ouderwets

Zóóó, wat heb ik vanmiddag lekker gelopen, zeg.
Doelloos heb ik 8,5 km in 36'20" gelopen, wat 14,1 km/u (of 4'15"/km) betekent. Het ging weer zo ouderwets gemakkelijk! En het mooiste is: m'n knie lijkt het allemaal prima te vinden. Nou, wie ben ik dan om dat tegen te spreken!??! Dit betekent overigens niet dat er nu opeens toch weer nieuwe plannen en doelen komen, hoor. Nee, zoals het nu gaat, gaat 't prima. En dat wil ik lekker zo houden.
https://www.strava.com/dashboard?utm_source=top-nav

Na het hardlopen snel onder de douche, want Kane moest voetballen in Purmerend (bij Purmersteijn). We waren van 16:00 uur tot bijna 20:00 uur onderweg. Ouderwets: zo deed mijn vader dat vroeger met mij. Moest ik in de auto even aan denken: nu ging ik als ouder mee met m'n zoon. Zo leuk. Helaas niet gewonnen, maar wat geeft dat.

Vanmorgen trouwens ook al met Kane op pad geweest: toen voor een flinke wandeling in Wijk aan Zee met onze hond Ravi.

En dus heb ik na alle actie van vandaag wel en biertje verdiend. Proost! Ook dat is ouderwets: tijdens een vakantiedag na het sporten even nazitten met een lekker potje bier. Proost!
(Maar niet te gek, want morgen hoop ik weer een rondje te kunnen fietsen).

Berenkuil

Van Oldenborghweg: ALTIJD wind

De rondjes worden weer wat langer. Vandaag ben ik door de duinen naar de Berenkuil in Schoorl gereden. Daar gekeerd en door de duinen weer terug naar huis. Ik kwam tot 72 km. Zou ik via Uitgeest terug zijn gegaan, had ik wellicht de 80 gehaald. Maar ik vond het wel mooi zo.
Ten eerste: ik had dit jaar nog geen rit van 70 km gereden.
Ten tweede: er stond veel wind (een stevige zuidwester) en ik vond de beschutting van de bomen in de duinen op de terugweg wel zo prettig.

Ik merkte op de heenweg al dat er behoorlijk wat wind stond. Ik reed op de van Oldenborghweg en daar staat altijd wind. Gelukkig had ik 'm schuin in de rug en kan ik lekker doortrappen. Maar ik wist meteen dat ik iedere trap heen met wind mee, terug met tegenwind zou moeten trappen. En dus reed ik qua snelheid gedoseerd. De focus lag vandaag vooral op duur en afstand. Dat beviel prima. Ik kon op de terugweg lekker soepel en redelijk ontspannen blijven rijden en kwam niet helemaal leeg thuis.

http://www.trainingpeaks.com/av/ONYPIKF47OVRXQKY667LAGCIPE
http://joartrent.blogspot.nl/2014/06/doel-gehaald.html

Work hard

Gisterochtend met Marco off road gereden. Ik kon 'm prima volgen, maar heel gemakkelijk  ging het niet. Ik moest er echt voor werken. Gelukkig gaf Marco ook aan dat het niet gemakkelijk ging. Het moeten werken is trouwens wel leuk, hoor. Het interessante is dat ik er net zo hard voor moet werken als een paar weken geleden, maar dat de snelheid omhoog gaat. We worden  sterker.
Het was een van de mooiste bosrondjes tot nu toe. Van te voren had het wat geregend waardoor  de paden niet zo heel zanderig waren. Het was niet zo heel druk (soms is het op zondagochtend bijna filerijden). En verder was het prachtig weer: 15 graden, zo'n en nauwelijks wind!

http://app.strava.com/activities/301684801

zonnig rondje

Moe, futloos, tikje narrig. Dat was Johan op 7 mei 2015. "Ik ga niet fietsen, hoor!" zei ik daarom tegen José.
En hoe antwoordde ze: "Je gaat je nú omkleden, je op die fiets hijsen en rijden!"
Nou, en als de baas dat zegt ...

Ik reed naar Wijk aan Zee en ging daar het duin in. Om m'n vaste rondje Egmond te rijden.
Bij elke afslag dacht ik: "Hier ga ik in en dan ga ik lekker naar huis."
Maar 'natuurlijk' deed ik dat niet. En hoe dichter ik bij Egmond kwam, hoe opgeruimder ik me begon te voelen.
Dat kon ook echt niet anders! Als je niet opknapt van fietsen door de duinen met een heerlijk zonnetje erbij en vervolgens door de prachtig gekleurde bollenvelden bij Egmond trapt, dan wíl je je niet beter voelen!

En zo kwam ik na 55 km in 1 uur en 54 minuten thuis met het zonnetje in mijn hoofd!
Hííííhaaaaaa!

zomer 2015

Sinds 2008 zijn José en ik met de kinderen iedere zomer naar Frankrijk gegaan. Deze zomer doen we dat niet. We wilden eens iets anders.
En het wordt ... Oostenrijk.
We gaan naar camping Mössler in Döbriach, aan de Millstätter See in Karinthië.

Wat wandelen, zwemmen, fietsen, rennen, etc. betreft belooft het heel wat te worden.
Als ik de foto zie, krijg ik zóóó veel zin!

Mooie fietsroutes zijn te vinden op:
http://nockbike.com/wp/

vrijheid

Het is vandaag 5 mei: bevrijdingsdag. Precies 70 jaar geleden werd Nederland bevrijd door de Amerikanen, Canadezen en Britten. Na 5 jaar lang bezet te zijn geweest door de Duitsers.
Op 4 mei is het dodenherdenking. Dan eren we de in '40-'45 overleden mensen en staan stil bij het idee "dit nooit meer". Dit laatste is elk jaar een big item bij mij in de klas. "Dit nooit meer" en hoe vaak de mens dit vooral niet lukt(e)!
De kinderen zijn de toekomst, op hen is mijn hoop gevestigd. Vrijheid, voor ons zo'n vanzelfsprekendheid. Maar ook is vrijheid verantwoordelijkheid.

Hier dacht ik zoal aan tijdens m'n hardlooprondje van vandaag. Mijn gedachten gingen nu eens niet uit naar knie (of kuit, of achillespees, of scheenbeen)! Ook wel weer eens prettig.
En ik realiseerde me dat ik uitgerekend vandaag vrijheid als sporter ervoer. Het principe "doelloos sporten" levert me een bepaalde mate van vrijheid op.
Ik was van plan om vanavond te gaan fietsen, maar voelde me niet super fit en bovendien stond er héél veel wind. Ik zag het niet zitten om 2 uur te gaan ploeteren op de mtb. Dus bedacht ik dat ik ook kon gaan lopen ipv fietsen. Die vrijheid heb ik nu, nu ik me niet meer strak aan een schema hoef te houden. Gewoon lekker relaxed en beschut in het bos lopen. Zo gezegd, zo gedaan. En daar heb ik geen spijt van gekregen! Het ging prima: 8 km in 40' gelopen.

Ja, laat mij me maar lekker vrij voelen!

doelloos

Ik heb al 2 weken geen stukje geplaatst op m'n blog. Dat komt oa doordat ik doelloos sport.

Ik fiets lekker 3x in de week, maar zonder doel. En hoe leuk het fietsen dan ook is, er over schrijven voegt niet zo heel veel toe. Daarnaast ben ik gelukkig weer in staat om af en toe een duurloopje van een half uur te doen. Echt heel veel zin heb ik daar niet in, maar het kan! Dat zorgt er in ieder geval voor dat ik op een drukke dag even kan "buitenspelen". Het fietsen neem meestal anderhalf à drie uur in beslag en het lopen kan ook in 20 à 30 minuutjes.

Ondertussen meld ik me sinds 3 weken op vrijdag braaf bij de fysiotherapeut. Hij heeft aangegeven mij als loper aan de praat te krijgen. Dat mijn rechterknie niet meer 100% is, kan hij niet verhelpen. Maar door gerichte stabiliteitsoefeningen te doen voor knie en heup, kan ik wel weer gaan hardlopen. Zó slecht is de knie nu óók weer niet.

Maar ... ook wat 'hard'lopen betreft ga ik me niet meer richten op wedstrijden of me houden aan schema's. Doelloos lopen dus.

Mwah, helemaal doelloos is het natuurlijk niet. Het rondje fietsen (of lopen) zélf is het doel geworden. Liefst buiten, in de duinen. Er zijn geen achterliggende doelen meer.

Een maand geleden moest ik echt harken om het wiel te kunnen houden van jongens als Marco, Ronald, Conrad en Wouter. Nu niet meer. Inmiddels ben ik alweer redelijk gelijkwaardig aan hen.

Het off road rijden wordt wel zwaarder, omdat het de laatste tijd weinig heeft geregend. De paden zijn gortdroog en op sommige stukken is het alsof je door een zandbak fietst. Wel uitdagend om niet af te hoeven stappen, natuurlijk (degene die moet afstappen, krijgt dat dikwijls fijntjes te horen)!

Ik voel me als sporter doelloos gelukkig!