51 (5 km in 4'11"/km). Weer / nog steeds volgens plan.
16. 4'12". Wind tegen. Frank dicteert, Jeroen controleert. Jacco en ik ertussen. Robert erachter.
17. 4'08". Ik moet nog steeds plassen. Maar waar? En wanneer? Gel nr.4.          
18. 4'14". Consolideren. Trots op de groep.
19. 4'10". Het keerpunt komt in zicht. Bijna op de helft. Mentale opsteker.
20. 4'12". Keren. Toch blijft de wind nog even vervelend.
20 km in 1.24.03 (5 km in 4'14"/km). Onder invloed van de wind langs de Amstel.
21. 4'11". Op de helft. So far so good. We lopen prima constant.
Halve marathon in 1.28.33
22. 4'11". Frank vol overtuiging en zeer solide op kop. Gel nr.5.
23. 4'09". Frank is ijzersterk nu! De ik-moet-plassen-drang kan ik wat wegdrukken.
24. 4'11". Ik kan nog steeds prima volgen. Frank met Jacco op kop.
25. 4'04.  Oei, een versnelling nu! Lastige km, maar het gaat prima. Flesje van José, Robin en Kane.
25 km in 1.44.47 (5 km in 4'09"/km). Tempo ging omhoog.
26. 4'07". Jeroen gaat door de versnelling in eigen tempo verder. Ik kan aanpikken en goed volgen.
27. 4,07". Robert gaat in eigen tempo verder. Het gaat ook erg hard. Geen tegenwind meer! Gel nr.6.
28. 4'07". Jacco en Frank naar 4'06"/km. Het gaat hard nu.
29. 4'06". Jacco: " Gaat het Johan?" Ik: "Ja, als het maar niet nóg sneller gaat!"
30. 4'07". Terug naar 4'10" dreigt. Ik neem de kop over.
30 km in 2.05.29 (5 km in 4'08"/km). Tempo lekker strak.
31. 4'02". Voel me zó sterk op kop. Dit gaat niet meer fout! Gel nr.7. Jacco fluit me terug.
32. 4'11". Ik houd wat in en neem Jacco en Frank op sleeptouw. Beheersen nu.        
33. 4'06". Ik kan me bijna niet meer inhouden.
34. 4'08". Shit, Frank hangt aan het elastiek. Weer ietsje gas terug.
35. 4'08". Flesje van Martin. Wat nu? Jacco zegt: "Als je sterk bent dan ga je!" Gel nr.8.
35 km in 2.25.57 (5 km in 4'06"/km). Tempo ging weer wat omhoog.
36. 4'05". Ik versnel wat, op souplesse. Frank gaat verder in eigen tempo. En sterk, bleek achteraf.
37. 3'53". Serieuze versnelling nu. wat gaat dit goed! Ook Jacco gaat (sterk!) in eigen tempo verder.
38. 3'54". De bovenbenen gaan zeer doen. Maar ik loop nog steeds soepel en sterk.
39. 3'53". Ongelooflijk, maar het tempo is nog steeds hoog. Minder soepel nu, maar wel sterk.
40. 3'56". Het wordt serieus werken nu om de laatste km in 3'55" te kunnen lopen.
40 km in 2.45.51 (5 km in 3'59"/km). Tempo ging serieus omhoog.
41. 4'00". Op karakter nu! Geen 3'55" meer maar 4'00". Maak, kom op, dat is óók prachtig!
42. 4'04". Het stadion komt in zicht. Volhouden nu! Tanden op elkaar en r-e-n-n-e-n!!
0,2  3'38". In volle vaart naar de finish. De klok in het vizier: geweldig moment! Nog 1x de arm omhoog en over de finish! Trots, blij en moe tegelijk. Dat laatste merkte ik nauwelijks, natuurlijk!
Marathon in 2.54.42. Yes, I dit it!! Pfff ... Negatieve split: super!
Me toen omgedraaid en gekeken. Daar kwam Jacco aan: helemaal uit zijn dak gaand! Ook hij ruim onder onze richttijd en een negatieve split lopend. Super! En daarachter kwam Frank. Hij liep de race zo vlak als een biljartlaken! Geweldig!

Jacco 2.55.35     Frank 2.56.54   Robert 2.58.19   Jeroen 3.01.04   
(Gelukkig liep Jeroen Rotterdam al in 2.59.01).
Rowdy 3.05.58   Dave 3.17.05     Bazz 3.26.56

eindelijk!!

DCD loop 2016

Wat een topdag was het gisteren.
Allereerst 'mocht' ik van José uitslapen, na een best vermoeiende week. Daar was ik heel blij mee. Normaal gesproken ga ik zaterdagochtend met Kane mee naar het voetballen. En nu ging José een keer mee. Kane moest om 8.30 uur in Nieuw Vennep spelen en er werd al om 7.00 uur (!!!) verzameld bij de Kennemers. En ik ... ik stapte zaterdagochtend uiteindelijk heerlijk fit uit bed.

kledingpakket Asics / Oosterbaan / Project2uur59

Na een relaxte ochtend werd ik door Jacco opgehaald, om naar Oosterbaan in Alkmaar te gaan. Daar lagen onze kledingpakketten klaar. En dus waren Dave, Rowdy en Frank er ook. Martin was al eerder geweest en voor Jeroen nam Jacco het pakket mee.
We waren superblij met ons pakket van Asics (2 paar schoenen, singlet, shirt korte mouwen, shirt lange mouwen, trainingspak, lange tide en korte broek. Arie en Ronald van Oosterbaan hebben zich fantastisch voor ons ingezet. Wat onze groep betreft gaan de credits naar Jacco, die alles voor ons heeft geregeld.

's Avonds was de DCD loop: konden we meteen in onze nieuwe outfit lopen! Dave, Frank, Rowdy en Jacco liepen mee om Sanne naar een nieuw PR te kunnen begeleiden. Martin en Jeroen startten niet, omdat ze de marathon van de week ervoor nog in de benen hadden. Ik was van de groep Project2uur59 dus de enige die voor eigen succes zou gaan.

M'n verwachtingen waren hoog, zeker na de 37'14" in Spaarnwoude. Ik hoopte op een 36-er en wie weet een nieuw PR: deze stond op 36'48". Gelopen tijdens de DCD-loop in 2013. Ook hoopte ik op een plek op het podium. Er deden, om diverse redenen, nogal wat snelle lopers niet mee: bijvoorbeeld Ralph Apeldoorn, Stan Niesten, Johan Neve, Dirk Klaassen, Edwin Aardenburg en Ronald Poel. En dan waren er ook nogal wat snelle lopers die wel meededen, maar met de 5km: oa Lars Remijn, John Duinmeijer en Tame. Oftewel: normaal gesproken zou ik een top 10 klassering niet eens halen en nu mocht ik hopen op het podium.

En verder is DCD sowieso een gave wedstrijd, omdat het onze thuiswedstrijd is. Veel bekenden bij Dem, veel bekenden langs de weg. En dan deden aan deze editie ook nog eens zus Rina en nicht Clementien mee, helemaal leuk!

De start was om 19:15 uur. Het was best fris bij de start, maar eenmaal op weg had ik daar geen last meer van. Ook stond er wat wind, maar lang niet zoveel als 3 jaar terug. De omstandigheden waren eigenlijk best goed te noemen.

1e rondje

Na de start was het zoeken naar een plekje. Er waren een stuk of 30 mensen die sneller startten dan ik. Hat was lastig in te schatten wie de 5 km en wie de 10 km liep en mede daardoor lukte het me niet om in een groepje terecht te komen. Zo kwam ik na 2 km op de Laan van Broekpolder aan. Daar stond m'n fanclub, net als in 2013! Eerst Marco, Jort, Lars, José, Robin, Kane, Piet en m'n moeder en een paar 100 meter verder Chris, Tina en Indy. Na dit punt begon ik wat mensen in te halen, veel 5 km lopers die te snel waren gestart.Na 3 km was er een keerpunt en even verderop stond Marco weer, die was doorgestoken. Ik liep wel aardig, had ik het idee.Nog 2 km tot de finish (we liepen namelijk 2 rondjes van 5 km). Nog steeds haalde ik mensen in en uiteindelijk liep ik achter
Thom Vessies, die ongeveer mijn tempo liep. Ook hem haalde ik in. In de laatste 500m voor de finish versnelde hij: hij liep de 5 km. Ik liep 'm gaan, omdat ik nog een rondje moest. Ik kwam in 18'26" over de streep. Een 36-er zat er dus in. Maar een nieuw PR zou nog wel een klus worden. Alhoewel ... ik voelde me goed.

De 2e ronde: met Kane (l) en Lars (r)

Ik liep, door het afhaken van de 5 km lopers 'opeens' op de 2e plaats. De nr 1 had ruim een minuut voorsprong op mij en de nr 3 liep een halve minuut achter mij. Ik liep dus moederziel alleen en moest de klus in m'n eentje klaren. Ik wist eigenlijk halverwege wel dat ik 2e zou worden, maar m'n eindtijd werd interessant(er). In tegenstelling tot Spaarnwoude, had ik nu geen sterke Johan Neve voor me. Weer langs de fanclub: ik moest m'n boost hier nu uit halen. Niet instorten voor hen, haha! Hoewel het niet meer heel gemakkelijk ging, ging het nog steeds heel goed: ik verslapte niet. Bij het Vlaskamp had ik m'n enige iets moeilijker momentje. Hier was het terrein open en was de wind tegen en moest ik iets werken. Tot ik weer bij het keerpunt kwam, toen wist ik dat het nog 2 km en een beetje was.En op m'n klokje zag ik dat ik nog steeds goed op schema liep. "Kom op, Jootje!" riep ik inwendig tegen mezelf. Langs de Spoorsingel terug naar de baan van Dem. M'n gedachten gingen terug naar 3 jaar terug: hier streed ik met Johan Neve en Jaap Velserboer om plek 3. Rechtsaf: hier stonden José en de kinderen weer, net als 3 jaar terug. En net als 3 jaar terug kon ik hier een eindsprint inzetten. Nu niet om de 3e plek veilig te stellen (ik werd nu immers al 2e), maar omdat een nieuw PR op het spel stond. Ahhhh, dat werd nog spannend. De baan op, de laatste bocht, de klok in beeld. De seconden tikten weg. Maar ik ging het halen. Het werd 36'46", maar liefst 2 hele seconden eraf. Het 2e rondje heb ik dus zelfs iets sneller gelopen dan het 1e rondje: 18'26" en 18'20". Niet gek!

nog 500m

Sanne liep met haar mannen een mooie 40'44" en werd daarmee eerste! Rina en Clementien liepen samen naar een mooie 55'35": een prima debuut! Rina gaf aan dat er nog wel iets meer in zat: die gaat dus zeker vaker meedoen!

laatste 100m

Na afloop nog even lekker met elkaar in de kantine al kletsend aan het bier gezeten. En na een wedstrijd als deze zijn dat meteen ook de lekkerste biertjes, hoor!

Met Clementien (l) en Rina (r)

Sanne met onder (vlnr): Johan, Jacco, Frank, Dave

5000m in 18'01".

MiLa avondwedstrijd av Dem: een interessante wedstrijd. Want 5000m in 18'02' 18'01"is géén 5000m onder de 18 minuten. Het betekent wél een nieuw pr.

Goed, dan nu de race. Vooraf voelde ik al een heerlijke wedstrijdspanning. Zoals ik dat vroeger voor een belangrijke voetbalwedstrijd had. Dat zat dus wel goed, want met die spanning speelde ik vroeger m'n beste wedstrijden.
Het deelnemersveld was vrij klein: vooral veel Dem-trainingsmaatjes (oa Joop, Sanne, Frank, Erik) en één "externe" deelnemer (Constant Huiszoon). Jammer dat mannen als Harry, Gerard, Nevzat, Jacco, Ralph, Marco, Jos, Tristan, Jeroen niet van de partij konden zijn.

Ik had een vliegende start. De eerste 200m ging in 39 seconden en ik liep daardoor meteen op kop. Het prettige daaraan was dat ik m'n eigen tempo kon gaan lopen. Dat ging vrij goed: rondjes van 86 à 87 seconden (86 was gepland). Ik lag dus goed op koers: een tijd onder de 18 minuten bleek écht haalbaar.

Waarom heb ik het dan tóch (net) niet gered? Hoe constant de rondjes ook waren, ze liepen wel langzaam maar zeker iets op. Het werd simpelweg zwaarder. En dat is toch een conditiekwestie. Met nog ruim 2 rondes te gaan werd ik ingehaald door "externe" loper Huiszoon. Die had me d'r even een versnelling ingegooid, pfff. Die versnelling kon ik niet aan, ik liep op m'n max en probeerde m'n constante tempo vast te houden en probeerde nog iets te versnellen. Maar versnellen zat er niet meer in. Was wellicht ook wel het verschil tussen bouwjaar 1974 en bouwjaar 1994.

En toen kwam de laatste ronde. Zat het wel, zal het niet, wel, niet ...
Het werd nét niet. Waar heb ik het laten liggen? Ik weet het niet. Zoals ik al aangaf: ik liep op m'n max, conditioneel was ik niet optimaal om onder de 18 minuten te eindigen. Huiszoon was al binnen in 17'41" en ik finishte in 18'01".

Dat laatste maakt deze wedstrijd zeker interessant: ik kan naar aanleiding van deze race m'n strategie/schema voor de komende periode bepalen. Er gaat nu toch echt een vierde training per week bij komen.

Doel gehaald? Ja en nee.
- Nee, want ik heb de 18 minutengrens niet kunnen slopen.
- Ja, want ik heb wel een goede race gelopen en een nieuw pr neergezet.
- Ja, omdat ik het maximale voor nu eruit heb gehaald en weet waar ik sta.
  (De Warming Uploop was geen toevalstreffer).
- Ja, de benen (achillespezen en kuiten) konden het goed aan
- Ja, ik kan gericht(er) gaan trainen.

Race tegen de klok.

Nou, dat was 'm dan, vanavond: m'n eerste Warming Uploop. Ik had er een hard hoofd in, omdat ik de hele middag het gevoel had dat ik me moest haasten. Om 15:30 zat ik in de auto om m'n kinderen te halen die bij vriendjes speelden. Om 16:00 goot ik er snel een kop soep in. Om 16:15 zaten Kane en ik op de fiets, op weg naar De Kennemers om te trainen. Veldjes klaarzetten, kinderen en ouders ontvangen en van 17:00 tot 18:00 trainen. Daarna opruimen en naar huis. Om 18:30 was ik thuis. Omkleden en hup ... naar Assendelft. Daar was ik uiteindelijk om 19:00 uur. Inschrijven en warmlopen. Ik kwam veel Dem-lopers tegen en al kletsend met m'n maten voelde ik me tijdens het warmlopen helemaal ontspannen. Alle haast van die middag viel van me af. Eigenlijk voelde ik me kiplekker. En daar kwam warempel onze trainer, in loopoutfit. Ook hij ging het, na een lange periode van blessures, weer eens proberen.
Goed, ik was dus ontspannen, voelde me goed. En ... het weer was práchtig! Zon, geen wind en een aangename temperatuur.

Om 19:30 was de start. Ik kroop meteen achter Erik, die snel opende. Eerste km in 3'40". Ik moest flink m'n best doen om in het spoor te blijven. We kwamen in een groepje van een man of 8, met oa Jaap Velserboer. Zo ging het ook tijdens km 2: werken om erbij te blijven. We hadden het kleine beetje wind dat er stond, tegen.
Toen kwam ik in m'n ritme. In de derde km kon ik wat naar voren kruipen en zelfs de kop te nemen. Nee, niet van de wedstrijd, haha, maar van het groepje. Ik voelde dat er achter me steeds minder mannen konden volgen en besloot lekker in m'n eigen tempo te blijven lopen. Dat tempo beviel me overigens uitstekend. Na km 3 hadden we de wind óók nog eens in de rug.  Ik wist zelfs nog 2 mannen in te halen en zag voor me Dirk Klaassen lopen, maar hij liep te ver vooruit (na een vliegende start) om nog in te kunnen halen. Achteraf bleek dat hij zelfs 38" voor me zat, toch nog een behoorlijk gat, hoor.
Bij de finish stond de klok voor mij op 27'05". Maar dat kon niet waar zijn, mijn horloge stond op 27'32". Dat betekende 3'40" per km, net als tijdens mijn pr-race op de 10 km (DCD-loop 2013). Ik was (en ben) dus héél blij mee met m'n tijd!
Erik kon jammer genoeg zijn goede race van vorige week geen vervolg geven. Hij is simpelweg geen mooi weer loper. Geef hem maximaal 5 graden en hij loopt als een trein, maar zon is een killer voor hem. Jammer.

Wat is nu mijn belangrijkste winst?
Het hoeft tijdens de baantrainingen niet loeihard te gaan om goede races te kunnen lopen. Wat een mooie opsteker!

O ja, omdat dit mijn allereerste 7,5 km wedstrijd was, heb ik een pr gelopen. Kan bijgeschreven worden op de lijst!

Marquetteloop

Vanmorgen om 07.30u. ging de wekker. De kinderen waren al wakker en konden niet wachten om naar beneden te gaan. Daar wachtte poes Aagje namelijk, onze nieuwste aanwinst (sinds gisteren).
Ze moesten van José meteen weer naar boven, want het is vaderdag. Ik werd flink verwend met prachtige, zelfgemaakte cadeautjes.

Daarna was het douchen, ontbijten en in sportkleding naar Heemskerk, voor een "Marquetteloop dag"! Om 10.15u ging José met Robin en Kane de KidsRun lopen. Robin ook? Ja, Robin ook. Ze wilde toch heel graag een medaille winnen: dat haalde haar over de streep. Ik vond het wel goed dat ze er zelf voor heeft gekozen! Wat een prachtig gezicht was dat, zeg! Ik stond als een trotse papa aan de kant. Wat liepen ze goed!! En alle drie hadden ze een smile van oor tot oor. Ik dus óók!

Kane voorop (met witte hoofdband) en José met Robin erachter

Na afloop trots met de medailles!

Na afloop ging José met de kinderen naar huis, om vervolgens alle drie om 12.15u op de hoek van de Noordermaatweg te staan om mij aan te moedigen.
Ondertussen kwam ik Chris en Ron tegen. Chris ging voor de 7km en Ron voor de 14.
Ook Marco en Erik waren inmiddels gearriveerd. Nog even wat warmlopen en kletsen en toen naar het startvak. In het startvak meer bekende gezichten: oa Ralph, Johan en Jaap.

Om 12.15u klonk het startschot. Meteen probeerde ik Jaap en Johan op te zoeken. Het was goed te merken dat iedereen zich aan het positioneren was, die eerste kilometers gingen eigenlijk wat te snel. Al gauw hadden we een soort treintje gevormd. Na de DCD loop, voor de tweede maal  als de 3J's gelopen, met Jaap als kapitein. Erik zat er ook bij, leuk. Het eerste deel hadden we de wind in de rug, maar we wisten dat de "klapper" nog moest komen. Want na de snelle start, moesten we linksaf, de Noordermaatweg op. En daar hadden we de wind serieus tegen. De wind was gelukkig niet ZW 6, maar toch zeker wel ZW 4 à 5.
Het treintje draaide moeizaam. Niet iedereen nam over en ook niet even lang. De één kon niet, de ander wilde niet. Wellicht ook iets te veel lopers (zo'n 10 man), waardoor het tempo wat fluctueerde. Dit vond Jaap ook, want hij was continu bezig met de mensen aan te sporen om mee te draaien: iedereen diende wat Jaap betreft zijn/haar aandeel in het kopwerk te nemen.

Aan het einde van de Noordermaat zag ik José en de kinderen staan. Daar sloegen we linksaf, nog steeds op open terrein en nog steeds tegen de wind in. Ook op de Rijksstraatweg hadden we de wind bepaald niet mee. Pas op de Marquettelaan (waar we weer beschut liepen) hadden we wind in de rug.
Dat was wel even lekker. Zo, het eerste rondje van 7 km zat er op.

Ronde 2 kon beginnen. We waren nog met z'n zessen: de 3J's, de latere winnares bij de dames en 2 voor mij onbekende lopers.
Voor ons liep een renner in een rood shirt: hij vormde in de tweede ronde ons mikpunt. Langzaam maar zeker liepen we op hem in (uiteindelijk pakten we hem halverwege de laatste ronde).
De tweede ronde verliep niet sneller (langzamer zelfs), maar wel constanter. Ons treintje werkte nu een stuk beter samen. De 3J's en één van de onbekenden rouleerden mooi kop over kop. De andere onbekende niet, maar hij moest spoedig lossen.
Weer trokken we langs José (waar ik natuurlijk wel even de kop nam) en richting Marquettelaan. Daar konden we weer wat op adem komen en zag ik ook m'n moeder met Piet staan: leuk! Na dit tweede rondje stopte Jaap er mee, hij wilde zich sparen voor een voor hem belangrijkere wedstrijd volgende week.

Ronde 3 ving aan. We liepen nu nog met z'n vieren. Drie mannen en een dame, Nadja Wijenberg. De mannen verrichtten het kopwerk: Nadja bleef heerlijk achter ons en had zo drie prima tempomakers voor zich. Het tempo was constant, maar het werd nu wel zwaarder en moeizamer. Na de derde keer Noordermaat begon het beuken tegen de wind in z'n tol wat te eisen. Maar ... het was niet ver meer!
Op de Rijksstraatweg versnelde Johan Neve wat, maar bleven we met z'n vieren. Toen linksaf, de Marquettelaan in. In de bocht, waar Johan nogmaals aanzette (hij heeft heel goed gelopen), verloor ik drie meter en dat kreeg ik niet meer dicht. Het werden er vier, vijf en meer ... En opeens was ik er dus af: ik moest passen! Jammer, want Nadja finishte in 1.23.00, Johan Neve in 1.23.02 en ik kwam in 1.23.20 over de finish (dit is de netto tijd op de site met uitslagen, m'n eigen klokje drukte ik te laat uit). Toch wel 18 seconden verloren op de Marquettelaan.
Wel in een nieuw pr (een half minuutje eraf gesnoept), maar toch ...
Gek eigenlijk, tijdens de laatste twee wedstrijden liep ik een pr, waar ik toch niet super blij mee was. Netto eindtijd: 1.23.20 / 1e ronde: 0.27.16 / 2e ronde: 0.28.07 / 3e ronde: 0.27.59

Door de "zuidwester" wist ik vooraf al dat 1.22.00 een moeilijk verhaal zou worden, maar ik was toch wel graag onder de 1.23.00 geëindigd. Maar ondanks dat ik niet de tijd heb gelopen die ik hoopte, vond ik het wel een mooie loop. Wat eindtijd betreft zat er vandaag gewoon niet veel meer in.
Het lopen tegen de wind in was wel heel gaaf, hoor! En dus ben ik toch een tevreden mens, ondanks startnummer 13!

prachtig hoe Kane naar ons kijkt. Ik loop in 4e positie

Terug op aarde

Vandaag de Pim Mulierloop.
M'n eigen verwachtingen waren hoog. Ik gokte, gebaseerd op m'n laatste 3 wedstrijden op 57 (misschien wel 56) minuten.
Nou ... dat heb ik bij lange na niet gehaald. Ik liep de 15 km in 58'43". Het aparte is dat het nog een nieuw pr is ook en toch ben ik er niet heel blij mee.

Op de fiets naar Erik gegaan om samen, met de auto, naar av Suomi te gaan. Daar nog even inschrijven. Toen ik dat had gedaan, stapte Ron binnen, leuk.
Even wat babbelen, omkleden en warmlopen.
Het was fris (10 graden) en er stond een behoorlijk windje. Na lang twijfelen besloot ik om maar 1 shirt (zonder mouwen) aan te doen.
En toen naar de start.
Pang ... ik was goed weg. De 1e km ging meteen lekker. Ik liep al gauw in 3e positie, vlak achter de nummer 2 (Edwin Aardenburg, ook van Dem). Edwin had een iets hoger tempo en ik voelde me niet sterk genoeg om me in zijn tempo vast te bijten en moest 'm laten gaan. Wel jammer, want nu kwam ik geïsoleerd te lopen. Ineens ging het ook niet meer lekker. Na 6 km was ik gewoon al moe. Ik dacht nog:  "ik ga helemaal geen halve en hele marathons meer lopen!" Achteraf zei Erik precies hetzelfde tegen mij, haha!
Halverwege werd ik bijgehaald door 2 Suomi lopers, Bob Keuzekamp en Erik van Warmerdam. Daar was ik blij om, want nu kon ik me mooi aan hen optrekken. Ik hervond mezelf weer wat en we konden redelijk kop over kop doorlopen. De 57 minuten had ik laten varen, daar lag het tempo simpelweg te laag voor en ik had geen energie om in een hoger tempo te lopen. Ik had de gehele race al geen lekker ritme en ik voelde dat ik ook niet echt soepel liep.  In de laatste 2 km moest ik de Suomi lopers zelfs laten gaan en wist ik dat ik dit keer niet op het podium zou eindigen, maar 5e zou worden.
Vlak voor de finish stond Ron me nog aan te moedigen (hij had de 10 km gelopen), maar het mocht niet meer baten. Ook heeft hij me nog op de gevoelige plaat vastgelegd.


Deze foto maakte Ron vlak voor de finish: Johan had duidelijk geen energie meer!

Het voelt nu een beetje als "weer met beide benen terug op aarde". Ach, je kunt natuurlijk niet iedere wedstrijd top zijn. Maar ik denk dat deze wedstrijd richting de Marquetteloop wel goed was. Ik ben heel gebleven en ga vrolijk verder met trainen.

En toen kwam Erik over de finish. Ook hij had de loop als zwaar en moeizaam ervaren en liep niet zoals hij had gehoopt. Terug in de auto natuurlijk flink napraten over wat er wel en niet goed ging en hoe de komende weken er uit komen te zien. Over 3 weken is de Marquetteloop!

DCD, olé olé!

Vanavond was dan de DCD loop. Ik ging voor de 10 km. Dat betekende 2 rondjes van 5 km. We zouden samen met de 5 km lopers starten.
Ik voelde thuis wel al wat (wedstrijd)spanning:
- hoe houden knie en achillespees het?
- hoe is de vorm?
- hoeveel last krijgen we van de (vrij harde) wind?
- kom ik 'stiekem' toch in de buurt van de 37 minuten?
Ach, da's ook een beetje Johan: piekeren.

Ik rende vanaf huis naar Dem. Ondanks de stevige wind, was het weer verder prima. Een goede temperatuur en de zon liet zich ook nog zien.
Bij Dem was het al gezellig druk. De kidsrun was in volle gang en de 5 en 10 km lopers druppelden binnen. Ik kwam vele bekende tegen en maakte hier en daar even een praatje. Een rondje inlopen met trainingsmaatjes Frank, Marco en Erik. En nog even met m'n trainer gesproken. Hij dacht dat een nieuw pr er, gezien de wind en mijn gekwakkel van de laatste weken, niet in zou zitten. In alle eerlijkheid moet ik zeggen dat ik daar ook niet in geloofde. Maar ik hóópte er wel op!
Toen op naar de start. Daar was het wat dringen voor een plekje vooraan. Ik stond op de tweede rij. En "pang", daar klonk het startschot. Weg waren we!

Na de start heb ik meteen geprobeerd m'n plekje op te zoeken. Ik sloot vrijwel direct aan bij Jaap Velseboer, de man die tijdens de 10 EM van de Lycurgusrun voor mij was geëindigd. Binnen de eerste km hadden we een treintje gevormd met z'n drieën: Jaap, Johan Neve en ik. "De 3 J's", grapten we al.  We liepen in een goed tempo: stevig, maar niet te snel. Ik zat er goed in en had nergens last van. Wel lekker dat we begonnen met wind mee, zo kom je gemakkelijk in je ritme.
Halverwege het 1e rondje kwam ik zowaar een hele fanclub tegen:
Marco en Rina met de kinderen, Chris en natuurlijk José met de kinderen.
Toen keerden we en liepen we vol in de wind terug naar de baan van Dem. De 3 J's werkten goed kop over kop samen.
De doorkomst halverwege was 18'31". Wow, da's op het schema van de 37 minuten. Alleen ... dan moet er géén verval komen! Maar goed, het ging vrij gemakkelijk, dus ik ging me tocht serieus richten op die tijd. En het belangrijkste was natuurlijk dat ik (nog steeds) nergens last van had. De knie en achillespees hielden het goed.

Ronde 2:
De 5 km lopers waren gefinisht en de 3 J's hadden nog 3 lopers voor ons. Één van hem kregen we voor km 7 te pakken. We lagen 3, 4 en 5. Toen weer langs m'n "fanclub". En wat ging het nog goed. Géén verval en géén last van wat-dan-ook. Het was inmiddels wel gaan regenen, maar dat gaf niets. Misschien zelfs wel lekker.
Nog 2 km. Johan Neve versnelde en dat werd Jaap wat te veel. Ik kon gelukkig nog wel aanhaken. Nog 1 km. Johan probeerde nogmaals te versnellen. Ik hoefde er nog steeds (of wéér) niet af.

Johan en Johan in de laatste halve km

Nog een halve km. Daar stonden José en de kinderen. "Kom op, Jo!", riep José. En ik zette een eindsprint in. Johan kon niet volgen. De baan op, nog een half rondje. En al die bekenden. Ik perste alles eruit. Zeker toen ik de klok zag. Het ging een tijd onder de 37 minuten worden. Yes! de 2e ronde ging dus nog sneller dan de 1e. Ik finishte in 36'49". Dat betekende een nieuw pr en een 3e plaats. Dus toch! De blijdschap won het uiteraard van de vermoeidheid.

Na de finish met speaker Jacco

Na afloop sprak ik de andere J's nog. Wat een leuke mannen: ze feliciteerden me oprecht. Mede dankzij (de samenwerking met) hen heb ik een prachtig nieuw pr gelopen.
Na de finish vele handen geschud. Da's het leuke van een goede race tijdens een thuiswedstrijd. Trainingspak aan en op naar het podium!
Ik kreeg een mooie bos bloemen en een prachtige beker. Kane en Robin namen ze (trots als ze waren op papa) mee naar huis!
Op nummer 1 Ralph Apeldoorn stond natuurlijk geen maat: 33'58". Ik vond het al mooi om naast hem op het podium te mogen staan.

Op het podium, naast Ralph Apeldoorn (1) en Ron Kuyper (2)

Trainingsmaatjes Erik, Frank en Marco hebben ook goed gelopen.
Erik liep ook een nieuw pr: 37'56". Frank had niet gedacht onder de 40 minuten te lopen en dat was tóch gelukt.
Marco was de laatste weken niet fit en heeft het óók prima gedaan!
Leuk om met deze mannen straks door te trainen richting het volgende doel: de Marquetteloop!
Na afloop rustig dribbelend naar huis gegaan.
Morgenavond een rustig rondje uitlopen: de afvalstoffen eruit werken en overmorgen ... niets: een rustdag wat lopen betreft.
En niet vergeten: "organisatie Dem, BEDANKT!"

mijn DCD loop
(m'n klokje helaas 14 sec. te laat stop gezet)

mijn finishbeelden op Racetimer
(op naar de streep na m'n eindsprint)