30

Ik houd inmiddels al 10 jaar lang een sportlogboek bij. Opvallend dat in die 10 jaar de maand april mijn slechtste hardloopmaand is, samen met november. Waarom is dit opvallend? In april begint de zomertijd en heb ik meestal veel zin om te gaan sporten! Maar om de een of andere reden komt het lopen juist dán niet lekker uit de verf.
(Wat fietsen betreft is april juist mijn beste maand, samen met mei. Vooral 2007 was een goed jaar, met 863 km in april en 911 km in mei. M'n minste fietsmaanden zijn december en januari. Mijn beste loopmaanden zijn augustus en september. Dat komt vooral door het jaar 2010. Toen liep ik in deze maanden, in voorbereiding op de marathon, respectievelijk 365 en 363 km.)

Vandaag weer eens op m'n racefiets gestapt. Dat viel niet tegen. De laatste keer dat ik op de racefiets heb gereden was vorig jaar, vlak voor de DCD-loop. Zie: harken. Vandaag heb ik soepel en ontspannen gereden, niks harken. Kwam ook omdat er nauwelijks wind was, maar toch!
Ik reed één van m'n vertrouwde rondjes. Zie: tijdrit. Een heerlijk rondje.
Ik had wat moeite met op gang komen en was blij dat ik zo'n 28 km per uur kon trappen. Na een half uur bedacht ik hoe ik het rondje in kon korten, haha! Maar juist vanaf dat moment ging het steeds lekkerder en kon ik een mooi strak tempo vasthouden van zo'n 31 km per uur.
Alleen de laatste 5 km waren zwaar. Ik raakte simpelweg leeg en het tempo zakte terug naar 27 km per uur.

Eenmaal thuis had ik 53,8 km op de teller staan in 1:49:03 (met een gemiddelde van 29,6 km per uur). Net geen 30 gemiddeld, maar toch.

en ... nóg een week geduld!

Sinds mijn vorige bezoek aan de fysio, heb ik welgeteld "één keren" hardgelopen. In heel april trouwens maar 4x. Dat schiet dus niet op. En de komende week zal nog niet veel anders zijn.

Volgens de fysio betreft het (nog steeds) een geïrriteerde zenuw. Een zenuw die in mijn geval over de achillespees heen loopt en niet zoals bij de meeste mensen onder de pees langs. Het is dus géén achillespeeskwestie. Dat is dan ook meteen de reden dat we de oorzaak niet zoeken in het hardlopen (zaken als snelheid en duur), maar meer in een irritaties opgelopen door contact met de hielomsluiting van mijn schoen. In de tekening onder deze tekst heb ik met een rode pijl het bewuste plekje aangegeven. Daar loopt de bewuste zenuw. Telkens wanneer ik afzet, tikt het bovenste stukje van de hiel van de schoen tegen die zenuw aan. En als dat maar vaak genoeg gebeurt, gaat de boel wel een keer irriteren.

(De kuitblessure in oktober/november kwam vanuit de rug en core. Deze achilleskwestie is echt een lokaal dingetje. En hoe klein dat dingetje ook is, het houdt me inmiddels al weken aan de kant.)

De komende week dus wéér niet lopen. De zenuw en pees moeten volledig tot rust zijn gekomen. Om dat te kunnen bereiken, ga ik óók een week lang Voltaren gel op m'n achillespees smeren. Een middel met diclofenac, een ontstekingsremmer. Voor volgende week vrijdag een nieuwe afspraak gemaakt: een evaluatiemomentje. Hopelijk kan ik daarna weer met lopen gaan beginnen. Hoe eerder hoe beter, omdat ik dan niet helemaal op '0' hoe te beginnen. Want, hoe gek het ook klinkt, ik ben niet geblesseerd en hoef dus ook niet 'terug' te komen. Die irritatie moet simpelweg verdwijnen.

Binnenkort ben ik trouwens aan nieuwe hardloopschoenen toe. Wellicht is het handig om me te richten op schoenen met een laag contrefort, omdat waarschijnlijk de hielomsluiting de irritatie heeft veroorzaakt.










Daar waar ik de rode pijl heb getekend, gaat het om.

klaar met april

Ik denk dat ik, wat hardlopen betreft, 'klaar ben' met april.

Tot nu toe ben ik in april slechts 4x de deur uit geweest om een rondje te rennen en kwam tot nog geen 40 km. En na ieder rondje realiseerde ik me dat het nog weinig soeps was met m'n linker achillespees. Dat slaat natuurlijk helemaal nergens meer op.
En dus stop ik er maar weer eens mee.

Ik loop al vanaf de Spaarnwoudeloopte (5 weken geleden) te zeuren met die achillespees. Het enige dat volgens mij echt nog kan helpen, is een loopstop.
Net als vorig jaar, na de Marquetteloop. Zie: tijdelijke-loopstop.
Wat anderen ook denken en zeggen, ik ga pas weer een rondje lopen, wanneer ik helemaal géén last meer heb van de achillespees. Dat betekent meteen dat deelname aan de DCD-loop geen vanzelfsprekendheid is. 

Tja, als ik blessurevrij wil blijven ...

berg en dal

"Hoge bergen, diepe dalen."

Dat is 'n beetje mijn sport-, maar nu vooral hardloopverhaal. 't Is alles of niets. In januari t/m maart was het alles en in april is het (weer) helemaal niets.

Lopen gaat niet door die achillespees en in fietsen heb ik (nog) geen zin. En dus ligt het sporten de laatste 2 weken nagenoeg stil. Zolang ik die pees nog voel, heeft het lopen in mijn ogen niet zo veel zin. Het is even jammer, omdat de progressie zo duidelijk aanwezig was, maar ach. Ik moet maar 'gewoon' weer even zin in fietsen creëren.
"Step up or step aside!"

Update:
Vanavond maar weer de (stoute) schoenen aangetrokken. Een klein half uurtje gelopen. Geen zere achilles, maar toch begon ik 'm na verloop van tijd steeds een klein beetje meer te voelen. Jammer.

nog even geduld aub

Ik ben door mijn fysio nog steeds niet geblesseerd verklaard. Gelukkig. Volgens hem is het een gevalletje pech. En volgens mij ook, waar ik vrij snel vanaf zou moeten zijn.
Naar een oorzaak is het slechts gissen. Het zal een combinatie van factoren zijn: ondergrond (baan), snelheid, denken dat ik weer op het oude niveau was, de (te hoge achterkant van de schoenen, enzovoort.

Wel gingen de naalden er weer eens in. Toch weer trigger-point therapie. Om het herstel te stimuleren. En dan nog even 48 uur het geduld opbrengen . Woensdag mag ik het weer proberen: niet echt trainen, wel een rondje lopen. Voorwaarde is wel: 's morgens bij het opstaan geen last hebben van de achillespees. En de afgelopen week had ik toch geregeld last bij het opstaan.

Gedurende de afgelopen week eindelijk weer eens een boek gelezen en nu ben ik zelfs in een nieuw boek begonnen.

niet tevreden

Na 8 dagen zonder hardlopen, zelfs zonder sporten, moest 't vandaag maar weer eens gebeuren. De achillespees voelde eindelijk weer eens goed aan. Dus ... hobbelen maar.
Ik heb een kort, rustig rondje gelopen: 8 km @ 5'00" per km (=12 km per uur). Helemaal gelukkig werd ik er niet van, want ik heb die akelige pees toch wel gevoeld. 't Deed geen pijn, maar continu voelde ik de pees bij het afzetten. Dat lijkt me, na ruim een hele week rust, toch niet goed. Hmm. Ben benieuwd wat de fysio er morgen van denkt.

Update:
Gisteren had ik, na het lopen, toch wel last van de achilles. Maar nu, de dag erop, valt het eigenlijk best mee. Gelukkig maar.

2e Paasdag

Op 2e Paasdag staat de 10 km van Lycurgus gepland. Maar ik hoorde net dat Kane dan een voetbaltoernooi heeft. En dat wil ik natuurlijk (ook) niet missen.

Ik denk dat ik de 10 km maar oversla. Waarschijnlijk niet eens onverstandig met die achillesklacht. Eerst maar weer eens lekker volledig fit worden.