#weekendsauerland

Vrijdag "even snel werken"en ... weg. Dat was het gevoel, de beleving. Ik werd om 17.15u opgehaald door Sjoerd en samen reden we naar de Broekpolder om Mark op te halen. Daar stond "auto 2" al klaar: met Frank, Marco en Marcel. De groep was compleet, we konden weg. Zonder files zouden we er  3 uur en 15 minuten over doen, het werd precies 4 uur: om 21.30u kwamen we aan bij pension Hunaustuben in Bödefeld. Het oponthoud onderweg viel eigenlijk reuze mee. We hadden voor 5 personen geboekt. Frank kreeg pas veel later "groen licht" om mee te mogen/kunnen gaan en helaas was er voor hem geen plek meer. Vond ie niet erg: tent mee en knorren op de dichtstbijzijnde camping. Steven de Rudder (eigenaar Hunaustuben) stond ons met een grote grijns op te wachten. Hij had een mooie mededeling voor ons, vooral voor Frank. Iemand had afgezegd: hij had nog een eenpersoonskamertje voor Frank. Moooooooi! De fietsen konden bij Steven in de garage, de koffers werden op de kamers gezet, tijd voor bier! Niet te gek, er moest de volgende dag(en) gefietst worden! Op tijd naar bed dus!

De volgende ochtend werden we allemaal zonder wekker wakker: hééérlijk! Om 9.00u zaten we aan het ontbijt en om 10.30u reden we weg voor rit 1. Een rit van 120km met 2200 hoogtemeters. Sjoerd vond het nodig om na 2 km te gaan sleutelen aan zijn fiets, maar daarna konden we echt gaan rijden. Er waren geen bekende beklimmingen zoals in september in België. We reden "gewoon lekker" en af en toe gingen we omhoog en af en toe dus ook weer naar beneden. Vooral omhoog bleek Mark de beste benen te hebben, 2 dagen lang. Ik kon met elke beklimming lang met hem mee, maar meestal hield ik het niet tot het einde van de beklimmingen vol. Zo lang mogelijk aanklampen dus. Marco volgde over het algemeen (vlak) achter ons. Dan Frank en Marcel. En Sjoerd sloot de rij. Geen punt, want Sjoerd en Marcel daalden vééél sneller/beter dan vooral Frank en ik en zodoende hoefden we nooit lang te wachten tot de groep weer bij elkaar was.Mark, Marco, Marcel en Frank hadden de route op hun gps-apparaat. Vier kapiteins? Dat leverde gedonder op, natúúrlijk! Één kruising was hilarisch. Frank vond dat we moesten keren en een afslag eerder hadden moeten nemen. Marcel vond dat we bij de kruising rechtsaf moesten.

Mark wilde ons rechtdoor sturen en Marco zei: "nee, we moeten hier naar links!" Leve de techniek! De apparaten werden gereset en over waren de problemen. Na anderhalf uur op redelijk grote wegen te hebben gereden, werd het mooier. Iets meer landelijk. Één dingetje nog: wáááát een wind. Tijdens het dalen werd ik, met ruim 65 km/u, af en toe bijna van m'n fiets af geblazen. De anderen leken daar minder last van te hebben, maar 's avonds bleek tijdens het evalueren het tegendeel. Iedereen vond het spannend om met windkracht 5 te dalen. Tijdens het klimmen heb je veel minder last van de wind. Omhoog is het zaak om in een juiste cadans terecht te komen, hoe de wind ook staat. Wind mee maakt het hooguit ietsje gemakkelijker. Na 80 à 90 km werd het verschil tussen groepje Mark, Johan, Marco en groepje Frank, Marcel en Sjoerd groter. We besloten om in 2 groepjes naar het pension terug te rijden. Toch wel belangrijk om min of meer je eigen tempo te kunnen hanteren. Helaas voor Marcel niet de beloofde koffie-met-gebak-stop! Tijdens de voorlaatste klim reed Mark weer langzaam maar zeker bij me weg. Toen het wat afvlakte, zag ik dat het gaatje niet groter werd. Dat gaf moraal: ik gaf alles en kon uiteindelijk weer aansluiten. Het kwam uit m'n tenen! Dat voelde echt als een overwinning. Nog één klimmetje en dan dalen naar Bödefeld. Blij, trots, tevreden. Niet eens overdreven moe. Gelukkig maar, met nog een fietsdag in het vooruitzicht. Douchen en ... bier! 's Avonds aten we spaghetti. We waren flinke afnemers: er gingen 4 flinke schalen naar binnen. Niet gek, natuurlijk, na zo'n rit. En gezellig kunnen nababbelen. Na het eten werd ik snel moe en om 21.15u ging ik al naar bed. Moe, maar hééél voldaan!
Rit 1: 122km, 2183hm, gem 26,2km/u, topsnelheid 66,2km/u.

De volgende ochtend werd ik om 8.15u wakker gemaakt door Marco. Ik sliep met Co op de kamer. Ook Mark en Sjoerd deelden een kamer. Marcel en Frank hadden ieder een éénpersoonskamer. Tijdens het ontbijt moest ik nog steeds wakker worden, haha! We reden een half uurtje eerder weg dan tijdens dag 1. Er stond veel minder wind, het was wat warmer en de temperatuur was aangenamer. Ideaal om er een topdag van te maken: en dat werd het! Gedurende dag 1 reden we met mouwstukken aan, en tijdens dag 2 was het lekker fietsen in korte broek en mouwloos.
Tijdens rit 2 bleven we van begin tot einde als groep bij elkaar. Kon nu ook gemakkelijker, omdat we nu veel minder hoogtemeters hadden, "slechts" 1400. Waarvan 800 alleen al tijdens de klim richting Winterberg. Boven op die berg hielden we even pauze. De klim- en daalverhoudingen waren ongeveer hetzelfde als de vorige dag. Alleen nu konden we tijdens de langere vlakke tussenstukken als groep flink de gang erin houden. De beklimming naar Winterberg was wel gaaf, hoor. Hij startte direct na een afdaling. Ik had als angsthaas-daler een lichte achterstand en moest me vanaf plek zes naar voren werken, waar Mark al vertrokken was. Langzaam liep ik op Mark in. Dat gaf moraal: Mark reed als een rode lap voor me. Vlak onder de top vond ik aansluiting. Wat een energie had dat me gekost, zeg. Dat bleek ook wel, want Mark trapte 3x even bij en hij spoot vooruit en kwam als eerste boven.

Deze rit was veel mooier dan rit 1. Rit 1 was noordelijker en rit 2 zuidelijker. Landelijker, rustiger, groener. In tegenstelling tot dag 1, hielden we nu na 50 wél een tussenstop met koffie en gebak. Doen we eigenlijk nooit, maar was nu wel zo leuk! Gaf ook aan dat het wat gemoedelijker ging dan de vorige dag. Vlak na de stop de enige lekke band van het weekend: Marcel reed door een stukje glas. Binnen een paar minuten konden we verder. De allerlaatste beklimming was een mooie. Een lange, niet al te steile loper. Mark en ik wisselden elkaar wat af op de kop en Marco kon, taai als hij zich toonde, volgen. Met z'n drieën kwamen we bij het pension aan. Met heel kort daarop de andere 3 al. We waren super-blij. Ook al omdat er op die ene lekker band na helemaal niets was gebeurt: de valpartij van Frank in België zat nog in het geheugen! Dussssss ... bierrrrr! We konden om 16.30u al eten, wat een service. En daardoor zaten we om 18.00u in de auto, terug naar huis. Om 21.15u stapte ik binnen: op tijd voor de tweede helft van de finale van de Nations Leagus Nederland - Portugal. Die helaas werd verloren: het enige smetje op het fantastische weekend!
Rit 2: 84km, 1370hm, gem 28,3km/u, topsnelheid 63,7km/u.

2019 week 23 #deutschland

vooraf: week 1
Week 1, mbt het opbouwen van het hardlopen. Maar vooral de week van het fietsen in Duitsland. Vrijdag gaan we (Marcel, Marco, Mark, Sjoerd, Frank en ik) naar Sauerland. Een groot deel van de Beverbikers-groep.

- ma: krachtraining (core en armen) bij Dem
- di:  10*1’ in 13km/u (p= 1’ wandelen) met rekken van kuiten, achillespezen, dijbenen, hamstrings. 
- wo: fietsen en krachtraining (core en benen) bij Dem
- do:  5*2’ in 13km/u (p= 1’ wandelen) met rekken van kuiten, achillespezen, dijbenen, hamstrings. 
   Met massage na afloop.
- vr:   rust
- za:  fietsen (in Duitsland)
- zo:  fietsen (in Duitsland)

maandag 3/6: krachttraining
Vanavond kon ik weer 2 uur lang aan de bak. Armen, buik en rug werden flink onder handen genomen.

dinsdag 4/6: minutenloopje
Vanmorgen voelde ik echt wel dat ik gisteravond flinke arbeid heb geleverd.
Na een prima vorige keer, had ik er weer zin in.
Ik wilde 10*1' lopen met telkens 1' wandelen (10*1'/1'). Maar het werden er 7.
Tijdens de wandelpauzes (wanneer het lijf wat meer ontspannen is) voelde ik telkens wat meer spanning in de linkerkuit. Wellicht toch wat langzamer rennen de volgende keer.
Blijft een moeilijke puzzel. Dat ene stukje wil maar niet lekker liggen. Ik moet geduld hebben, ik moet me beheersen, maar geregeld blijkt achteraf dat ik toch iets te ver ben gegaan, iets te snel ben gegaan. Whatever. Ik wil het graag goed doen, wil graag binnen de lijntjes blijven, maar het lukt dikwijls niet (helemaal). Grrrr.

woensdag 5/6: krachttraining
Gelukkig had ik vanmorgen geen last van de kuit. Ben ik gisteren dus mooi op tijd gestopt. 's Avonds krachttraining bij Dem. Weer anderhalf uur lekker getraind. Even was het een oeps. Een van de onderdelen van touwtje springen. Daarbij voelde ik de linker achillespees. Niet doen dus! Gaf wél aan dat óók de pees nog niet helemaal oké is. Jammer.

donderdag 6/6: rust + massage.
Ik hoopte een minutenloopje te kunnen doen, maar merkte dat rust nemen beter was. Dat constateerde de masseur ook, dus een goede keuze.

vrijdag 7/6 t/m zondag 9/6: fietsen in Sauerland.
Met de Beverbikers een prachtig fietsweekeinde gehad in Sauerland. Zie weekendsauerland,

2018 week 31 #wirfttal(2)

vooraf
We zitten alweer op de helft van onze zomervakantie in Stadtkyll Duitsland. En we hebben nog een aantal leuke uitstapjes in het verschiet, oa:
- Het stadje Monchau.
- De hangbrug in Geierlay.
- Kasteel Cochem.

maandag 30/7: duurloopje rust
- Geen wekker, rustig wakker worden, rustig ontbijten en later in de ochtend op pad naar het stadje Monchau.
- Omdat Robin en Kane het héérlijk vonden om rustig aan te doen, gingen José en ik eerst boodschappen doen. Om 12.30u reden we naar Monchau, een klein uurtje hier vandaan. Een prachtig, pittoresk, oud stadje. Met een marktplein vol terrasjes en restaurantjes, kleine straatjes met winkeltjes, een burcht en een overblijfsel van een hoger gelegen toren. Op het terras lekker gegeten en een heerlijk biertje naar binnen gewerkt. Toen we om 17.30u terug op het park waren, had ik geen zin meer om actief te gaan doen. Lekker zonnen in de tuin, eten en een boek lezen. Ook dat is vakantie!

dinsdag 31/7: fietsen
- Het is 8.00u. José en ik zitten aan de koffie en hebben topberaad. José en Kane wilden vanmorgen naar een kasteel gaan dat redelijk in de buurt is. Robin wil niet mee. Maar, wat blijkt, dat kasteel is alleen in het weekend open. Gelukkig is er een dierenpark met wolven en roofvogels in de buurt: dat vindt Kane ook heel leuk!
Vanmiddag gaan we met z'n allen naar de Kronenburger See: "ons" zwemmeer.
- M'n langste rondje in Duitsland gereden: ruim 80 km. Wat wel vervelend was, was dat ik af en toe de weg kwijt was. Verder was het een prachtig rondje. Nu douchen, eten en naar het meer! Tenminste ... wanneer José en Kane terug zijn.
https://connect.garmin.com/modern/activity/2894488535

woensdag 1/8: fietsen met Kane

- Vanmorgen wisten we niet zo goed wat te gaan doen. Het was bewolkt, dus aan het water was geen optie. Meer dan een uur rijden was óók geen optie (dan hadden we eerder op moeten staan). Dus bleef over een wandeling in de buurt. Bijvoorbeeld de vulkanenroute bij Steffeln.
- Net als van de week gingen José en ik eerst samen boodschappen doen. Om 12.00u waren we terug en om 12.30u konden we lunchen (of in het geval van Robin en Kane ontbijten). Een uurtje later reden we naar Steffeln. Een mooie wandeling naar een oude vulkaankrater, wat tegenwoordig een meertje is.
's Avonds hebben we de restjes van gisteren opgegeten en kon ik een rondje fietsen. Weer zo'n leuke combi ronde: bos, weg, gras, grind. Van alles wat. Ben blij dat ik m'n mtb mee heb genomen en niet mijn racefiets.
https://connect.garmin.com/modern/activity/2898363287

donderdag 2/8: fietsen met Kane duurloopje
- Het idee is dat we met z'n allen naar Daun rijden. Vanaf daar gaan Kane en ik fietsend verder naar Meerfeld. José en Robin rijden er met de auto naartoe. In Meerfeld kunnen we dan een duik nemen in het meer daar. Wanneer de anderen met de auto weer terug naar Wirfttal gaan, ga ik op de fiets (met een omweg) terug.
- Het liep natuurlijk net weer even anders. José heeft een keelontsteking. Daardoor is ze continu aan het hoesten. Vannacht heeft het ervoor gezorgd dat we allebei niet konden slapen. Om 5.30u was ik nog wakker. Daardoor werden we geradbraakt wakker. En dus heel rustig aan gedaan. Toen we min of meer wakker waren, gingen we boodschappen doen, eten en naar Daun. De fietsen lieten we thuis. Bij Daun zelf was ook een zwemmeer. Het Schalkenmehrener Maar. Er bleken zelfs 3 meertjes achter elkaar te liggen. We parkeerden de auto bij het eerste meertje.

Toen we naar beneden liepen, bleek dat we in dit meer niet mochten zwemmen: het was bedoeld voor de dieren daar. Dat leverde meteen een leuke wandeling naar het tweede meertje (waar we wel mochten zwemmen) op. We kwamen onderweg een kudde geiten en een groep ezels tegen. Na een half uurtje lopen, kwamen we op onze eindbestemming aan: het zwemmeer. Daar hebben we een heerlijk dagje gehad. Luieren, trappen op en duiken vanaf een waterfiets, zwemmen ... heerlijk. En met ruim 30 graden was het ook weer warm.
Om 18.00u waren we "thuis". Eten, koppie thee en een half uurtje rennen. Ik besloot om door het bos te gaan rennen. Veel schaduw en relatief koel. Keerzijde was wel dat het een rondje werd met alleen maar stijgen en dalen. Ach, daar wordt je sterk van, zeggen "ze". Het lukte me met al het klimmen en dalen alleen niet om de kilometers onder de 5'00" te lopen. Ook al omdat ik de vermoeidheid van een nacht niet slapen nog voelde.
https://connect.garmin.com/modern/activity/2900912325

vrijdag 3/8: duurloopje rust
- Vroeg opstaan (7.30u) We willen naar de Geierlay hangbrug in Mörsdorf. José heeft er een tijdje terug een prachtige foto van gezien op Instagram en wil de brug nu zelf vastleggen. Op de terugweg willen we wellicht nog naar het stadje Cochem en daar wat eten. En of er dan nog tijd over blijft???
- Wat een prachtige dag! De hangbrug was werkelijk indrukwekkend. Je liep over een wiebelende constructie van metalen kabels en houten plankjes van de ene heuveltop over een naar de andere heuveltop. De afstand van de brug tot het stromende beekje op de grond is zo'n 100m. Best hoog! Om bij de brug te komen, hadden we een autorit van anderhalf uur achter de rug. Best lang, voor een brug. Onderweg reden we langs Cochem en op de terugweg stapten we in Cochem uit. Vanaf Cochem zou het later nog een uurtje terug naar Stadtkyl zijn. Ook Cochem maakte indruk. De authentieke straatjes met prachtige huizen liepen naar een middenpunt: een pleintje waar we even wat gingen drinken op deze zonnige en warme dag (wéér ruim 30 graden). Na deze korte pauze, liepen we naar boven: naar het kasteel. Één van de leukere kastelen die ik heb gezien. Alleen al doordat hij hoog boven het stadje uit torende. We houden niet van rondleidingen, maar besloten het toch te doen: anders mochten we niet naar binnen. De gids vertelde gelukkig niet meer dan het nodige, waardoor het niet langer duurde dan 45 minuten. Niet dat de factor tijd van belang was, het geeft vooral aan dat het niet langdradig werd. Tegen 17.00u zaten we weer in de auto, zodat we om 18.00 terug op het park waren. Even wat gedronken en gedoucht en vervolgens sloten we de dag af door lekker uit eten te gaan.

zaterdag 4/8: fietsen
- José en Kane willen nog een kasteel bezoeken. Robin wil "thuis" blijven en ik wil een laatste rondje gaan fietsen. Moet allemaal kunnen!
- En weer gevoelsmatig 184 x het Kopje van Bloemendaal op en af gegaan. Afwisselend zand, grind, asfalt. En iedere keer lijkt het wel veel meer klimmen dan dalen. Logisch natuurlijk: zo's afdaling kost nauwelijks energie en is zo voorbij, terwijl sommige klimmetjes gemeen stijl zijn en energie vreten. Ik vind dat echt super gaaf!
https://connect.garmin.com/modern/activity/2905155186
- Na het fietsen, was er niemand in het huisje. Wel kreeg ik het bericht van José dat ze met Robin en Kane naar de Kronenburger See was gegaan. Of ik daar ook nog heen wilde komen. Dat wilde ik wel ... rennend. Zaten 3 lekkere tempokilometers bij van 3'49"/km.
https://connect.garmin.com/modern/activity/2905745252

zondag 5/8: duurloopje fietsen
- Nog één laatste dag in Stadtkyl, nog één laatste kans om hier wat te doen.
We willen eerst lekker uitslapen, de tassen alvast inpakken, dan een wandeling maken en vervolgens nog een keer naar het Kronenburger Meer. Toch wel ons strandje geworden deze vakantie.
Dat laatste na het avondeten. We willen daarom lekker op tijd eten.
- Vanmorgen nog een lekker stuk gewandeld met José. Robin en Kane wilden niet mee: die wilden vandaag hun eigen gang gaan. Ook goed. Gaf mij de gelegenheid om nog één rondje te gaan fietsen. Nog 1x over een aantal van die leuke paden: prachtige slotrit.
Straks nog even lekker eten en vanavond voor het laatst een duik nemen in de Kronenburger See.
https://connect.garmin.com/modern/activity/2908236184

weekoverzicht
Hoogtemeters in de tweede Duitslandweek: 1530 + 984 + 1058 + 575 = 4147 m. Niet gek. Zoals de hele vakantie niet gek was. Het waren 2 heerlijke weken in een prachtige omgeving. Vooral echt heel mooi om te fietsen (op de mtb)!

2018 week 30 #wirfttal(1)

vooraf
Vakantie in Duitsland. We zitten 2 weken lang op het Landal park Wirfttal bij Stadtkyll.
Deze vakantie hadden we geboekt voor Ravi. Het park staat namelijk bekend als zeer hondvriendelijk.
Maar ja ... we zitten hier nu zonder Ravi ...

maandag 23/7: duurloopje
Vanmorgen zijn we om 11.00u vertrokken en om 14.45u waren we aangekomen. Lekker relaxt allemaal. Ons huisje staat boven op een heuvel.
Na het uitladen en inrichten van de kamers zijn we even naar beneden gelopen: op verkenning.
Na het avondeten gingen we beneden even wat drinken. En daarna ging ik even een stukje rennen. Een half uurtje.
Ik moest duidelijk wennen aan het heuvelachtige terrein.
https://connect.garmin.com/modern/activity/2879475597

dinsdag 24/7: duurloopje
We vertrokken vanmorgen om 10.30u naar Kronenburg. Daar beleefden we ons eerste uitje aan de Kronenburger See.
Een leuk zwemmeer op nog geen 10 minuten rijen met de auto van ons park vandaan.
Omdat de temperatuur vandaag naar de 30 graden toe ging, was verkoeling aan het meer wel zo aangenaam.
Op de terugweg boodschappen gedaan en daarna kon ik net als gisteren een rondje rennen. Het ging iets minder moeizaam dan gisteren, maar nog steeds viel het niet mee.
https://connect.garmin.com/modern/activity/2879475647

woensdag 25/7: fietsen
Vanmorgen ging m'n wekker om 7.30u en 3 kwartier later zat ik op de fiets. En net als met het rennen, moest ik ook op de fiets wennen aan het heuvelachtige landschap.
Verder ging het prima! Voor ik er erg in had, was ik alweer 2 uur verder! Na ruim 2 uur kwam ik "thuis" met 50 km op de teller. Erg snel ging het dus niet, maar dat was te verwachten. Het smaakte hoe dan ook naar meer!
Na het fietsen douchen en eten en dan ... hup ... op pad met het gezin. We gingen naar een watervalletje, hier een half uurtje vandaan. Was leuk, met een leuke wandeling er naartoe. Ook de autorit was mooi. Heuveltjes, bochtjes, heel veel groen en mooie uitkijkpunten.
https://connect.garmin.com/modern/activity/2879475728

donderdag 26/7: duurloopje fietsen
- Op het menu staat een bezoek aan het plaatsje Bad Münstereifel.
En na afloop willen we zwemmen in de Kronenburger See. Wellicht kan er dáárna nog even gerend worden. We zullen zien, het heeft geen (top)prioriteit.
- Het werd een dag waarvan ik hoop dat het achteraf de minst leuke vakantiedag was. Ik had een conflict met Robin en het lukte maar niet om er uit te komen.

En dus liepen we wat chagrijnig door Bad Münstereifel heen. Jammer, want het was een mooi stadje.
's Avonds klaarde het allemaal weer op. José nam Robin en Kane mee naar de Kronenburger See en ik fietste er naartoe. Daar trof ik gelukkig weer lachende koppies aan.
Ik kon later gerustgesteld m´n rondje afmaken. Het fietsen was geen prioriteit, maar ik kon wel even alles van me afzetten, zoals de kids dat zwemmend konden.
En zo biedt actief bezig zijn vrijwel altijd oplossing.
https://connect.garmin.com/modern/activity/2887691925

vrijdag 27/7: fietsen met Kane & duurloopje

- Het plan: José zet Kane en mij af in Daun. Kane en ik fietsen dan naar Meerfeld, waar José en Robin met de auto naartoe gaan.
Daar kunnen we dan lekker zwemmen en vervolgens met de auto of per fiets terug.
- De praktijk: Kane en ik hebben vandaag wél gefietst, maar niet naar Meerfeld.
Vanmorgen was er behoefte aan uitslapen. Prima. Iedereen stapte goed gemutst uit bed!
Kane en ik stapten na de lunch op de fietst: op en neer naar de Kronenburger See. Tijdens het slotklimmetje naar ons huisje, had hij een handje in z'n rug nodig. Maar zo naast elkaar haalden we mensen in die besloten te gaan wandelen naast de fiets! Hij heeft het dus prima gedaan!
Toen we weer terug waren, gingen we met z'n allen naar ... de Kronenburger See. Haha! Was wel even lekker, met ruim 30 graden.
Ik ben niet terug met de auto naar het park gegaan, maar rennend. Na 3 km heb ik 2 km op tempo gelopen (3'37"/km) en daarna 2,5 km weer wat rustiger.
Maar het klapstuk was toch weer de laatste halve km, vanaf de entree van het park steil omhoog naar ons huisje.
's Avonds, na het eten, hebben José en ik nog een lange avondwandeling gemaakt (van 20.00u tot 21.30u). Mooie dag zo: véééél beter dan gisteren!!
https://connect.garmin.com/modern/activity/2887692054

zaterdag 28/7: fietsen
- Net als woensdag, wil ik om 7.30u opstaan en binnen een uur op de fiets zitten.
Als ik om 11.00u terug ben, kunnen we 's middags naar Gerolstein.
- En dus zat ik wéér om 8.15u op de fiets. Ik reed weg met (lichte) regen: voor het eerst in weken dat het weer eens regende.
Ik heb zo ongeveer alle klimmetjes in de buurt meegepikt. Uiteraard wel vermoeiend, maar zo gaaf om te doen. En het ging goed, hoor!
Toen ik terug was, sprong ik onder de douche, aten we met z'n allen en om 12.30u gingen we naar Gerolstein.
Daar hebben we ruim 2 uur gewandeld. Veel klimmen en dalen ook nu weer. Wel mooi, hoor! Rond 16.30u waren we weer "thuis".
Opfrissen, relaxen en ... hup ... uit eten! En zo werd dit eigenlijk best wel een topdag!
https://connect.garmin.com/modern/activity/2887692145

zondag 29/7: duurloopje
- Kane gaat om 14.00u klimmen met het activiteitenteam van het park in het om de hoek gelegen klimbos. Ik ga dan een rondje fietsen met Robin.
's Morgens kunnen José en ik dan lekker even een stukje wandelen.
- Om 10.00u gingen we wandelen. Om 11.30u waren we weer terug. Robin en Kane konden daardoor lekker een ochtendje relaxen.
Het leuke van wandelen met José is dat we tijdens het wandelen onze beste/mooiste gesprekken hebben. Dat is altijd al zo geweest.
Het fietsen met Robin was ook leuk. Ze is een echt "ik-geef-het-niet-op" type! Mooi om te zien tijdens het slotklimmetje! Ze wilde eigenlijk geen helpend handje van mij. Alleen bij het laatste bochtje moest het even. Top, hoor! Een foto maken mocht helaas niet, dat is natuurlijk stom! Haha!
Toen Robin en ik terug waren, waren José en Kane er nog niet. Robin trok zich terug op haar kamer en ik trok m'n renschoenen aan.
Ik liep ongeveer hetzelfde rondje als ik met Robin had gefietst. De wat ingekorte versie, zeg maar. Een zo vlak mogelijk parcours in deze buurt. Een easy rondje, op het laatste stukje na. Ik besloot het klimmetje eens op te meten. Het is een klim van 55 meter, over een afstand van 450 meter. Volgens mij is dat dan een gemiddeld stijgingspercentage van ruim 12%.
https://connect.garmin.com/modern/activity/2890554636

weekoverzicht
- De eerste week in Duitsland zit erop. Een week met pieken en dalen: qua landschap en qua sfeer. Op woensdag en donderdag waren we iets minder in vorm, maar verder zijn alle dagen prima! Het weer is tot nu toe perfect. Alleen gisteren een klein beetje regen. En elke dag wel wat gedaan. Zowel met elkaar als afzonderlijk. Dat afzonderlijke is wat mij betreft dan rennen of fietsen geweest. Uiteráárd! Wat fietsen betreft heb ik aardig wat hoogtemeters gemaakt: 819 + 709 + 1140 = 2668 m.