2020 week 22 #DirtyKanzelled

vooraf

Zaterdag gaan Sjoerd, Mark, Marco, Eric en ik een tocht op de mtb maken van 100 miles, zo'n 160 km. Over de weg, over grind, over zandpaden: van alles wat. Sjoerd heeft de route gemaakt, met de naam Dirty Kanzelled.

maandag 25/5: fietsen (racefiets)
Nr 154. Een prachtig mooie avond: zon en nauwelijks wind.Tja, dan is het niet zo moeilijk: fietsûh!! Even lekker een rondje op de racefiets. Door de duinen naar Egmond en door de polder terug: 51 km in 31,2 km/u..

dinsdag 26/5: fietsen (mtb weg)
Nr 155. Rondje door de duinen op de mtb in het avondzonnetje. Relaxt gestart, terug doorgereden om op 30 m/u uit te komen. Dat lukte: 40 km in 30,3 km/u.

woensdag 27/5: fietsen (racefiets)
Nr 156. Rondje op de racer. Rondje, het werd een ronde van 100 km. Ook nog eens in 31,6 km/u. Wat helemaal niet verkeerd is, zo in m'n eentje. Heerlijk in de zon door de duinen naar Schoorl, met de Berenkuil als keerpunt. Terug had ik wind mee door de polder en besloot ik om er nog een lusje aan vast te plakken, zodat ik op 100 uit zou komen. Héééérlijk! Daarna: koken, eten en met José, Kane en de honden naar het strand voor een gezellige avondwandeling.

donderdag 28/5: fietsen (mtb weg + offroad)
Nr 157. Vanavond een heerlijk rondje gefietst met hardloopmaatje Rowdy. Rowdy heeft net als ik als hardloper geregeld te maken met blessures en heeft nu ook gekozen om naast het rennen te gaan fietsen. We hebben in het avondzonnetje kriskras door de buurt gereden, met hier en daar een stukje offroad: 55 km in 25,8 km/u. Leuk!

vrijdag 29/5: duurloopje
Nr 158. Met z'n allen naar het strand. Robin en José gingen wandelen met de honden en Kane en ik gingen een stukje rennen. Weer eens een kort en rustig duurloopje proberen dus. Ging niet onaardig: 3,8 km in 4'53"/km. De rechter achillespees licht gevoeld en tijdens de laatste km nam het wat toe, daarom vrij snel gestopt. Kane liep prima mee: leuk!

zaterdag 30/5: fietsen (mtb weg + offroad)
Nr 159. Vanmorgen vroeg opgestaan. Sjoerd kwam me al om 05.45u ophalen. We reden naar het zwembad, waar we om 05.55u hadden afgesproken met Marco en Eric. Daar begon onze #Dirty Kanzelled-rit: zoveel mogelijk offroad rijden. We durfden het best aan om, gezien het vroege uur, in Beverwijk te starten op de diverse onverharde wandelpaden (Duinrust, Westerhout. Ook naar Wijk aan Zee reden we over het grind-wandelpad.Eenmaal in de duinen konden we helemaal offroad doorrijden naar Egmond. Daar kenden we inmiddels een aantal paden door de weilanden en wat kruip-door-sluip-door onverharde paden. Door naar Bergen, waar ik lek reed. En vervolgens naar Alkmaar, waar ook weer wat prachtige paden waren. En waar Sjoerd lek reed. Op naar de fietsenmaker voor wat nieuwe binnenbanden. Daar hadden ze een kraam met koffie en gevulde koeken voor de wachtende klanten. Dat kwam als geroepen! Wat een goede service.

Vanaf Alkmaar gingen we door de polder naar Averhorn.

Waar mogelijk reden we op onverharde dijken. Via Oudendijk en Beets naar Oosthuizen: zelfde verhaal. Dijken opzoeken en crossen maar. Door de Beemster was het verhard naar De Rijp. Soms kon het gewoon niet anders. Toen weer omhoog naar Schermerhorn, over een 4 km lang gravelpad. Vanaf daar konden we al slingerend door de Schermer, vaak onverhard, richting pontje Akersloot. Met het pontje naar de overkant van het Noordhollandsch Kanaal en richting Uitgeest, met hier en daar nog een leuk offroad stukje. Dat gold ook voor het stuk tussen Uitgeest en Heemskerk in: bijna thuis nu! Via de tuinderijen terug naar Beverwijk, met nog een paar onverharde stukjes en toen zat de rit er op. Na 6:42:58 op de fiets! En na 165 km (24,6 km/u). Bij Sjoerd nog lekker in de tuin gezeten met een biertje/colaatje en broodje hamburger! Wat een gave dag met een fantastisch mooie rit. Enige smetje was dat ik vanaf 50 km last van m'n linkerheup kreeg en dat dat uitstraalde naar m'n linkerknie. Daardoor kon ik niet goed druk op de pedalen zetten. Gelukkig was en is de conditie uitstekend en kon ik goed meekomen.

zondag 31/5: fietsen (racefiets)
Nr 160. Recovery Day. Vanmorgen gewandeld met José en de honden. In de stijl van de fietsrit van gisteren: nieuwe paadjes ontdekken. 's Middags evn een 'bakkie gedaan' bij m'n moeder en Piet en 's avonds diner voor twee met José in onze achtertuin. Robin en Kane waren uit logeren bij opa en oma. Na het eten even uitbuiken en om 19.00u ging José weer met de honden op pad en kon ik een rondje wat losrijden op de racer. Op en neer naar Egmond, door de duinen. Heen, met de NO 5 wind tegen, beschut door de bossen. Een rondje van 32 km, terwijl ik wist dat ik 53 km nodig had om op 1700 km in de maand mei uit te komen. Tja, 1700 km, dat is nogal wat! "Doe ik het wel, doe ik het niet?" was de vraag die in m'n hoofd zat.
Ik had nog een ander record voor het oprapen. Ik heb ooit 451 km in 1 week gereden. Dat was in week 27 van 2018. De teller stond na gisteren op 412 km. Met 41 km vandaag zou ik dat dus verbeteren.
In Egmond had ik er 19 opzitten. Keren en terug naar Wijk aan Zee, met wind mee: 36 km. Terug naar huis zou 40 km betekenen. Toch maar even de polder in: ik kon best even m'n gezicht laten zien aan de Knollies, haha. En ... tja ... hoe kon het ook anders ... ik kwam thuis met 53 km op de teller! Met de linkerheup en linkerknie ging het vrij goed. Daar heb ik nauwelijks last van gehad: ik kon in tegenstelling tot gisteren viij aardig druk op de pedalen zetten.

Deze week een prachtig aantal van 466 km gefietst. De maand mei zit erop en ik heb een nieuw fietsrecord behaald: 1701 km gefietst! Wat een aantal! Het was ook zo'n mooie maand, niet normaal hoe zonnig! Voor de natuur zelf niet zo heel goed, veel te droog, maar fantastisch om te sporten. Het vorige maandrecord was 1212 km in juni vorig jaar.

2020 week 19 #BeverbikeChallenge

vooraf

Week 2 van de meivakantie. Week 1 was een ware fietsvakantie. Mij benieuwen wat deze week me brengt. Ik hoop in ieder geval elke dag te kunnen sporten en zo m'n #dailybikeorrunactivity-reeks verder uit te kunnen bouwen, richting de 140. Dat zal dan vooral op de fiets 'moeten' gebeuren, want door die linker rug/bil/heup/lies-streek is rennen nog steeds een 'no-go'.

maandag 4/5: fietsen (mtb weg)
Nr 133. 's Morgens m'n mtb opgehaald bij Jeff. Op de racefiets, zodat ik deze meteen achter kon laten. Om 11.00u ben ik naar Amersfoort gegaan om Kane op te halen. Daar had ik om 14.30 uur afgesproken. Kon ik daarvoor mooi een ronde op m'n opgeknapte mtb rijden. En wat reed ie weer super, zeg! En wat was het weer mooi rijden rondom Soest. Wel iets korter dan eergisteren, anders redde ik het qua tijd niet: 46 km in 28 km/u. Eenmaal thuis, kon ik ook m'n racefiets alweer ophalen, zodat ik twee zo goed als nieuwe fietsen in de garage heb staan.

dinsdag 5/5: fietsen (racefiets)
Nr 134. Tja, er moest vandaag natuurlijk wel op die opgelapte racefiets gereden worden, hè. Bevrijdingsdag of niet. En net als de mtb, was ook de racefiets weer als nieuw! Wat rijdt dat dan weer lekker, zeg. Ook met een NNO 5 wind! Prima rondje van 61 km in 30,8 km/u gereden. Door de duinen naar Egmond en door de polder terug.

woensdag 6/5: fietsen (racefiets)
Nr 135. Beverbike challenge. Sjoerd heeft een challenge voor onze groep aangemaakt. Een segment op Strava, met als naan: de "Beverbike challenge". Een stuk van 46,1 km vanuit de polder naar Purmerend en weer terug. Sjoerd reed 'm in 1:33:13. Maar ja, wij hebben ene Eric van Tunen in onze groep. En, ja hoor ... die moest 'm ook per se rijden. Bam, 1:19:21 (=34,9 km/u). Daar zou niemand meer onder duiken. Dáááád challenge! Tot vanmorgen Erwin Hoekstra het stuk ook reed en afraffelde in 1:17:51 (=35,5 km/u)! Wow! Dat gaat me niet lukken. Ik zou vanavond voor mezelf een tijd gaan neerzetten. Ik dacht dat ik in staat zou zijn om het stuk in 31 à 33 km/u te kunnen rijden, afhankelijk van de omstandigheden (wind vooral). Ik startte iets eerder en finishte iets later, waardoor ik iets meer heb gereden: 47,8 km. Dat ging in 1:25:51 (= 33,5 km/u). Dat zou ik kunnen omrekenen naar 46,1 km. Dan kom ik op 1:22:36. Vooraf 20 minuutjes ingereden en na de challenge nog 10 minuten uitrijden naar huis. Daarmee kwam ik op ruim 60 km uit. Die 33,5 km/u tijdens de challenge is een tempo dat ik niet zo heel vaak in m'n eentje heb gereden. Toch leuk. Zou ik sneller kunnen? Ja, dat denk ik wel. Er stond namelijk evengoed nog een aardig windje (N4 à 5) en die had ik heen vol tegen. Zonder wind zou ik wellicht naar de 34 km/u kunnen. Dat zou 1:21:21 betekenen. Mooi doel voor in de toekomst.

donderdag 7/5: fietsen (racefiets)
Nr 136. Stukje uitrijden, na het 'geweld' van gisteravond. Het was vanavond een ideale fietsavond: zon en geen wind. De perfecte avond voor een Beverbike challenge. Relaxt een beetje cruisen was ook lekker, hoor: 49 km in 29,7 km/u. Heen door de duinen, terug door de polder.

vrijdag  8/5: fietsen (racefiets)
Nr 137. Fietsen dan maar? Tuurlijk! Avondrondje met Co: Beverbike challenge, maar dat zouden we dan wel easy! doen Easy, omdat Cootje nog niet fit was na het trekken van een verstandskies eergisteren. En omdat het rondje Purmerend een mooi rondje is, hoefde het niet per se hard te gaan, hè. Máááár, dat liep anders. Met de last van Co viel prima te fietsen en het weer was ideaal (aangename temperatuur en weinig wind). En eenmaal op het segment, werd er 'stiekem' toch gas gegeven. Tja, en als je dat vervolgens 46 km volhoudt, dan wordt het nog eens wat, hè. De 46,1 km gingen in 1:18:01, wat 35,4 km/u betekende. Slechts op 10 seconden van Erwin Hoekstra. De eerlijkheid is natuurlijk wel dat Marco en ik samen reden en elkaar wat kopwerk betreft konden aflossen en dat Erwin en Eric het geheel op eigen kracht hebben gedaan. Maar toch, voor onszelf was het een prima prestatie. Op de paar keer op het parcours van BRC Kennemerland na (in 2005), heb ik in een kleine setting nog nooit boven de 35 km/u gereden. De vraag is nu: hoeveel rek zit er nog in als ik in m'n eentje ga? Hahaha, het is nooit genoeg, hè! Ach, mooie uitdaging weer om naartoe te kunnen trainen! Leuk! En dat laatste is o zo belangrijk: houd het leuk! Nou, lol heb ik, hoor! Zo gaaf!

zaterdag 9/5: fietsen (racefiets)
Nr 138. Even een relatief rustig rondje met Co, na de temporonde van gisteravond. Retourtje Schermer: 80 km in 30,7 km/u. Ging helemaal niet gek: had geen slechte benen, na het 'geram' van gisteren. Het was echt een prachtige dag om te fietsen: 23 graden en volop zon. Ook wel wat wind, of leek dat maar zo door gisteren? Haha! De Beverbike challenge heeft toch wel wat losgemaakt, haha. O, over challenges gesproken. Jacco heeft een halve marathon aangemaakt: "De halve van 2.59" Nou, kan ik in de toekomst daar ook voor aan de bak, haha! Ook weer zo'n leuke uitdaging! Voorlopig zit het er met mijn linker rug/bil/heup/lies-streek nog niet in. Maar, zoals meestal: time is a healer. Wel doe ik yoga-achtige oefeningen, om het gebied wat soepeler te kunnen maken.

zondag 10/5: fietsen (mtb weg)
Nr 139. Laatste dag van de meivakantie. Dussss ... fietsen! Dan heb ik in de vakantie elke dag gefietst: 15 dagen achter elkaar. En voor de tweede achtereenvolgende week niet gerend. En gek genoeg heb ik dat geen tel gemist. Als ik ren, vind ik hardlopen het allerleukste dat er is (zonder last dan, hè). En als ik fiets, vind ik fietsen het allerleukste dat er is. Mooie constatering, hè.
Het rondje van vanavond viel trouwens niet mee. De vakantie is voorbij en weg is de zon. Wel was er wind: N 7! Stormachtig. Daarom 40 km in slechts 26,2 km/u. Maar dat maakt niet uit, het was wel even lekker! Even op en neer naar Egmond door de duinen. Dat verveelt nooit.

#weekendsauerland

Vrijdag "even snel werken"en ... weg. Dat was het gevoel, de beleving. Ik werd om 17.15u opgehaald door Sjoerd en samen reden we naar de Broekpolder om Mark op te halen. Daar stond "auto 2" al klaar: met Frank, Marco en Marcel. De groep was compleet, we konden weg. Zonder files zouden we er  3 uur en 15 minuten over doen, het werd precies 4 uur: om 21.30u kwamen we aan bij pension Hunaustuben in Bödefeld. Het oponthoud onderweg viel eigenlijk reuze mee. We hadden voor 5 personen geboekt. Frank kreeg pas veel later "groen licht" om mee te mogen/kunnen gaan en helaas was er voor hem geen plek meer. Vond ie niet erg: tent mee en knorren op de dichtstbijzijnde camping. Steven de Rudder (eigenaar Hunaustuben) stond ons met een grote grijns op te wachten. Hij had een mooie mededeling voor ons, vooral voor Frank. Iemand had afgezegd: hij had nog een eenpersoonskamertje voor Frank. Moooooooi! De fietsen konden bij Steven in de garage, de koffers werden op de kamers gezet, tijd voor bier! Niet te gek, er moest de volgende dag(en) gefietst worden! Op tijd naar bed dus!

De volgende ochtend werden we allemaal zonder wekker wakker: hééérlijk! Om 9.00u zaten we aan het ontbijt en om 10.30u reden we weg voor rit 1. Een rit van 120km met 2200 hoogtemeters. Sjoerd vond het nodig om na 2 km te gaan sleutelen aan zijn fiets, maar daarna konden we echt gaan rijden. Er waren geen bekende beklimmingen zoals in september in België. We reden "gewoon lekker" en af en toe gingen we omhoog en af en toe dus ook weer naar beneden. Vooral omhoog bleek Mark de beste benen te hebben, 2 dagen lang. Ik kon met elke beklimming lang met hem mee, maar meestal hield ik het niet tot het einde van de beklimmingen vol. Zo lang mogelijk aanklampen dus. Marco volgde over het algemeen (vlak) achter ons. Dan Frank en Marcel. En Sjoerd sloot de rij. Geen punt, want Sjoerd en Marcel daalden vééél sneller/beter dan vooral Frank en ik en zodoende hoefden we nooit lang te wachten tot de groep weer bij elkaar was.Mark, Marco, Marcel en Frank hadden de route op hun gps-apparaat. Vier kapiteins? Dat leverde gedonder op, natúúrlijk! Één kruising was hilarisch. Frank vond dat we moesten keren en een afslag eerder hadden moeten nemen. Marcel vond dat we bij de kruising rechtsaf moesten.

Mark wilde ons rechtdoor sturen en Marco zei: "nee, we moeten hier naar links!" Leve de techniek! De apparaten werden gereset en over waren de problemen. Na anderhalf uur op redelijk grote wegen te hebben gereden, werd het mooier. Iets meer landelijk. Één dingetje nog: wáááát een wind. Tijdens het dalen werd ik, met ruim 65 km/u, af en toe bijna van m'n fiets af geblazen. De anderen leken daar minder last van te hebben, maar 's avonds bleek tijdens het evalueren het tegendeel. Iedereen vond het spannend om met windkracht 5 te dalen. Tijdens het klimmen heb je veel minder last van de wind. Omhoog is het zaak om in een juiste cadans terecht te komen, hoe de wind ook staat. Wind mee maakt het hooguit ietsje gemakkelijker. Na 80 à 90 km werd het verschil tussen groepje Mark, Johan, Marco en groepje Frank, Marcel en Sjoerd groter. We besloten om in 2 groepjes naar het pension terug te rijden. Toch wel belangrijk om min of meer je eigen tempo te kunnen hanteren. Helaas voor Marcel niet de beloofde koffie-met-gebak-stop! Tijdens de voorlaatste klim reed Mark weer langzaam maar zeker bij me weg. Toen het wat afvlakte, zag ik dat het gaatje niet groter werd. Dat gaf moraal: ik gaf alles en kon uiteindelijk weer aansluiten. Het kwam uit m'n tenen! Dat voelde echt als een overwinning. Nog één klimmetje en dan dalen naar Bödefeld. Blij, trots, tevreden. Niet eens overdreven moe. Gelukkig maar, met nog een fietsdag in het vooruitzicht. Douchen en ... bier! 's Avonds aten we spaghetti. We waren flinke afnemers: er gingen 4 flinke schalen naar binnen. Niet gek, natuurlijk, na zo'n rit. En gezellig kunnen nababbelen. Na het eten werd ik snel moe en om 21.15u ging ik al naar bed. Moe, maar hééél voldaan!
Rit 1: 122km, 2183hm, gem 26,2km/u, topsnelheid 66,2km/u.

De volgende ochtend werd ik om 8.15u wakker gemaakt door Marco. Ik sliep met Co op de kamer. Ook Mark en Sjoerd deelden een kamer. Marcel en Frank hadden ieder een éénpersoonskamer. Tijdens het ontbijt moest ik nog steeds wakker worden, haha! We reden een half uurtje eerder weg dan tijdens dag 1. Er stond veel minder wind, het was wat warmer en de temperatuur was aangenamer. Ideaal om er een topdag van te maken: en dat werd het! Gedurende dag 1 reden we met mouwstukken aan, en tijdens dag 2 was het lekker fietsen in korte broek en mouwloos.
Tijdens rit 2 bleven we van begin tot einde als groep bij elkaar. Kon nu ook gemakkelijker, omdat we nu veel minder hoogtemeters hadden, "slechts" 1400. Waarvan 800 alleen al tijdens de klim richting Winterberg. Boven op die berg hielden we even pauze. De klim- en daalverhoudingen waren ongeveer hetzelfde als de vorige dag. Alleen nu konden we tijdens de langere vlakke tussenstukken als groep flink de gang erin houden. De beklimming naar Winterberg was wel gaaf, hoor. Hij startte direct na een afdaling. Ik had als angsthaas-daler een lichte achterstand en moest me vanaf plek zes naar voren werken, waar Mark al vertrokken was. Langzaam liep ik op Mark in. Dat gaf moraal: Mark reed als een rode lap voor me. Vlak onder de top vond ik aansluiting. Wat een energie had dat me gekost, zeg. Dat bleek ook wel, want Mark trapte 3x even bij en hij spoot vooruit en kwam als eerste boven.

Deze rit was veel mooier dan rit 1. Rit 1 was noordelijker en rit 2 zuidelijker. Landelijker, rustiger, groener. In tegenstelling tot dag 1, hielden we nu na 50 wél een tussenstop met koffie en gebak. Doen we eigenlijk nooit, maar was nu wel zo leuk! Gaf ook aan dat het wat gemoedelijker ging dan de vorige dag. Vlak na de stop de enige lekke band van het weekend: Marcel reed door een stukje glas. Binnen een paar minuten konden we verder. De allerlaatste beklimming was een mooie. Een lange, niet al te steile loper. Mark en ik wisselden elkaar wat af op de kop en Marco kon, taai als hij zich toonde, volgen. Met z'n drieën kwamen we bij het pension aan. Met heel kort daarop de andere 3 al. We waren super-blij. Ook al omdat er op die ene lekker band na helemaal niets was gebeurt: de valpartij van Frank in België zat nog in het geheugen! Dussssss ... bierrrrr! We konden om 16.30u al eten, wat een service. En daardoor zaten we om 18.00u in de auto, terug naar huis. Om 21.15u stapte ik binnen: op tijd voor de tweede helft van de finale van de Nations Leagus Nederland - Portugal. Die helaas werd verloren: het enige smetje op het fantastische weekend!
Rit 2: 84km, 1370hm, gem 28,3km/u, topsnelheid 63,7km/u.

2019 week 23 #deutschland

vooraf: week 1
Week 1, mbt het opbouwen van het hardlopen. Maar vooral de week van het fietsen in Duitsland. Vrijdag gaan we (Marcel, Marco, Mark, Sjoerd, Frank en ik) naar Sauerland. Een groot deel van de Beverbikers-groep.

- ma: krachtraining (core en armen) bij Dem
- di:  10*1’ in 13km/u (p= 1’ wandelen) met rekken van kuiten, achillespezen, dijbenen, hamstrings. 
- wo: fietsen en krachtraining (core en benen) bij Dem
- do:  5*2’ in 13km/u (p= 1’ wandelen) met rekken van kuiten, achillespezen, dijbenen, hamstrings. 
   Met massage na afloop.
- vr:   rust
- za:  fietsen (in Duitsland)
- zo:  fietsen (in Duitsland)

maandag 3/6: krachttraining
Vanavond kon ik weer 2 uur lang aan de bak. Armen, buik en rug werden flink onder handen genomen.

dinsdag 4/6: minutenloopje
Vanmorgen voelde ik echt wel dat ik gisteravond flinke arbeid heb geleverd.
Na een prima vorige keer, had ik er weer zin in.
Ik wilde 10*1' lopen met telkens 1' wandelen (10*1'/1'). Maar het werden er 7.
Tijdens de wandelpauzes (wanneer het lijf wat meer ontspannen is) voelde ik telkens wat meer spanning in de linkerkuit. Wellicht toch wat langzamer rennen de volgende keer.
Blijft een moeilijke puzzel. Dat ene stukje wil maar niet lekker liggen. Ik moet geduld hebben, ik moet me beheersen, maar geregeld blijkt achteraf dat ik toch iets te ver ben gegaan, iets te snel ben gegaan. Whatever. Ik wil het graag goed doen, wil graag binnen de lijntjes blijven, maar het lukt dikwijls niet (helemaal). Grrrr.

woensdag 5/6: krachttraining
Gelukkig had ik vanmorgen geen last van de kuit. Ben ik gisteren dus mooi op tijd gestopt. 's Avonds krachttraining bij Dem. Weer anderhalf uur lekker getraind. Even was het een oeps. Een van de onderdelen van touwtje springen. Daarbij voelde ik de linker achillespees. Niet doen dus! Gaf wél aan dat óók de pees nog niet helemaal oké is. Jammer.

donderdag 6/6: rust + massage.
Ik hoopte een minutenloopje te kunnen doen, maar merkte dat rust nemen beter was. Dat constateerde de masseur ook, dus een goede keuze.

vrijdag 7/6 t/m zondag 9/6: fietsen in Sauerland.
Met de Beverbikers een prachtig fietsweekeinde gehad in Sauerland. Zie weekendsauerland,

#weekendBelgië

Zaterdagochtend ging m'n wekker om 5.15 uur. Douchen, eten en klaar. Een uur later werd ik opgehaald en reden Mark, Frank, Marco, Marcel en ik weg. In 2 auto's. Na een voorspoedige rit (en slechts één keer gestopt en dan nog voor een kopje koffie), kwamen we aan in Grimbiémont. Daar wachtte een prachtig pittoresk huisje op ons. Maar ... er was niemand. M'n oog viel op een briefje: "De deur is open en de sleutel ligt op de keukentafel." Mooi, we konden naar binnen. We laadden de spullen uit en maakten ons klaar voor rit 1. We reden met de auto naar Durbuy, de startplaats van de door Mark uitgestippelde route. Een route met in ieder geval de Stockeu en La Redoute. En "off we go"!

We reden naar beneden. En na 5 minuten kregen we de eerste klim al voor onze kiezen. De roche-a-frene. Dat viel niet mee, omdat we nog niet goed opgewarmd waren. Nou, eenmaal boven waren we warm, hoor! De top lag op nog geen 400m. Net als vrijwel alle klimmetjes in de Ardennen niet hoog. Maar het middenstuk van 1,5 km, was 10 à 12%. Lekker stevig klimmetje om mee te beginnen dus. Mark en ik kwamen samen boven. Kon ik mooi m'n telefoon pakken om eerst Marco, daarna Frank en vervolgens Marcel op de foto te zetten.
We gingen verder. Het idee was om zo snel mogelijk (qua afstand welteverstaan) Naar de Stockeu en daarna naar de redoute te rijden. Dat maakte dat we redelijk wat kilometers langs de grote wegen reden. Na zo'n 25 km reed ik lek. Het zou in 2 fietsdagen de enige lekke band zijn. Bandje wisselen dus. Natuurlijk ging dat gepaard met het standaard geplaag als: "Nou, dat schiet weer eens niet op", en: "Hij doet ook alles om maar even uit te kunnen rusten, hè!" Gelukkig hielpen de anderen ook een handje, zodat we na 5 minuten oponthoud weer verder konden. Op naar de Stockeu!

Nou, dan moesten we eerst nog over de ancienne-barriere. Een klim van 5 km met een gemiddelde stijging van 5%, die je bijna zou vergeten. Bijna! Eigenlijk een heerlijk klimmetje: een echte "loper", zoals ze dat noemen. Marco, Mark en ik kwamen samen boven, op de voet gevolgd door Frank en Marcel.

Daarna verder naar Trois Pont en vervolgens Stavelot. In Stavelot begint de beklimming van de stockeu. Wow, wat een coole klim.Meteen een stijging van 10% en binnen de kilometer liep de stijging op naar 19%. Het klimmen ging heel soepel. Ik zat er echt goed in. Dat beloofde veel goeds voor de rest van de rit! Ik kwam boven met Mark in m'n wiel, gevolgd door Marco. Daarna kwamen ook Frank en Marcel boven. Het werd een vaste volgorde. Boven was nog niet de top, maar het standbeeld van Eddie Merckx. Dat beeld staat vlak na het steile stuk, na 1200m klimmen. Even een fotootje maken. Daarna was het nog een kilometer klimmen, maar niet meer zo steil.

Volgens de Garmins van Mark, Marcel en Frank moesten we opeens linksaf een grindpad op. Links en rechts steentjes, in het midden een grasstrook, zo'n 5 cm hoger liggend. We twijfelden: was dit nu wel de bedoeling. Nou ja, de Garmins gaven het aan, dus doen! Marco, Mark en Marcel reden, op het rechter deel, voorop. Toen Frank en ik reed op plek 5. Na 200m zag ik Frank vanaf het rechterdeel naar het midden gaan. Z'n voorwiel stuiterde via een steentje tegen de grasrand aan en Frank viel met z'n fiets om. Frank viel vol op z'n schouder en had direct door dat het mis was: gebroken sleutelbeen en einde rit!

Mark, Marcel en Marco reden terug naar het begin van het pad, waar een huis was. Vanaf daar regelden ze een ambulance. Ik bleef bij Frank. Toen de mannen terugkwamen, duurde het niet lang voordat de ambulance arriveerde. Ik ging met Frank mee naar het ziekenhuis in Malmedy. De anderen gingen de auto's en daarna de fietsen halen. Om 15.15 uur waren we in het ziekenhuis. Pas na 18.00u stapten we het ziekenhuis uit. Foto's gaven 2 breuken aan en de arts meldde dat er geopereerd moest worden. Dat gaat komende week in Nederland gebeuren. Frank mocht met ons mee terug. Omdat de anderen er nog niet waren, gingen Frank en ik in Malmedy even wat drinken. De aardige arts wees ons op een pleintje en was bereid om een 'prachtige' foto van Frank en mij te nemen. Frank leek wel een patiënt uit de film 'One Flew over the Cuckoo's Nest'. "Eindelijk eens bekijks van de dames!" riep Frank. Toen de anderen met de auto's en de fietsen er waren, reden we terug naar Grimbiémont. Daar kwamen we om 20.30u aan. "Ach, over een jaar hebben we een verhaal!" zei Frank.

We hadden vooraf bedacht om uit eten te gaan. Nu werden er pizza's besteld. De stemming was minder uitgelaten als voor en tijdens het fietsen. Pizza's, bier en muziek zorgden er gelukkig voor dat het toch een gezellige avond werd. Frank had mede door pijnstillers gelukkig niet veel pijn. Hij stond erop dat we de dag erop zouden gaan fietsen.
Om 23.00u gingen we moe naar bed.

Zonder dat we een wekker hadden gezet, stonden we de volgende dag om 7.30u op. Alle 5 hadden we goed geslapen, ook Frank. We gingen relaxt ontbijten. Daarna maakten we ons klaar voor fietsdag 2. Helaas met 4 van de 5. Tijdens deze 2e dag hebben we ieder grindpad overgeslagen. Dan maar omrijden. Hadden we maar ... Tja ...Om 9.30 uur zwaaide de arme Frank ons uit. Uiteraard konden we het niet laten om opmerkingen te maken als: "We verwachten wel dat je de vaatwasser uit- en inruimt!" We fietsten nu een route vanaf Grimbiémont naar La Roche. We reden over flink wat onbekende heuveltjes. Tel ze bij elkaar op en het wordt een lekker zwaar ritje! Vooral het dal naar La Roche toe was adembenemend moe om doorheen te fietsen! Bij La Roche stuitten we op een bekendere beklimming: de cote-de-la-roche-en-ardenne. Deze was 2,7 km lang en niet zo zwaar: een echte loper. Na deze klim volgden (net als ervoor) klimmetjes die veel zwaarder waren, maar te onbekend. Bij alle klimmetjes reed ik met Mark in m'n wiel. Marco volgde steevast op een minuutje en Marcel zat dan weer een 2-tal minuutjes achter Marco. Marcel en Marco waren goede dalers en sloten dan wel weer aan. En anders wachtten we even op elkaar. Op de vlakke tussenstukjes reden we kalm, zodat iedereen goed op adem kon komen.

De leukste klim van de dag was de één na laatste. Geen heftige klim (alhoewel er even een stukje van 15% was) en ook geen lange klim (slechts 1 km). Maar doordat we de klim na ruim 70 km op moesten, voelden we al die kilometers en vooral vorige kilometers in de benen. Mark kon weer goed mee in het wiel. We voelden allebei aan dat we het op deze klim gingen uitvechten (we blijven haantjes, hè). Toen kwam er dat moment dat er één moest passen. Ik voelde dat Mark een gaatje liet vallen. Ik kon bijschakelen en reed weg. Uitgerekend deze klim had een witte streep op de top (echt als enige van al die klimmetjes deze dag). Ik kwam boven en Mark volgde snel (binnen de 10 seconden). Na het hergroeperen, reden we terug naar Grimbiémont.
Ons huisje lag ook boven op een klimmetje en dus werd er nog 1x gestreden. Mark ging vlak voor het klimmen een strak tempo rijden. Ik kom aan het begin van de klim wegrijden: voor het eerst met het grote blad voor en staand op de pedalen. Als een duveltje uit een doosje kwam opeens Marco langszij. Ik moest zitten om terug te schakelen: van groot naar klein voor. Ik zag dat Marco dat ook moest doen. Ik kon weer aanzetten en kwam toch als eerste bij ons huisje aan. Gevolgd door Mark, Marco en Marcel.

Frank moest al onze verhalen aanhoren tijdens het drinken van een glas chocomel. De chocomel werd al snel vervangen door bier, hoor, haha. Frank zei: "Eigenlijk is het luisteren naar jullie verhalen leuker dan het lezen van de hier aanwezige Suske en Wiskes."
We gingen douchen, inpakken en om 16.00u zaten we in de auto terug naar huis. Om 20.00u kwamen we na een prachtig weekend thuis! Uiteraard hebben we afgesproken dat dit niet de laatste keer was dat we een dergelijk fietstripje deden! Want wat hebben we een mooie groep fietsende mannen bij elkaar! Wellicht gaan we in het voorjaar weer. Ervaring leert ons wel dat voor zo'n volgende keer 2x 80 à 90 km mooi zat is. Uiteraard met flink wat klimmetjes!

2018 week 37 #België

vooraf
Zaterdag gaan Marcel, Mark, Marco, Frank en ik naar Grimbiémont in België om daar 2 dagen te gaan fietsen. Ik schreef vorige week dat we bijvoorbeeld vanuit Grimbiémont naar Houffalize kunnen fietsen, de Saint Roche op. Dan terug naar het noorden. De Wanne, Stockeu, Rossier en Redoute op. Zin in!

maandag 10/9: rondje op de mtb tijdens de voetbaltraining van Kane
Even lekker een rondje in de buurt gereden. En daarmee dus ook de 4e Warming Uploop laten schieten. Ik had er helemaal geen behoefte aan om een wedstrijdje te gaan lopen.
https://connect.garmin.com/modern/activity/3004130910

dinsdag 11/9: intervaltraining duurloopje
Ik liep met een wat stram/stijf lijf m'n rondje. Mede daardoor werd het toch maar weer een duurloopje.
https://connect.garmin.com/modern/activity/3006827811

woensdag 12/9: rondje op de mtb tijdens de voetbaltraining van Kane
Weer zo'n leuk kriskras rondje in de buurt gereden. Nu met Marco en Marcel.
https://connect.garmin.com/modern/activity/3009409914

donderdag 13/9: intervaltraining duurloopje
Evenals dinsdag waren de benen wat stram: vooral de kuiten. Niet erg, vrij licht zelf, maar toch wel iets om even in de gaten te houden. Morgen of rust, of juist soepele 400-tjes: 10*400m (p=200m) dus. Niet te gek natuurlijk, ivm zaterdag en zondag!
https://connect.garmin.com/modern/activity/3012097606

vrijdag 14/9: duurloopje intervaltraining 10*400m (p=200m)
De fiets staat klaar in de gang, tas is ingepakt, boodschappen zijn gedaan, broodjes zijn gesmeerd. Klaar voor vertrek! Morgenochtend gaat de wekker om 5.00u en word ik om 6.15u opgehaald door Frank (met Mark). Marcel rijdt ook en neemt Marco mee in de auto.
Na het avondeten ging ik toch even de deur uit om te rennen. Zoals gisteren afgesproken met mezelf: 10*400m met pauzes van 200m. De 400-tjes liep ik soepel en ontspannen in 87" gemiddeld. En als ik al stram en stijf was, liep ik dat er heerlijk uit. Wat ik had gehoopt! En nu ... naar bed! A demain!
https://connect.garmin.com/modern/activity/3014280037

zaterdag 15/9: fietsen in België
Dag 1 van de door Mark gemaakte rondes in België.
Zie verslag weekendbelgie.
https://connect.garmin.com/modern/activity/3017024338

zondag 16/9: fietsen in België
Dag 2 van de door Mark gemaakte rondes in België.
Zie verslag weekendbelgie.
https://connect.garmin.com/modern/activity/3018858381

#België

Op 15 en 16 september willen we gaan fietsen in België.
Het idee is geopperd in de groepsapp van de Beverbikers en de meesten zijn enthousiast.
Frank, Mark en ik gaan. Sjoerd kan niet. Marco, Marcel en Eric willen wel, maar moeten nog afstemmen of ze kunnen.

We willen in de buurt van Luik een hotelletje boeken en daar op zaterdag en zondag een rondje fietsen. Uiteraard met wat klimmetjes. Denk aan de Stockeu, de Redoute en de iets verderop gelegen muur van Huy. Nou ... dan kunnen we aan de bak, hoor! Het zijn weliswaar niet de Alpen, maar al die klimmetjes hebben wel stukken van 20%!
Onderstaand kaartje is een deel van het parcours van Luik Bastenaken Luik en geeft zo'n beetje weer waar we willen gaan rijden.

2018 week 14: #mooiweer

vooraf
Onder anderen door het fietsen met de Beverbikers zit ik in een fietsflow. Gevoelsmatig zou ik het liefst iedere dag op m'n fiets springen. Elke dag fietsen zou, zeker in combinatie met werk en gezin, complete waanzin zijn. En het lopen dan? Nou, als dat gaat zoals afgelopen donderdag, ben ik daar óók heel blij mee. En daarmee lijkt mijn wens om in 2018 een goede balans tussen fietsen en hardlopen te vinden, meer dan behoorlijk te lukken. En dus wil ik daar de komende week vrolijk mee verder gaan: 'n paar keer lopen en 'n paar keer fietsen.

maandag: duurloopje
Narrig was ik vandaag. Had vooral te maken met het voetbaltoernooi van gisteren. José en ik gingen de zolder opruimen, wegens de aanstaande verbouwing en ik was wat knorrig. Dus besloot ik om aan het einde van de middag even te gaan rennen. Alhoewel het tempo goed was, liep ik niet geheel fris. Ik nam het narrige gevoel als het ware met me mee. Met 10 graden was het aan de warme kant en ik kwam bezweet thuis. Ook stond er een flinke wind, waardoor ik er op de terugweg wat meer voor moest werken. Op zich vond ik dat laatste wel even lekker. Dit zijn wel mijn type rondjes, hoor: kort, maar krachtig.
https://connect.garmin.com/modern/activity/2596290370

dinsdag: duurloopje
Het regende, dus buiten fietsen werd 'm niet. En in een uur Tacxen had ik geen zin. Dus net als gisteren even lekker een rondje gelopen. Ik had geen last van het feit dat ik gisteren al had gelopen. Wel besloot ik om er een rustig rondje van te maken. Nou, onderweg merkte ik op dat het lopen me wel heel gemakkelijk afgaat, zeg. Het lopen gaat gemakkelijker dan het fietsen. Het voelt meer aan als iets dat bij mij hoort: als iets natuurlijks. Bij het fietsen kan ik gevoel af en toe ook best wel hebben, maar dan moet ik toch al aardig getraind zijn en dan moet het ook nog eens een goede dag zijn. Moeiteloos liep ik vanavond de kilometers onder de 4'30" per km. Door het rustig aan te doen, wilde ik weer eens richting de 10 km. Dat lukte. Ik had bij thuiskomst het gevoel dat ik er nog wel 10 had kunnen lopen.
https://connect.garmin.com/modern/activity/2598875061

woensdag: rondje op de mtb
Vanmorgen relaxt opgestaan. Ik heb al een paar dagen een gejaagd, niet-ontspannen gevoel. Toch sinds dat gedoe op het voetbalveld afgelopen zaterdag. Op school heb ik soms ook wel te maken met zeikouders, maar dan kan ik er prima mee omgaan. Alsof het er af en toe (helaas) bijhoort. En op school ben ik de professional. Dat is op het voetbalveld, als teamleider, heel anders. Dan ben ik vooral fan van (het team van) mijn zoon. En steek ik er (als vrijwilliger) mijn vrije tijd in. Dan kan ik ineens veel minder goed tegen zeikouders. Bovendien ... ik heb helemaal geen zin in zeikouders, omdat ik wil kunnen genieten van Kane en zijn team. Ik heb dan ook aangegeven dat ik overweeg te stoppen met leider zijn. Soms fluit ik weleens een wedstrijdje. Dan wéét je eigenlijk al dat je commentaar kunt krijgen. Dan stel je je er als het ware zelfs op in. Is ook niet leuk, goed, terecht. Maar ja. Je geeft team A een uitbal die wellicht voor team B zou zijn geweest en je krijgt opmerkingen. Tja ... Gek genoeg raakt het me dan niet. Maar als leider heeft het me afgelopen zaterdag wél geraakt. Ik probeer de jongens zo positief mogelijk te coachen. De meeste ouders geven eigenlijk altijd wel aan dat ik dat zo goed doe. Slechts een enkeling is negatief en moppert. En toch laat juist dat laatste me niet koud. Niet goed van me, maar het gebeurt.

En dus ben ik nu niet ontspannen. En wat is een rondje fietsen dan lekker, zeg. Even alle gezeik van me aftrappen. Vanmorgen van 9.00u tot iets na 11.00u door de duinen gereden, met prima fietsweer. Daar zag het op voorhand niet naar uit. Het zou vandaag een regenachtige dag worden, maar ik heb geen druppel regen gezien of gevoeld.
https://connect.garmin.com/modern/activity/2599936419

donderdag: rondje op de mtb
Vandaag was het bewolkt en vrij koud. Bweh. Maar gedurende de dag werd het steeds mooier. En toen ik om 17.00u thuiskwam, was de lucht blauw en scheen de zon! Kane was naar voetbaltrainen en José en Robin waren op de manege. Fietstijd dus! Een lekker rondje door onze duinen en polder. Wel stond er een gemeen windje. Heen reed ik naar het noorden en was de wind NW: schuin tegen dus. Onderweg merkte ik dat de wind wat begon te draaien en terug was de wind ZW. Wéér schuin tegen dus. Maar goed, de vorm is goed en dan maakt het allemaal niet zo veel uit.
https://connect.garmin.com/modern/activity/2603012313

vrijdag: rondje op de mtb
Ook vandaag was het een wat grauw begin van de dag en werd het steeds mooier. 's Middags werd het heerlijk warm met een strak blauwe lucht en een lekker zonnetje. Ik kon op tijd naar huis en om 16.15u zat ik op de fiets. Hiiiihaaaaaaaa. Een lekker rondje gereden en toen ik thuiskwam, kon ik meteen aanschuiven om te gaan eten.
https://connect.garmin.com/modern/activity/2604972216

zaterdag: duurloopje

Kane speelde pas om 15.30u zijn wedstrijd. Na het zeikoudergedoe van vorige week, was ik benieuwd naar hoe ik er bij zou staan langs de lijn. Nou, de soap heeft een nieuw hoofdstuk gekregen. Wegens omstandigheden is vaste trainer/begeleider er voor de rest van het seizoen niet meer bij. Of ik de wedstrijden en trainingen over wil nemen. Dit meldde hij me gisteravond. Pfff ... De wedstrijden wil ik waarschijnlijk wel doen, maar de trainingen overnemen wordt lastig (in combinatie met werk, gezin, eigen sport en ook -eerlijk is eerlijk- zin).
Ik merk dat ik weerstand weerzin voel. Het lukt me bij incidenten niet altijd even goed om me niet persoonlijk geraakt te voelen. Dat zegt natuurlijk veel over mij. Ik trek me de zaken te veel aan. Waarom lukt het me niet om er wat meer boven te staan? Ik zou het zo graag kunnen! Accepteren, loslaten, pluk de dag, relaxt zijn, etc. Ook Kane vindt dit af en toe lastig: zoon van mij, hè! Zie: https://joartrent.blogspot.nl/2018/04/kanesteen.html. Inmiddels hebben we afgesproken om figuurlijk een steentje bij ons te dragen, om van onze eigen kracht uit te gaan. Haha, hoe leuk ksn het zijn om samen met je zoon te leren! En Ron "Beton" Vlaar hebben we als voorbeeld genomen! Nou, genoeg erover. Kane zijn team verloor vandaag weer dik en de spelers bleven opvallend positief naar elkaar. Daar heb ik voor de wedstrijd en in de rust op ingezet. Toch een succeservaring. Vanmorgen heb ik óók nog een stukje gerend. José en ik gingen samen Ravi uitlaten: ik rennend, José wandelend. Ik liep korte rondjes en kwam telkens bij José terug. Het was 18 graden en dus kon ik heerlijk in korte broek en t-shirt rennen. Daarna in de tuin geluncht.
https://connect.garmin.com/modern/activity/2606637067

zondag: lange ronde op de racefiets
Vanmorgen een lange ronde gefietst met Marco. De tweede 100 km rit dit jaar. En het ging een stuk gemakkelijker dan de vorige keer met de Beverbikers. We konden heerlijk kop over kop rijden en we waren van start tot finish vrij sterk. Er stond nauwelijks wind, waardoor we heel constant konden rijden. Iets boven de 30 km per uur. Tijdens de vorige 100 km rit, waren m'n laatste 10 km de minste. Vandaag waren m'n laatste 20 km de beste. Dat is een mooie vooruitgang.
En dat terwijl ik er gisteren nog een hard hoofd in had. Gisteravond ging ik namelijk naar Chris. Chris zit voor 2 jaar in Indonesië en was even een paar dagen terug. Omdat hij 12 april jarig is, vierde hij dit gisteravond. Op de foto hieronder zit ik als jong voetballertje links onder trainer Chris.
Helaas duurde voor mij de avond niet lang, omdat José mij belde met de mededeling dat poes Aagje de hamster van Robin had gegrepen. Paniek in Casamanni! Ik ben naar huis gegaan om voor wat support te kunnen zorgen. Bijkomstig voordeel was dat ik redelijk op tijd op bed lag, met slechts 2 bier op.
https://connect.garmin.com/modern/activity/2608933947

weekoverzicht
Wat een goede fietsweek: bijna 250 km gereden. Mijn manier om van alles uit m'n hoofd te krijgen. Ik heb de boel heerlijk van me af getrapt!