de 3 J's

In 2013 heb ik een paar wedstrijden samen met Johan Neve en Jaap Velseboer gelopen: de 3 J's grapten we toen.
Vandaag ook als de 3 J's gelopen. Ditmaal met Jeroen Paap en Jacco Heijblok.
Zie: https://www.strava.com/activities/457213552.
Helemaal van harte ging het niet. Het soepele, de schwung, van een paar weken geleden, is er niet meer. Sinds ik last kreeg van m'n linkerkuit (dat was 8 december), is m'n lijf niet ontspannen en dat merk ik (ook) tijdens het hardlopen. Ook doordat ik in die week grieperig werd. Het lijkt gewoon alsof m'n lijf nog niet volledig is hersteld van beide kwaaltjes en nog steeds in de protest-stand staat. Het lichaam staakt, haha!

Hoe uitte dit zich vandaag? Ik stond, net als de afgelopen dagen, op met een wat zeurderige (onder)rug. Even een warme douche en ik voelde me oké. Met de auto naar de duinen en rustig starten met Jeroen en Jacco. Op zich ging het lopen prima. We liepen over de mtb-paden naar Wijk aan Zee en weer terug en namen dus alle heuveltjes mee. Heuvel op ging het goed, naar beneden liep ik wat krampachtig(er). Maar met een tempo boven de 5'00"/km geen punt natuurlijk. Eenmaal bij de Kruisberg aangekomen hadden we er 16 km op zitten en was het nog een kleine 3 km naar de auto. "Missie volbracht!" riep ik nog. Maar een km later voelde ik kramp opkomen in m'n linkerkuit. En dus stopte ik en ging ik wandelend terug naar de auto. Gelukkig slechts 2 km. Kon ik niet meer rennen? Hmm ... misschien wel, maar ik wilde het niet meer riskeren.

't Voelt niet als iets ernstigs, meer als hinderlijk. Kennelijk heb ik toch nog wat méér rust nodig. Morgen wordt er niet gerend! Overmorgen zien we verder en woensdag ga ik lekker een dagje naar de sauna met Marco. En daarna op 31 december wellicht een heel kort rondje. En anders zit 2015 er gewoon op waar het lopen betreft. Ook goed.

En hoe verder in 2016?
Nou, ik denk toch dat ik terug ga grijpen naar m'n aanpak in oktober. Vaker kortere rondjes lopen: wellicht een nieuwe running streak?
- even geen heuveltjes (vooral het dalen kan voor problemen zorgen)
- niet te lang rennen,
- niet te snel rennen,
- niet te veel km's per week.
- in januari géén wedstrijden.

Marquetteloop

Vanmorgen om 07.30u. ging de wekker. De kinderen waren al wakker en konden niet wachten om naar beneden te gaan. Daar wachtte poes Aagje namelijk, onze nieuwste aanwinst (sinds gisteren).
Ze moesten van José meteen weer naar boven, want het is vaderdag. Ik werd flink verwend met prachtige, zelfgemaakte cadeautjes.

Daarna was het douchen, ontbijten en in sportkleding naar Heemskerk, voor een "Marquetteloop dag"! Om 10.15u ging José met Robin en Kane de KidsRun lopen. Robin ook? Ja, Robin ook. Ze wilde toch heel graag een medaille winnen: dat haalde haar over de streep. Ik vond het wel goed dat ze er zelf voor heeft gekozen! Wat een prachtig gezicht was dat, zeg! Ik stond als een trotse papa aan de kant. Wat liepen ze goed!! En alle drie hadden ze een smile van oor tot oor. Ik dus óók!

Kane voorop (met witte hoofdband) en José met Robin erachter

Na afloop trots met de medailles!

Na afloop ging José met de kinderen naar huis, om vervolgens alle drie om 12.15u op de hoek van de Noordermaatweg te staan om mij aan te moedigen.
Ondertussen kwam ik Chris en Ron tegen. Chris ging voor de 7km en Ron voor de 14.
Ook Marco en Erik waren inmiddels gearriveerd. Nog even wat warmlopen en kletsen en toen naar het startvak. In het startvak meer bekende gezichten: oa Ralph, Johan en Jaap.

Om 12.15u klonk het startschot. Meteen probeerde ik Jaap en Johan op te zoeken. Het was goed te merken dat iedereen zich aan het positioneren was, die eerste kilometers gingen eigenlijk wat te snel. Al gauw hadden we een soort treintje gevormd. Na de DCD loop, voor de tweede maal  als de 3J's gelopen, met Jaap als kapitein. Erik zat er ook bij, leuk. Het eerste deel hadden we de wind in de rug, maar we wisten dat de "klapper" nog moest komen. Want na de snelle start, moesten we linksaf, de Noordermaatweg op. En daar hadden we de wind serieus tegen. De wind was gelukkig niet ZW 6, maar toch zeker wel ZW 4 à 5.
Het treintje draaide moeizaam. Niet iedereen nam over en ook niet even lang. De één kon niet, de ander wilde niet. Wellicht ook iets te veel lopers (zo'n 10 man), waardoor het tempo wat fluctueerde. Dit vond Jaap ook, want hij was continu bezig met de mensen aan te sporen om mee te draaien: iedereen diende wat Jaap betreft zijn/haar aandeel in het kopwerk te nemen.

Aan het einde van de Noordermaat zag ik José en de kinderen staan. Daar sloegen we linksaf, nog steeds op open terrein en nog steeds tegen de wind in. Ook op de Rijksstraatweg hadden we de wind bepaald niet mee. Pas op de Marquettelaan (waar we weer beschut liepen) hadden we wind in de rug.
Dat was wel even lekker. Zo, het eerste rondje van 7 km zat er op.

Ronde 2 kon beginnen. We waren nog met z'n zessen: de 3J's, de latere winnares bij de dames en 2 voor mij onbekende lopers.
Voor ons liep een renner in een rood shirt: hij vormde in de tweede ronde ons mikpunt. Langzaam maar zeker liepen we op hem in (uiteindelijk pakten we hem halverwege de laatste ronde).
De tweede ronde verliep niet sneller (langzamer zelfs), maar wel constanter. Ons treintje werkte nu een stuk beter samen. De 3J's en één van de onbekenden rouleerden mooi kop over kop. De andere onbekende niet, maar hij moest spoedig lossen.
Weer trokken we langs José (waar ik natuurlijk wel even de kop nam) en richting Marquettelaan. Daar konden we weer wat op adem komen en zag ik ook m'n moeder met Piet staan: leuk! Na dit tweede rondje stopte Jaap er mee, hij wilde zich sparen voor een voor hem belangrijkere wedstrijd volgende week.

Ronde 3 ving aan. We liepen nu nog met z'n vieren. Drie mannen en een dame, Nadja Wijenberg. De mannen verrichtten het kopwerk: Nadja bleef heerlijk achter ons en had zo drie prima tempomakers voor zich. Het tempo was constant, maar het werd nu wel zwaarder en moeizamer. Na de derde keer Noordermaat begon het beuken tegen de wind in z'n tol wat te eisen. Maar ... het was niet ver meer!
Op de Rijksstraatweg versnelde Johan Neve wat, maar bleven we met z'n vieren. Toen linksaf, de Marquettelaan in. In de bocht, waar Johan nogmaals aanzette (hij heeft heel goed gelopen), verloor ik drie meter en dat kreeg ik niet meer dicht. Het werden er vier, vijf en meer ... En opeens was ik er dus af: ik moest passen! Jammer, want Nadja finishte in 1.23.00, Johan Neve in 1.23.02 en ik kwam in 1.23.20 over de finish (dit is de netto tijd op de site met uitslagen, m'n eigen klokje drukte ik te laat uit). Toch wel 18 seconden verloren op de Marquettelaan.
Wel in een nieuw pr (een half minuutje eraf gesnoept), maar toch ...
Gek eigenlijk, tijdens de laatste twee wedstrijden liep ik een pr, waar ik toch niet super blij mee was. Netto eindtijd: 1.23.20 / 1e ronde: 0.27.16 / 2e ronde: 0.28.07 / 3e ronde: 0.27.59

Door de "zuidwester" wist ik vooraf al dat 1.22.00 een moeilijk verhaal zou worden, maar ik was toch wel graag onder de 1.23.00 geëindigd. Maar ondanks dat ik niet de tijd heb gelopen die ik hoopte, vond ik het wel een mooie loop. Wat eindtijd betreft zat er vandaag gewoon niet veel meer in.
Het lopen tegen de wind in was wel heel gaaf, hoor! En dus ben ik toch een tevreden mens, ondanks startnummer 13!

prachtig hoe Kane naar ons kijkt. Ik loop in 4e positie

DCD, olé olé!

Vanavond was dan de DCD loop. Ik ging voor de 10 km. Dat betekende 2 rondjes van 5 km. We zouden samen met de 5 km lopers starten.
Ik voelde thuis wel al wat (wedstrijd)spanning:
- hoe houden knie en achillespees het?
- hoe is de vorm?
- hoeveel last krijgen we van de (vrij harde) wind?
- kom ik 'stiekem' toch in de buurt van de 37 minuten?
Ach, da's ook een beetje Johan: piekeren.

Ik rende vanaf huis naar Dem. Ondanks de stevige wind, was het weer verder prima. Een goede temperatuur en de zon liet zich ook nog zien.
Bij Dem was het al gezellig druk. De kidsrun was in volle gang en de 5 en 10 km lopers druppelden binnen. Ik kwam vele bekende tegen en maakte hier en daar even een praatje. Een rondje inlopen met trainingsmaatjes Frank, Marco en Erik. En nog even met m'n trainer gesproken. Hij dacht dat een nieuw pr er, gezien de wind en mijn gekwakkel van de laatste weken, niet in zou zitten. In alle eerlijkheid moet ik zeggen dat ik daar ook niet in geloofde. Maar ik hóópte er wel op!
Toen op naar de start. Daar was het wat dringen voor een plekje vooraan. Ik stond op de tweede rij. En "pang", daar klonk het startschot. Weg waren we!

Na de start heb ik meteen geprobeerd m'n plekje op te zoeken. Ik sloot vrijwel direct aan bij Jaap Velseboer, de man die tijdens de 10 EM van de Lycurgusrun voor mij was geëindigd. Binnen de eerste km hadden we een treintje gevormd met z'n drieën: Jaap, Johan Neve en ik. "De 3 J's", grapten we al.  We liepen in een goed tempo: stevig, maar niet te snel. Ik zat er goed in en had nergens last van. Wel lekker dat we begonnen met wind mee, zo kom je gemakkelijk in je ritme.
Halverwege het 1e rondje kwam ik zowaar een hele fanclub tegen:
Marco en Rina met de kinderen, Chris en natuurlijk José met de kinderen.
Toen keerden we en liepen we vol in de wind terug naar de baan van Dem. De 3 J's werkten goed kop over kop samen.
De doorkomst halverwege was 18'31". Wow, da's op het schema van de 37 minuten. Alleen ... dan moet er géén verval komen! Maar goed, het ging vrij gemakkelijk, dus ik ging me tocht serieus richten op die tijd. En het belangrijkste was natuurlijk dat ik (nog steeds) nergens last van had. De knie en achillespees hielden het goed.

Ronde 2:
De 5 km lopers waren gefinisht en de 3 J's hadden nog 3 lopers voor ons. Één van hem kregen we voor km 7 te pakken. We lagen 3, 4 en 5. Toen weer langs m'n "fanclub". En wat ging het nog goed. Géén verval en géén last van wat-dan-ook. Het was inmiddels wel gaan regenen, maar dat gaf niets. Misschien zelfs wel lekker.
Nog 2 km. Johan Neve versnelde en dat werd Jaap wat te veel. Ik kon gelukkig nog wel aanhaken. Nog 1 km. Johan probeerde nogmaals te versnellen. Ik hoefde er nog steeds (of wéér) niet af.

Johan en Johan in de laatste halve km

Nog een halve km. Daar stonden José en de kinderen. "Kom op, Jo!", riep José. En ik zette een eindsprint in. Johan kon niet volgen. De baan op, nog een half rondje. En al die bekenden. Ik perste alles eruit. Zeker toen ik de klok zag. Het ging een tijd onder de 37 minuten worden. Yes! de 2e ronde ging dus nog sneller dan de 1e. Ik finishte in 36'49". Dat betekende een nieuw pr en een 3e plaats. Dus toch! De blijdschap won het uiteraard van de vermoeidheid.

Na de finish met speaker Jacco

Na afloop sprak ik de andere J's nog. Wat een leuke mannen: ze feliciteerden me oprecht. Mede dankzij (de samenwerking met) hen heb ik een prachtig nieuw pr gelopen.
Na de finish vele handen geschud. Da's het leuke van een goede race tijdens een thuiswedstrijd. Trainingspak aan en op naar het podium!
Ik kreeg een mooie bos bloemen en een prachtige beker. Kane en Robin namen ze (trots als ze waren op papa) mee naar huis!
Op nummer 1 Ralph Apeldoorn stond natuurlijk geen maat: 33'58". Ik vond het al mooi om naast hem op het podium te mogen staan.

Op het podium, naast Ralph Apeldoorn (1) en Ron Kuyper (2)

Trainingsmaatjes Erik, Frank en Marco hebben ook goed gelopen.
Erik liep ook een nieuw pr: 37'56". Frank had niet gedacht onder de 40 minuten te lopen en dat was tóch gelukt.
Marco was de laatste weken niet fit en heeft het óók prima gedaan!
Leuk om met deze mannen straks door te trainen richting het volgende doel: de Marquetteloop!
Na afloop rustig dribbelend naar huis gegaan.
Morgenavond een rustig rondje uitlopen: de afvalstoffen eruit werken en overmorgen ... niets: een rustdag wat lopen betreft.
En niet vergeten: "organisatie Dem, BEDANKT!"

mijn DCD loop
(m'n klokje helaas 14 sec. te laat stop gezet)

mijn finishbeelden op Racetimer
(op naar de streep na m'n eindsprint)