2020 week 20 #exitDem

vooraf
Ik kan terugkijken op 2 heerlijke vakantieweken. En nu weer terug naar school. De basisscholen gaan weer open, géén thuiswerken meer voor de basisschoolleerkrachten. We gaan met halve klassen draaien: fifty-fifty. Het was even puzzelen om dit vorm te geven. Wie gaan er wanneer naar school? Wat doen de thuisblijvers? Enzovoort. Maar ik denk dat we er aardig in geslaagd zijn. Het streven is om over een aantal weken weer "gewoon" les te kunnen geven. Wat verandert er hierdoor voor mijn sportleven? Nou, dat ik weer "ouderwets" 's avonds ga sporten. Dat deed ik de laatste tijd eigenlijk al vaak, omdat het 's avonds wat rustiger is buiten.

maandag 11/5: duurloopje
Nr 140. Vandaag heb ik mijn lidmaatschap bij av Dem (wééér) opgezegd. Net als in december 2017 (dus vanaf 2018). Zie: i-quit. Door steeds weer die kleine blessures, heb ik er gewoon geen zin meer in. Waar ik wél zin in heb, is lekker blijven sporten: fietsen en/of rennen. Als ik ren, heb ik lol in rennen. Als ik fiets, heb ik zin in fietsen. Op dit moment is het vooral fietsen. In de afgelopen 15 jaren ben ik in de winters meer aan het rennen en gedurende de zomers meer aan het fietsen. Prima! En die 35-er op de 10 km dan? Nou, wie weet, waarom niet. En op de HM een tijd onder de 1:20:00? Kan ook nog steeds, hoor. En een marathon? Nou ... die kans acht ik klein(er). Het plaatje hiernaast: (never) stop (loving) is wel een mooie bij deze. Ik stop bij Dem, maar blijf houden van het rennen en fietsen. Fietsen solo of binnenkort hopelijk weer met mannen van de Beverbikers. Rennen ook solo of in de toekomst hopelijk weer met mannen van Project2uur59. Wanneer ik weer kan rennen, ga ik me in eerste instantie weer richten op de easy souplesseloopjes. Bijvoorbeeld 15*200 (p=200 w/dr). En ... nu is er wellicht wat ruimte om al dan niet tijdelijk 1x in de week yoga te gaan doen.
En wat doe je als je net je lidmaatschap bij de plaatselijke atletiekvereniging hebt opgezegd? Juist ja, hardlopen! Nou ja, ik heb weer even een poging gewaagd. Ik had, na 15 dagen fietsen, geen zin om op de fiets te stappen. En een (kort) stukje rennen was ook wel weer even leuk. Zeker omdat ik minder last had van alle kwaaltjes dan gedacht: 4,3 km in 4'54"/km.

dinsdag 12/5: fietsen (mtb weg)
Nr 141. Even door de duinen op en neer naar Egmond: 44 km in 28,1 km/u. Het was fris, er stond wat wind en in het begin was er zowaar sprake van een spatje regen. Ik friste er zelf heerlijk van op.

woensdag 13/5: fietsen (mtb weg & offroad)
Nr 142. Samen met Sjoerd door de duinen naar Egmond gereden. Samen met Sjoerd? Ja, dat mag weer. Tijdens de afgelopen 10 weken heb ik of solo gereden, of met Marco. Met Marco kon, omdat we familie zijn. Vanaf deze week mogen we weer in groepjes van maximaal 4 personen fietsen. Vandaag eerst maar eens met Sjoerd op pad. En dat is altijd leuk: Sjoerd wil altijd iets "geks" doen. Nu had hij bedacht om vanaf Egmond naar huis te rijden over zoveel mogelijk offroadpaden. Wel legaal, hoor! Grindpaden, boeren landweggetjes, enzovoort.

donderdag 14/5: fietsen (mtb weg)
Nr 143. Wat doe je als je moe uit je werk thuis komt? Zeuren tegen je vrouw, 'n tukkie en 's avonds ... fietsen. Haha! Met wat volle fietsbenen even een kort en easy rondje op de mtb door de duinen met ... ehh ... achter Co (40 km in 28,4 km/u). Omdat het zulk zonnig weer was. En dan kom je uiteraard weer als een zonnetje thuis! Dát is wat fietsen (en hardlopen) met je doet, als je Johan Artmanni heet. In de duinen 2 schapen bevrijd, die verstrikt zaten in een provisorisch net-achtig hekwerk. Bedoeld om ze bij elkaar te houden en te beschermen. Op de een of andere manier waren deze 2 aan de andere kant van het hekwerk terecht gekomen en in hun poging om terug te keren, raakten ze verstrikt. Tijdens het fietsen wat kunnen kletsen. Dat gebeurt niet vaak, meestal rijden we kop over kop lekker door. Kon ik het oa hebben over mijn stoppen bij Dem. Marco snapte het wel, maar vroeg mij toch plagerig wanneer ik me weer ga aanmelden, haha. Nou, ik denk nu echt niet meer. Heb nu echt het gevoel dat ik het rennen op de baan definitief achter me heb gelaten. Maandag gaf ik al aan dat ik niet van plan ben te stoppen met hardlopen. Nee, dit einde is een begin. Een begin van sporten in vrijheid: zonder het 'moeten'. Ik kan nu op dinsdag en donderdag zelf bepalen wat ik ga doen. Kon ik al, maar omdat dit de 2 trainingsavonden bij Dem waren, wilde ik op deze dagen toch naar Dem toe. En als dat dan (door een blessure) niet lukte, leverde dat een knagend gevoel op.

vrijdag 15/5: fietsen (mtb weg & offroad)
Nr 144. De offroad stukjes van afgelopen woensdag gereden, nu met Co. Het ging veel beter dan woensdag en gisteren. De benen waren niet zo vol meer. Ook scheelde het dat er, in tegenstelling tot de afgelopen dagen, nauwelijks wind stond. En zo werd het een heerlijk avondritje.

zaterdag 16/5: souplesseloopje
Nr 145. Had vandaag weinig energie voor een fietstocht. Ideaal dus om weer eens even de hardloopschoenen aan te trekken. Precies dát is wat ik donderdag bedoelde. Het maakt allemaal niet uit: gewoon lekker doen waar ik zin in heb. Het plan was: easy 100-tjes. Ik had er 30 ingesteld op m'n klokje (met p=100 w/dr) en hoopte er zo'n 20 te kunnen doen. Maar het werden er 7, jammer genoeg. De rechter achillespees begon weer flink te zeuren. En dat betekende: stoppen! Het goede nieuws is dat ik van m'n linkerkant (rug, heup, bovenbeen, lies) bijna geen last meer had. En ... ik kon ook vandaag een vervolg geven aan m'n #dailybikeorrunactivity-reeks. Morgen maar weer fietsen.

zondag 17/5: fietsen (racefiets)

Nr 146. José jarig! 's Morgens komt fam Huis in 't Veld en 's middags fam Artmanni. Kleinschalig, rekening houdend met de Corona-regels. En omdat ik al sinds 1 januari geen alcohol meer drink, kan ik 's avonds nog prima een rondje fietsen! Ook al omdat m'n fietsmaten eindelijk weer eens met elkaar hadden gereden en een jaloersmakend mooi rondje van ruim 100 km door de polder hadden getrapt. Vol in de zon. Gelukkig schijnt de zon de hele dag en kan ik er vanavond ook van genieten. Overdag in de tuin ook, hoor! Wat dat betreft is het een heerlijke dag zo. En vooral voor onze jarige wel zo leuk natuurlijk!

#PietBleeker

Piet Bleeker, oud Nederlands kampioen op de marathon in de jaren 50 (gelopen in 2.32.56 op All Star-achtige gympies), oud trainer bij av Dem. Google 'm maar eens. Mijn masseur bij Dem heeft nog onder hem getraind en wist er een halve marathon uit te persen in 1.12.00. Chappeau! Mijn vader heeft ook nog getraind onder Piet Bleeker. De mannen die bij Bleeker trainden, "moesten" 6x in de week rennen. Zeker in voorbereiding op een marathon. Ik heb een voorbeeld gevonden van een schema van trainer Piet Bleeker voor 3 weken met 6x rennen per week. En dan gaat het hier niet om een marathon specifieke voorbereidingsperiode. In die schema's liet Piet zijn mannen om de week een lange duurloop doen: tot uiteindelijk zelfs 46 km aan toe. Van zo'n schema heb ik trouwens óók een voorbeeld gevonden. Heb ik óók maar meteen in dit stukje geplaatst. Als ik heel eerlijk ben, is er (wat mij betreft) niet eens zo gek veel veranderd. De lange duurloop is wat minder lang geworden en telt wat vaker tempo-blokken (al is het maar om de duurloop wat minder saai te maken).

2019 week 07 #Dem

vooraf

Ik heb me tóch weer aangemeld bij Dem. Alleen al, omdat ik de afgelopen weken merkte hoe leuk het was om gezamenlijk te lopen. Net als fietsen met de Beverbikers veel leuker is om alleen te doen. Op dinsdag- en donderdagavond ga ik weer lekker met de mannen van Project2uur59 trainen onder begeleiding van trainer Bert.

maandag 11/2: rust
Vandaag had ik, na 2 dagen rennen, behoefte aan rust.

dinsdag 12/2: baantraining
Op de fiets naar de baan, het programma van trainer Bert afgewerkt en op de fiets naar huis. Bert toverde 8*600m (p=400m) uit de hoge hoed. Telkens 400m in 10k tempo en 200m versnellen. En dat ging prima. Ik liep ze met Gijs, een sterke loper. Ik moest flink mijn best doen om hem bij te houden en moest af en toe zelfs een gaatje laten.
De 600-tjes gingen in 2.07, 2.00, 2.00, 2.01, 2.01, 2.00, 1.59, 1.56. Een mooie opbouw.  Ik heb er echt weer van genoten! Zonder Gijs zou ik hoogstwaarschijnlijk langzamer hebben gelopen.

woensdag 13/2: rust
Na de baantraining van gisteren, voelde m'n linker achillespees niet helemaal fris aan. In fietsen had ik niet zo veel zin. Rust dan maar. Morgenavond kan ik niet op de baan trainen: José heeft cursus. Voor de achillespees misschien ook wel even goed.

donderdag 14/2: fietsen
Vanmiddag uit school een heerlijk rondje op de racefiets gereden. In het zonnetje en er stond nauwelijks wind!

vrijdag 15/2: duurloopje
Een heerlijk klets (d)uurloopje met Dave. In het zonnetje. Net als gisteren leek het wel lente! De achillespees heb ik nog wel wat gevoeld.

zaterdag 16/2: fietsen
Start voorjaarsvakantie. Rondje op de racefiets met Co. Wéér met prachtig mooi weer! A blue sky: I love it! Ook mooi dat we 56 km in een gemiddelde van precies 30 km/u hebben gereden. Is in februari helemaal niet verkeerd. Heen met wind mee lekker kletsend naast elkaar. Terug kop over kop.

zondag 17/2: duurloopje
Kane naar vriend Abel in Diepenveen (bij Deventer) gebracht, doorgereden naar Haaksbergen, naar Liesbeth en Mimi. Daar bleven José en kik een nachtje slapen. Aan het einde van de middag had ik even de tijd om in de prachtige omgeving een stukje te rennen: 9 km in 39 minuten. Dat ging prima met de achillespees. Vóór het rennen wel gevoeld, maar tijdens het rennen niet.

I quit

Op woensdag 1 april 2015 schreef ik: ik-stop. Na dit besluit, kon ik doelloos als recreatieve hardloper af en toe m'n rondje rennen. Het ging zelfs zó goed, dat ik eind 2015 besloot om voor de marathon te gaan. In de lente van 2016 werd ik daarom tóch weer lid van av Dem, om vervolgens in oktober mijn droommarathon te kunnen lopen.

Nu is de status van de rechterknie een stuk minder.
Daarom heb ik besloten om toch weer te stoppen bij av Dem.
Oftewel: I quit.

M'n laatste baantraining was op 8 juni, op 6 dagen na een half jaar geleden. Uiteraard hoop ik binnenkort weer te kunnen lopen, maar dan eerst vooral doelloos, zoals vanaf mei 2015.
Toen, in 2015, was het een emotioneel besluit. Nu gek genoeg niet. Ik heb een gevoel van acceptatie, berusting en m'n mindset is al gericht op het fietsen. Ik heb al een mooie nieuwe fiets op het oog, haha!

Johan Cruijff: “Ik ben overal tegen. Tot ik een besluit neem, dan ben ik ervoor.”

Koppelloop '15

Een paar keer eerder zou ik al eens meedoen met de Koppelloop bij av Dem. Maar iedere keer kwam er iets tussen. Tot de editie van 2015. Ik heb nu gewoon meegedaan! Samen met Jacco. We kwamen uit op 17'26". Dat betekent iets minder dan 84 seconden per rondje van 400m. En achteraf zag ik op m'n klokje dat we allebei gemiddeld daadwerkelijk bijna 84 seconden per ronde liepen. Dat is 3'30" per kilometer. Mooi!
Wat wel even spannend was: het licht viel halverwege de loop uit. de rest in het donker moeten doen. Had wel wat!
Was ook leuk om m'n loopmaatjes van weleer als Harry en  Erik weer eens te zien en te spreken. Wat ook geldt voor Bert: net alsof we elkaar vorige week nog spraken. Hoe leuk!
Interessant om ook weer eens op de baan te lopen. Hoe zou dat gaan? En ... wat zullen de reacties de volgende dag zijn?

Update:
Nu, the day after, voelen de benen goed aan. Weliswaar voel ik dat ik gisteren snel (sneller dan normaal) heb gelopen, maar geen vervelende knieën, kuiten, enzovoort.
Dus ... ik kan makkelijk weer op de baan gaan trainen. Nééé, dat ga ik niet meer doen, hoe graag ik het ook zou willen. Want hoe gezellig het ook is, ik ga verder op de ingeslagen weg: zonder baantrainingen.
Vanmiddag dus een 'gewoon' duurloopje op de weg.

ik stop ...

Aanvullend op m'n bericht van een paar dagen geleden.
Zie: http://joartrent.blogspot.nl/2015/03/fietsseizoen.html.

Ik stop als wedstrijdloper. Ook ga ik stoppen bij av Dem. 
Vanaf nu word ik recreant. Terug naar vóór 2010.

In 2010 werd ik lid van av Dem. Toen om naar m'n eerste (en enige) marathon toe te werken. Bij Dem werd ik een betere 10 km en halve marathonloper. Vervolgens liep ik een marathon waar ik trots op was en nog steeds ben. Vooral omdat de weg er naartoe fantastisch was. Mede door de begeleiding van mijn trainer werd het een succesverhaal. Ik ben hem er nog dankbaar voor!

Ik kon enorm genieten van het toewerken naar een wedstrijd. Dat was écht flow! Zo kon ik ook genieten van de wedstrijden zelf. Maar dat genieten maakte steeds vaker plaats voor frustratie. Inmiddels is er berusting. Als gevolg hiervan is stoppen een logisch gevolg.
In 2014 heb ik aan slechts 4 wedstrijden mee kunnen doen:
2x een 10 km, 1x een 7,5 km en 1x een 5 km.
En in 2015 heb ik na 3 maanden nog niet 1x aan een wedstrijd kunnen deelnemen.
(Terwijl ik in 2013 nog plannen had om naar mijn 2e marathon toe te kunnen werken.)

Ik had aanleg genoeg om veel meer (resultaat) uit het hardlopen te halen, maar de benen werk(t)en te vaak niet mee. Dan houdt het een keer op. Ik voel aan alles dat dat moment nu is aangebroken. Ik 'moet' accepteren dat het niet meer is wat het was.

Rigoureus besluit? Ja! Waarom dan? Lid blijven houdt wellicht in dat ik tóch in de verleiding kan komen om tzt weer op de baan te gaan lopen. Dat baanhoofdstuk is bij deze dus klaar. Hopelijk lucht dit besluit op. Vanmorgen heb ik Dem mijn besluit gemaild. Na op de verzendknop te hebben gedrukt, moest ik wel even een traantje laten, hoor.

5000m in 18'01".

MiLa avondwedstrijd av Dem: een interessante wedstrijd. Want 5000m in 18'02' 18'01"is géén 5000m onder de 18 minuten. Het betekent wél een nieuw pr.

Goed, dan nu de race. Vooraf voelde ik al een heerlijke wedstrijdspanning. Zoals ik dat vroeger voor een belangrijke voetbalwedstrijd had. Dat zat dus wel goed, want met die spanning speelde ik vroeger m'n beste wedstrijden.
Het deelnemersveld was vrij klein: vooral veel Dem-trainingsmaatjes (oa Joop, Sanne, Frank, Erik) en één "externe" deelnemer (Constant Huiszoon). Jammer dat mannen als Harry, Gerard, Nevzat, Jacco, Ralph, Marco, Jos, Tristan, Jeroen niet van de partij konden zijn.

Ik had een vliegende start. De eerste 200m ging in 39 seconden en ik liep daardoor meteen op kop. Het prettige daaraan was dat ik m'n eigen tempo kon gaan lopen. Dat ging vrij goed: rondjes van 86 à 87 seconden (86 was gepland). Ik lag dus goed op koers: een tijd onder de 18 minuten bleek écht haalbaar.

Waarom heb ik het dan tóch (net) niet gered? Hoe constant de rondjes ook waren, ze liepen wel langzaam maar zeker iets op. Het werd simpelweg zwaarder. En dat is toch een conditiekwestie. Met nog ruim 2 rondes te gaan werd ik ingehaald door "externe" loper Huiszoon. Die had me d'r even een versnelling ingegooid, pfff. Die versnelling kon ik niet aan, ik liep op m'n max en probeerde m'n constante tempo vast te houden en probeerde nog iets te versnellen. Maar versnellen zat er niet meer in. Was wellicht ook wel het verschil tussen bouwjaar 1974 en bouwjaar 1994.

En toen kwam de laatste ronde. Zat het wel, zal het niet, wel, niet ...
Het werd nét niet. Waar heb ik het laten liggen? Ik weet het niet. Zoals ik al aangaf: ik liep op m'n max, conditioneel was ik niet optimaal om onder de 18 minuten te eindigen. Huiszoon was al binnen in 17'41" en ik finishte in 18'01".

Dat laatste maakt deze wedstrijd zeker interessant: ik kan naar aanleiding van deze race m'n strategie/schema voor de komende periode bepalen. Er gaat nu toch echt een vierde training per week bij komen.

Doel gehaald? Ja en nee.
- Nee, want ik heb de 18 minutengrens niet kunnen slopen.
- Ja, want ik heb wel een goede race gelopen en een nieuw pr neergezet.
- Ja, omdat ik het maximale voor nu eruit heb gehaald en weet waar ik sta.
  (De Warming Uploop was geen toevalstreffer).
- Ja, de benen (achillespezen en kuiten) konden het goed aan
- Ja, ik kan gericht(er) gaan trainen.

avondwedstrijd Dem

Ik heb me net ingeschreven voor de mila-avondwedstrijd van av Dem. Afstand: 5000m. Ik heb 2x eerder een 5000m op de baan gelopen. Deze gingen toen (in 2010) in 18:12 en 18:15. Ambitieus als ik ben, zet ik in op 17:55. Dat betekent 3'35"/km en 86 sec. per rondje. Tijdens de Warming Uploop liep ik de 7,5 km @ 3'40"/km. Realistisch? Geen idee. Feit is dat m'n vorm tijdens de Warming Uploop bovenverwachting goed was. En waarom zou dat vrijdag minder zijn? En ik heb altijd gezegd dat een 5000m onder de 18' haalbaar moet zijn. Nou, vrijdag is er een kans om het te laten zien.
Het meedoen aan deze wedstrijd betekent wel een streep door de Pierloop. Maar eerlijk gezegd denk ik dat een 5000m in deze fase beter voor me is dan een 15 km. Ik heb er zin in (en vind het nú al spannend)!

schoolkamp (1)

Morgenochtend vertrekken we, op de fiets, voor 4 dagen naar Egmond. We bivakkeren 3 nachten in Hoeve Vredesteijn en fietsen vrijdag weer naar Beverwijk. "We" zijn 50 groep 8 leerlingen met 6 begeleiders, waar ik er één van ben.

Wat hardlopen betreft betekent deze week heel simpel het volgende: minder km's hardlopen.

In 2010, toen ik voor de marathon van Amsterdam trainde, heb ik in Egmond wél een paar keer gelopen. Dat kon, omdat we zoals gezegd met 6 begeleiders waren. Eén van de andere begeleiders (Leon) liep toen met me mee. De kampweek was in mijn marathonschema toen een "relatieve rustweek". Toch kwam ik toen op 50 km uit, in 4x lopen.

Ook nu hebben we 6 begeleiders op 50 leerlingen en zou ik best 2x even "een momentje voor mezelf" moeten hebben. Ik heb Leon al opgedragen dat hij z'n hardloopschoenen mee moet nemen!

Op zich kan ik in deze week "gewoon" 4 à 5x lopen. Maandag, zaterdag en zondag thuis. Plus 1 à 2x in Egmond, na het avondeten, wanneer de kinderen zich vrij mogen vermaken tot we gaan feesten. Wat de week vooral zwaar maakt is: (véél te) weinig nachtrust en (wanneer de kinderen slapen) even ontspannen met een afzakkertje. Meestal ben ik dan eenmaal thuis zóóó gaar, dat ik zaterdag het lopen nog oversla. Ik gok dus op maandag, dinsdag, donderdag en zondag.

Zaterdag ná kamp is in IJmuiden de Pierloop. Ieder jaar probeer ik deze loop te lopen. Maar nu, zo kort na kamp, laat ik 'm hoogstwaarschijnlijk schieten. Da's toch wel 99% zeker. Ron probeerde me nog wel over te halen, maar het lijkt me niet verstandig. Ook al, omdat ik na mijn achillesblessures nog geen wedstrijd heb gelopen. Dan wil ik de eerste wedstrijd die ik weer ga lopen, wel fit kunnen lopen.

Daarom richt ik me op 20 september: de 5000m baanwedstrijd van Dem (agenda). En de week erop is de 1e Twiskemolenloop van het seizoen.
(Zie: http://joartrent.blogspot.nl/2013/09/twiskemolenloop.html)
En die wil ik eigenlijk allemaal wel weer lopen (de 10 km's): met Chris en Ron en wie weet wat mede-Demlopers als Frank, Erik en Marco.

Kampeerboerderij Hoeve Vredesteijn (Egmond Binnen)



Kane

In mijn eigen stukje feel-flow gaf ik aan dat ik mijn zoon Kane heb aangemeld bij voetbalvereniging De Kennemers om eens kennis te maken.  Als hij daadwerkelijk gaat voetballen, treedt hij in mijn voetsporen. En "stiekem" vind ik dat wel leuk. Ehh .... héél leuk!

Ik heb zelf in het verleden alleen maar tégen De Kennemers gevoetbald, maar toch. In mijn jeugdjaren speelde ik bij sv Beverwijk, toen een hele leuke club. Helaas moest de club meewerken aan een gedwongen vertrek in verband met het oprukken van de (door ons toen zo gehate) Zwarte Markt. En nog steeds doet het me verdriet om parkeervakken te zien op de plek waar ik met m'n maatjes achter een bal aan rende.

Kane vindt het idee om bij een club te gaan voetballen best spannend. Hij vroeg me bijvoorbeeld: "Maar papa, word je dan niet boos als ik niet win?" "Ach Kane," zei ik, "als ik maar kan zien dat je plezier hebt in wat je doet!" Ik wil simpelweg de grijns op z'n gezicht zien die zo kenmerkend voor 'm is als hij zich vermaakt! Of, bij concentratie, het puntje van z'n tong uit z'n mond.

Eigenlijk vindt Kane alles wat ik doe leuk. Dus niet alleen voetballen, maar ook racefietsen, mountainbiken en hardlopen. Het lijkt me dan ook geweldig om, wanneer hij wat ouder is, samen met hem te rennen en fietsen!
Toen ik een ventje van 10 à 15 jaar was, mocht ik soms met mijn vader mee om een rondje hard te lopen. Meestal tijdens de voetbalzomerstops. Dat waren (zeker achteraf) onvergetelijke momenten. Dan liepen we rondjes van 2 tot 5 km die (toen ik wat ouder werd) werden uitgebreid tot 10 km.
Wie weet belandt Kane ooit ook nog wel eens bij av Dem!
Grappig detail is dat de atletiekbaan van Dem vroeger om het hoofdveld van De Kennemers liep. (Nu is ook dit veld van Dem en heeft De Kennemers een ander hoofdveld).

En onze dochter dan? Zij zit op turnen en wil graag paardrijden. Robin heeft overduidelijk de liefde voor paarden en andere dieren van haar moeder! José heeft vroeger paard gereden en, hoewel ze niet meer rijdt, ze is er nog steeds dol op.

Maar goed ... nu eerst maar eens het voetbalproject van Kane opstarten. Ik hoop dat ie het wat vindt. 

DCD, olé olé!

Vanavond was dan de DCD loop. Ik ging voor de 10 km. Dat betekende 2 rondjes van 5 km. We zouden samen met de 5 km lopers starten.
Ik voelde thuis wel al wat (wedstrijd)spanning:
- hoe houden knie en achillespees het?
- hoe is de vorm?
- hoeveel last krijgen we van de (vrij harde) wind?
- kom ik 'stiekem' toch in de buurt van de 37 minuten?
Ach, da's ook een beetje Johan: piekeren.

Ik rende vanaf huis naar Dem. Ondanks de stevige wind, was het weer verder prima. Een goede temperatuur en de zon liet zich ook nog zien.
Bij Dem was het al gezellig druk. De kidsrun was in volle gang en de 5 en 10 km lopers druppelden binnen. Ik kwam vele bekende tegen en maakte hier en daar even een praatje. Een rondje inlopen met trainingsmaatjes Frank, Marco en Erik. En nog even met m'n trainer gesproken. Hij dacht dat een nieuw pr er, gezien de wind en mijn gekwakkel van de laatste weken, niet in zou zitten. In alle eerlijkheid moet ik zeggen dat ik daar ook niet in geloofde. Maar ik hóópte er wel op!
Toen op naar de start. Daar was het wat dringen voor een plekje vooraan. Ik stond op de tweede rij. En "pang", daar klonk het startschot. Weg waren we!

Na de start heb ik meteen geprobeerd m'n plekje op te zoeken. Ik sloot vrijwel direct aan bij Jaap Velseboer, de man die tijdens de 10 EM van de Lycurgusrun voor mij was geëindigd. Binnen de eerste km hadden we een treintje gevormd met z'n drieën: Jaap, Johan Neve en ik. "De 3 J's", grapten we al.  We liepen in een goed tempo: stevig, maar niet te snel. Ik zat er goed in en had nergens last van. Wel lekker dat we begonnen met wind mee, zo kom je gemakkelijk in je ritme.
Halverwege het 1e rondje kwam ik zowaar een hele fanclub tegen:
Marco en Rina met de kinderen, Chris en natuurlijk José met de kinderen.
Toen keerden we en liepen we vol in de wind terug naar de baan van Dem. De 3 J's werkten goed kop over kop samen.
De doorkomst halverwege was 18'31". Wow, da's op het schema van de 37 minuten. Alleen ... dan moet er géén verval komen! Maar goed, het ging vrij gemakkelijk, dus ik ging me tocht serieus richten op die tijd. En het belangrijkste was natuurlijk dat ik (nog steeds) nergens last van had. De knie en achillespees hielden het goed.

Ronde 2:
De 5 km lopers waren gefinisht en de 3 J's hadden nog 3 lopers voor ons. Één van hem kregen we voor km 7 te pakken. We lagen 3, 4 en 5. Toen weer langs m'n "fanclub". En wat ging het nog goed. Géén verval en géén last van wat-dan-ook. Het was inmiddels wel gaan regenen, maar dat gaf niets. Misschien zelfs wel lekker.
Nog 2 km. Johan Neve versnelde en dat werd Jaap wat te veel. Ik kon gelukkig nog wel aanhaken. Nog 1 km. Johan probeerde nogmaals te versnellen. Ik hoefde er nog steeds (of wéér) niet af.

Johan en Johan in de laatste halve km

Nog een halve km. Daar stonden José en de kinderen. "Kom op, Jo!", riep José. En ik zette een eindsprint in. Johan kon niet volgen. De baan op, nog een half rondje. En al die bekenden. Ik perste alles eruit. Zeker toen ik de klok zag. Het ging een tijd onder de 37 minuten worden. Yes! de 2e ronde ging dus nog sneller dan de 1e. Ik finishte in 36'49". Dat betekende een nieuw pr en een 3e plaats. Dus toch! De blijdschap won het uiteraard van de vermoeidheid.

Na de finish met speaker Jacco

Na afloop sprak ik de andere J's nog. Wat een leuke mannen: ze feliciteerden me oprecht. Mede dankzij (de samenwerking met) hen heb ik een prachtig nieuw pr gelopen.
Na de finish vele handen geschud. Da's het leuke van een goede race tijdens een thuiswedstrijd. Trainingspak aan en op naar het podium!
Ik kreeg een mooie bos bloemen en een prachtige beker. Kane en Robin namen ze (trots als ze waren op papa) mee naar huis!
Op nummer 1 Ralph Apeldoorn stond natuurlijk geen maat: 33'58". Ik vond het al mooi om naast hem op het podium te mogen staan.

Op het podium, naast Ralph Apeldoorn (1) en Ron Kuyper (2)

Trainingsmaatjes Erik, Frank en Marco hebben ook goed gelopen.
Erik liep ook een nieuw pr: 37'56". Frank had niet gedacht onder de 40 minuten te lopen en dat was tóch gelukt.
Marco was de laatste weken niet fit en heeft het óók prima gedaan!
Leuk om met deze mannen straks door te trainen richting het volgende doel: de Marquetteloop!
Na afloop rustig dribbelend naar huis gegaan.
Morgenavond een rustig rondje uitlopen: de afvalstoffen eruit werken en overmorgen ... niets: een rustdag wat lopen betreft.
En niet vergeten: "organisatie Dem, BEDANKT!"

mijn DCD loop
(m'n klokje helaas 14 sec. te laat stop gezet)

mijn finishbeelden op Racetimer
(op naar de streep na m'n eindsprint)