Cyclo, ergo sum

Vanmorgen zó lekker gefietst. Het ging echt weer (bijna) ouderwets. Dat zorgt ervoor dat m'n niet-kunnen-lopen status lang niet meer zo vervelend is!
Cyclo, ergo sum.

Ik had met Marco, evenals de vorige weken, om 8.00 afgesproken bij de Patatoloog in Heemskerk. Bij de ingang van de duinen aldaar. We fietsten met de "groep Robin" mee, in totaal met z'n zessen. Eén van de mannen wist een strak tempo te hanteren. Hij reed eigenlijk vanaf minuut één tot aan de laatste tellen op kop en wenste deze positie niet af te staan. De anderen, inclusief mijn persoontje, wilden en/of konden niet overnemen. Wel kon ik goed volgen, heel gemakkelijk zelfs.
Ik kwam thuis na 2,5 uur fietsen. En in die tijd heb ik 62 km's weggetrapt. dat betekent een gemiddelde van 24,5 km per uur. Een hoger gemiddelde dan tijdens de vorige ritten. Dankzij 'onze' kopman. Wel moet ik erbij vermelden dat het parcours van vandaag minder zwaar was: minder hellinkjes maar meer single tracks. Hoe dan ook: ik heb weer kunnen genieten van een mooie sportochtend!

En dat, terwijl ik voor vandaag toch hééél andere plannen had! Vandaag was namelijk dé marathondag. Na het fietsen heb ik op tv gekeken naar de marathon van Amsterdam en ik kon er van genieten, zonder het gevoel "had ik maar ..."
M'n trainingsmaatjes bij Dem, Marco S. en Erik liepen 'm wel. Marco heeft het goed gedaan, voor Erik verliep de marathon niet volgens plan. Zie erikrunning.blogspot. Hopelijk zie ik ze spoedig weer op de baan, kunnen we 'ns kijken welke doelen we kunnen stellen. Ik begreep van Erik dat hij zich vanaf nu meer wil toeleggen op de kortere afstanden (van 3 km t/m 21 km) en dat spreekt mij ook wel aan. Aan marathonnen hoef ik voorlopig toch niet te denken.

Morgen heb ik weer fysiotherapie. Ben benieuwd wanneer ik überhaupt weer aan hardlopen toekom. Er spelen 2 dingen:
1) Lange termijn: de insteek van Menno.
2) Korte termijn: wanneer kan ik weer lopen? Ik wil wel weer wat succeservaringen kunnen boeken.
Aan m'n huiswerk heb ik overigens niet heel goed gewerkt. Ik had 4 oefeningen mee gekregen: voor bekken, heupen, benen en buik. Ik heb er wel wat aan gedaan, hoor, maar minder dan ik voornemens was. Drukke week, verjaardag, andere excuses, je kent 't wel, hè ...
Maar ... komende week heb ik vakantie: dan geldt uiteraard niet één excuus! Johan zal aan de bak moeten!

20+

Ik was vandaag van plan om een wat langere duurloop te lopen dan ik de laatste tijd gewend was.
Gisteren mailde Erik dat hij dat ook van plan was. Alleen ging hij 's morgens en ik had al met m'n kinderen afgesproken om te gaan zwemmen. Na het zwemmen lekker in de tuin geluncht.
Toen kroop ik even achter de computer en las het verslag van de duurloop van Erik.
Ik dacht: "verdorie, hij wel, 23 km, pfff..." Maar ik dacht óók: "dat wil ik ook!"

En zo trok ik erop uit. Een prachtig rondje. Vanaf huis liep ik naar de groene strook achter de begraafplaats. Door naar Wijk aan Zee. De heuvels van het Paasduin gepakt en door naar het strand. daar was het gezellig druk en het zijwindje zorgde voor een aangename verkoeling. In Heemskerk ging ik de duinen in en liep daar ook over een paar klimmetjes. Vanaf de Oudendijk was het toen nog 4 km over de weg naar huis. Hier heb ik wat aangezet en kon ik een paar km's onder de 4'30" lopen, waarvan 2 km rond de 4'10". En dat ging nog vrij soepel! Dat gaf me dus een goed gevoel richting Marquetteloop.

in Wijk aan Zee het strand op

Toen ik thuis kwam had ik, op z'n Eriks ruim 23 km gelopen, waarvan 9 km op de weg, 6 km over het strand en 8 km door de duinen/bos. Het betekende m'n eerste "20 plus" afstand in 2013.
Tijdens zo'n duurloop heb ik helemaal geen last van m'n achillespees. Die voel ik vooral tijdens/na een snelle intervaltraining.

Een geruststellende gedachte is dat m'n snelheid goed genoeg is. M'n duurvermogen blijkt inmiddels ook wel in orde te zijn. Blijft over het combineren van beide zaken: sneller lopen op langere afstanden! Ik hoef niet per se op snelheid te trainen.

Inmiddels heb ik in 2013 al 1073 km gelopen.
Gemiddeld 48,8 km per week, in 3,9 keer. Dat is dus 12,5 km per keer.

Opnieuw beginnen

Uithuilen en opnieuw beginnen.

Gisteren kreek ik te horen dat ik weer rustig mag opbouwen. En wat is er dan voor een hardloper mooier om dat op nieuwe schoenen te doen?
Vanmiddag werd ik gebeld door Intersport Veldhuis dat de bestelde New Balance 890 v3 binnen waren gekomen. Ik ben meteen op m'n fiets gesprongen om ze te proberen.
Eenmaal aan, wilde ik ze bij-wijze-van-spreken niet meer uitdoen. Ze zaten lekker en ik besloot ze mee te nemen. Het doel was om op deze schoenen in oktober de marathon te gaan lopen. Wie weet ...

Vanavond heb ik ze op de baan ingelopen. Ik liep rustig heen. Op het programma stond 5*200m (p=200m) 5*400m (p=200m) sp=400m. Na 4*200m stopte ik ermee, uit voorzorg. Aan de kant de rest van de training over mijn situatie staan kletsen en toen teruggelopen naar huis. De schoenen zaten en liepen lekker.

Wat heb ik zoal besproken met m'n trainer besproken?

Ik ga het in het begin gewoon van week tot week bekijken wat ik qua km's aankan en wil uiteindelijk met relatief extensieve trainingen richting marathon trainen. Het liefst in 2013 nog, en anders maar in 2014.

Hopelijk zal ik op redelijk korte termijn weer 3 à 4x per week kunnen lopen.

Bij 3x in de week lopen kan ik er een keer fietsen in de week bij doen. Zo pak ik wat duurwerk en kracht.  Verder 'moet' ik 5x per week hardlopen lekker uit m'n hoofd zetten. Dat hoeft alleen maar in een marathonspecifieke fase  (de laatste 12 weken voor een marathon).

Wanneer ik 4x per week lopen weer aankan, wil ik 2x op de baan lopen (dinsdag en donderdag) en dan 2x een (wissel)duurloop in 13,0 à 13,5 km per uur: een op zaterdagochtend en een op zondagavond. En de andere dagen (maandag, woensdag en vrijdag zijn wat lopen betreft rustdagen. Dus óók niet op woensdagochtend even lekker een kort rondje uitlopen in 11 km per uur. Want ... wat voegt dat toe?

Zowel mijn trainer als ik hebben de indruk dat ik echt wel bewust met het lopen bezig bent en naar m'n lichaam luister. Dat moet ik vooral scherp blijven doen. En na een wedstrijd extra goed de rustbehoefte in de gaten houden. Want, zoals Erik al schreef in zijn stukje vorm-komt-weer-in-beeld-deel-2 "heel blijven staat op nr. 1, 2 en 3!"

Duathlon

M'n knie en achillespezen voelen nog steeds niet goed aan. 't Is niet zo dat ik helemaal niet kan hardlopen, maar een lang rondje of een intensiever rondje zit er niet in. Het voelt aan als balanceren: wat kan ik wel en niet aan? Om onder die grens te blijven, heb ik het volgende bedacht: ik ga morgen lekker een stuk fietsen. Op m'n mtb door de duinen naar Egmond op en neer. En halverwege wil ik dan een klein stukje lopen, puur voor het gevoel. Zo'n 4 à 5 km, meer niet. Zo maak ik er dus een soort duathlon van. Het idee is dat ik dan toch even lekker kan sporten en zelfs een rondje kan lopen, zonder over m'n grens heen te gaan.
Ondanks deze creatieve oplossing, is het toch wel balen, hoor. In februari stond ik er nog zo goed voor! En als ik dan de blogverslagen van Erik lees, die ongeveer net zo liep als ik ...
Ik was vandaag voor het eerst eigenlijk echt chagrijnig door het idee wéér niet "echt" te kunnen lopen. En fietsen ... daar had ik eigenlijk helemaal geen zin in. Maar mijn duathlon idee verandert de zaak.