sportvasten

Op internet kom ik geregeld informatie tegen over dmv "sportrusten" naar een marathon toewerken (zie https://www.sportrusten.nl/) en over "sportvasten" (https://www.fittergy.nl/).

Het klinkt allemaal erg leuk, maar ik geloof er niet zo in. In het geval van sportrusten mis ik echt de lange (duur)lopen richting marathon en in het geval van sportvasten krijg ik al trek in eten nog vóór ik überhaupt een poging waag.

Waarom dan nu dit stukje?
Nou ... omdat het zondag Carnaval was!
Huh?
Nou ... na Carnaval begint volgens Katholiek gebruik een periode van 40 dagen vasten.
Jacco en ik gaan sinds gisteren een eigen sportvastenperiode aan. Even 40 dagen geen Tony Chocolonely, bier, chips, wijn, etc. Helemáál niet? Nou ja ... een heel stuk minder. De bedoeling is dat de focus méér op gezonde(re) (sport)voeding, zonder echt te (sport)vasten. Gewoon even iets minder toegeven aan impulsaankopen in de Supermarkt bijvoorbeeld.

Omdat ik weer lekker in een hardloopflow terecht wil komen. Zo één die óók ten goede komt van werk en gezin!

toeval is logisch!

Ik ben al 9 maanden aan het hardlopen, zonder dat ik geblesseerd ben geraakt. Dat is voor mijn doen best een mijlpaal.

ont-moeten
De strategie was vanaf het begin heel simpel: ont-moeten. Ik ging lopen wanneer ik zin had, zonder daarbij andere doelen te stellen. Geen verborgen agenda, haha! En die zin nam vanzelf toe, omdat het goed ging.
Het lopen op de baan had ik afgeschaft. Het is natuurlijk moeilijk om te stellen dat dáár de oorzaak lag van het af en toe geblesseerd zijn, maar feit is dat ik niet meer geblesseerd ben geraakt nu ik niet meer op de baan train. Toeval of niet? Ach, mijn naamgenoot zei ooit: "Toeval is logisch!"

regelmaat
Er kwam een goede regelmaat in het lopen. Ik loop inmiddels 5 à 6x per week. En nog steeds omdat ik elke keer zin heb om te lopen: geen kwestie van moeten dus! Die regelmaat zorgde er in eerste instantie voor dat er weinig variatie was: ik liep vooral duurloopjes. De behoefte aan variatie kwam er echter wél. Ik plande wat trainingen met tempo's in. Maar dit voelde geforceerd en ik keerde weer terug naar de regelmaat van het lopen van de duurloopjes. De regelmaat stond hoger op de ladder dan de variatie.

omvang vs snelheid
Voorheen begon ik na een blessure vrij snel met trainen op snelheid. Deze keer niet. Door voor regelmaat te gaan, heb ik eerst omvang getraind. De uitbreiding zat 'm in het opschroeven van 1) het aantal loopbeurten en 2) het gemiddelde aantal kilometers per loopbeurt.

variatie
Gek genoeg kwam er langzaam maar zeker als vanzelf variatie in m'n loopweek! Misschien wel juist door het niet af te willen dwingen! In het weekend werd één van de duurloop bijna automatisch steeds wat langer. Door de weeks gingen 2 van de duurloopjes steeds meer op tempoloopjes lijken en werden de 2 overige loopjes als het ware herstelloopjes. Er ontstond (op een ongedwongen, bijna natuurlijke wijze) een gevarieerde week vol regelmaat, met totalen van 60 à 70 km! Ik kan nu best zeggen dat de basis voor een mooi loopjaar is gelegd!

niet forceren
Het lopen van tempo's gaat vrij ongedwongen. Voorheen liep ik op de baan toch op tijd (en keek ik onder het lopen naar wat ik liep) en geregeld geforceerd. Nu loop ik op de weg vooral op gevoel (en kijk ik achteraf naar wat ik liep). Mede door de regelmaat (en dus ook het niet geblesseerd raken), gaat langzaam maar zeker mijn niveau omhoog. Ik loop vlotter bij hetzelfde energieverbruik: van ongeveer 4'10" per km bij tempolopen in september, naar 3'50" nu.

balans
Ik mag best snel lopen, zolang het maar geen werken wordt. Want bij dat werken bestaat de kans op forceren en dus op (blessure)risico's. Er moet een bepaalde mate van souplesse in het lopen blijven. Het toverwoord is balans. Een hardloper heeft wel degelijk (trainings)prikkels nodig: af en toe eens uit de comfortzone treden is functioneel, maar ... niet overdrijven.

10 km tempo
Als ik met de groep van Martin van Noort mee train, krijgen we te horen dat we in het 10 km 'moeten' lopen. Trainen in je 10 km tempo is wat mij betreft trainen op je huidige 10 km niveau en nóóit op het te behalen niveau! Die fout heb ik in het verleden wel gemaakt. Ik heb 3'20" per km gelopen, terwijl ik op dat moment 37'00" liep op de 10 km. Ik had het toen op de baan het bij niet sneller dan 3'40" per km moeten houden. Nu is mijn beleving van trainen op tempo dus anders, beter!

slotsom
Als ik dit stuk nu terug lees, kan ik wel stellen dat de baan de oorzaak niet was van de diverse blessures. Een oorzaak zou eerder liggen in hoe ik op de baan liep! Zeker na een wedstrijd! Ik wilde het liefst meteen weer lekker snel op de baan trainen. Achteraf had ik na een wedstrijd de training beter kunnen vervangen door een rustig duurloopje.

Foebel-kuiten

Na kamp ben ik de eerste dag(en) altijd moe. Daarnaast ben ik óók nieuwsgierig naar de "schade" wat de benen betreft. Want al dat geklim, gezwem en vooral gevoetbal heeft toch invloed. Zo'n 15 jaar geleden maakte het allemaal niet uit, maar nu ik richting de 40 kruip ...

Gisteren was ik te moe, maar vandaag wilde ik dan toch wel weer een rondje rennen. Donderdag schoot de kramp in m'n linkerkuit, maar vandaag had ik er geen last meer van. Gelukkig maar natuurlijk!

Kuitkrampen heb ik heel vaak gehad. Er was geen lijn in te vinden in wanneer het gebeurde: het kon na 10 minuten zijn, maar ook na 30 minuten. Snel of langzaam lopen maakte óók niet uit. Juist dat gaf zo'n onzeker gevoel. In de periode vóór mijn serieuze trainingsfase richting marathon van Amsterdam, zorgden kuitklachten er geregeld voor dat mijn opbouw stokte.
Het voelde dan aan als een soort "plof kuit". Soms uit het niets een kramp gevoel in de vorm van een stekende pijn. Dat duurt dan een paar dagen voordat dit weg is en over het algemeen loop ik dan minimaal een week of 2 niet. Maar soms voel je het pijntje langzaam opkomen en dit wordt uiteindelijk ook een kramp, spierpijnachtig gevoel, het is net of de kuit volloopt.
Heb nooit een zweepslag gehad, maar ik denk dat het daarop lijkt, alleen de echte verrekking heeft nooit plaatsgevonden.

Niets hielp. Ik heb zelfs op speciaal aangemeten zolen met verhogingen in mijn schoenen gelopen.
Later bedacht ik dat de oorzaak wellicht lag in mijn voetbalverleden. Ik heb van die typische "foebel"-kuiten: mijn kuitspieren (en hamstrings) zijn zó kort, dat ik met mijn vingers niet eens m'n tenen (bij gestrekte benen) kan aanraken.

Ik heb één jaar geen last gehad van m'n kuiten. Dat was in 2010. Daarvoor en daarna dus wel last gehad. In 2010 wilde ik, zoals gezegd, een marathon lopen. In mijn hoofd startte de voorbereiding al in januari, terwijl de marathon pas in oktober was. Ik ging structureel 4x in de week lopen en later zelfs 5x. Ondertussen vond ik het gek dat ik steeds minder frequent (en later zelfs helemaal géén) last van die kuiten kreeg. Opeens bedacht ik me dat de oplossing wellicht lag in het feit dat ik meer en vooral gestructureerder ging hardlopen. De belastbaarheid ging omhoog.
Na de marathon last van diverse kwaaltjes (oa lies, knie, enkel) gehad, waardoor de structuur in het lopen weer verdween. Gevolg: kuitklachten!

Halverwege 2012 kwam ik er pas weer doorheen. Vanaf september 2012 loop ik 4x in de week en heb ik (gelukkig) geen last van die kuiten meer.
Ik moet dus "gewoon" zorgen dat ik 4x in de week kan blijven lopen, dan is er niets aan de hand.

Wat óók een steentje heeft bijgedragen is het dragen van compressiekousen (vanaf 2012) en het rekken van mijn kuitspieren en hamstrings. Die compressiekousen zorgen er bijvoorbeeld voor dat de kramp niet zorgt voor het abrupt moeten stoppen en een week aan de kamt staan. Na donderdag waren 2 dagen niet lopen voldoende.

Samengevat: wat mij betreft zijn er een aantal zaken die helpen tegen mijn "foebel"-kuiten:
- compressiekousen (tubes)
- rekoefeningen (ook op de niet-loopdagen)
- af en toe laten masseren
- regelmaat, structuur, belastbaarheid (voor mij geldt 4x per week lopen)
- gezonde voeding
- voldoende nachtrust

Goed, terug naar vandaag. Een lekker, rustig, rondje kunnen lopen. Daarbij gelet op het soepel en ontspannen lopen. Vanaf huis naar Wij aan Zee, via de duinen naar de tuinderijen en weer terug.
( http://www.afstandmeten.nl/index.php?id=1173503 )
Een mooie 15,5 km in 1.18.25 (11,9km/u, 5'05"/km).